हंसैः शुकरैः शशिसारसधवलैः, प्रफुल्लशारदाम्भोजकर्णिकाभिः सुशोभिते, विमलविद्युत्प्रभाभिः हास्यमानैः, चलच्छायारुणैश्च विहगैः मनोहरं तद्वर्षाकालस्य सौन्दर्यम् अभवत्। नवपल्लवप्रसूतिभिः लता-विटपि-नवबंसगुच्छैः रम्यं तद्वनं, पुण्यवृष्टिमेघसंस्पर्शोत्कण्ठितमहाबककूजनिर्घोषैः प्रतिध्वनितम्। तत्र कामिनीनां प्रियेषु कुपितानां गर्वयुक्तानां हृदयानि, मयूररवमधुरैः क्षणिकैः कूजनैः सहसा मोह्यन्ते, तेषां मानोऽपि भग्नः। सर्वत्र स्फुरदिन्द्रधनुषा, शशिसंक्रान्तकुन्दलतया, जलदसमूहसमीपे द्योतमानया, सा वृष्टिः शोभिताभवत्। घनसंवाहितशीतलसुगन्धिमारुतैः, सुरस्त्रीकेशराशिषु कुसुमगन्धसिक्तैः कम्प्यमानैः, सा रमणीया वृष्टिः अभवत्। गर्जद्भिः मेघैः छन्नेन्दुचक्रे, नवनीलशाद्वले वृष्टिसिक्ते, प्रियतमा यात्रिकपत्नीनाṃ तृष्णार्तलोचनैः दीर्घनिःश्वासधूम्रितैः साकाङ्क्षं वीक्षितम्। हंसनूपुरध्वनिभिः, उन्नतस्तनाभिः, विद्युत्प्रभामालाभिः, शरत्पद्मनयनाभिः सा रमणीया वृष्टिः विराजमानाभवत्। पुष्पगन्धसमुन्नतया, मेघनिनदभीतहंसदेहैः, निर्मलसलिलप्रवाहोत्क्षिप्तपद्मैः, सर्वाङ्गेषु चूर्णितपुष्परेणुभिः, पर्वतान्यपि तस्या महोत्सवस्य शोभां वर्धयन्ति स्म। मेघावरणमुक्ता सा, स्तनयुग्मे प्रस्फुटितपद्मकलिकेव, हंसनूपुरध्वनिभिः प्रतिध्वन्यमाना, सर्वदिग्व्यापिन्यन्न्नपुष्पैः पूरिता। विस्तीर्णपुलिनश्रोणीमण्डिता, बककूजनिःशब्दमेखला, नीलोत्पलसंपूर्णनयनया सर्वान् मोहयन्ति। बिम्बफलसदृशाधरया, कुन्ददन्तपङ्क्त्या हसन्त्या, श्यामलसुकुमाराङ्ग्या, नवनीललतानवपल्लवाभरणया, सा रम्या। चन्द्रकान्तमणिमालया, कण्ठवक्षःप्रदेशे प्रवाहितया, सर्वदेववासिनां हृदयानि हर्षयन्ति। मधुन्मत्तभृङ्गगीतस्वरया, चलपद्ममालिकुण्डलाभरणया, मधुरभाषिण्या सा शोभते। रक्ताशोकनवपल्लवाङ्गुलीयका, तद्वृक्षपुष्पसमुच्चिताम्बरया, सा विराजते। पादयोः पाटलपद्मरागोपेता, कुन्दनखशोभिता, कदलीस्तम्भोरुका, शशिसदृशमुखी सा। सर्वमंगललक्षणसम्पन्ना, सर्वाभरणभूषिता, प्रियं स्नेहेन स्पृशन्ती, प्रियया स्त्रिया इव मनोज्ञा। मेघावरणं त्यक्त्वा, पूर्णशशिसदृशमुखी, नीलोत्पलनयना, सूर्यकिरणात्तपद्मस्तनयुग्मा, बहुपुष्पपरागगन्धवातैः हृदयमाकर्षन्ती, हंसनूपुरध्वनिभिः पर्वतानन्दोत्सवे, सा शरत्कालः प्रादुरभवत्। ततः हेमन्तः शिशिरश्च, दिवः दिशः शीतलजलपूरिताः, शोभयन्ति। तयोः आगमने, हिमवांश्च शीघ्रं हिमधवलधाराभिः श्वेतपट्टवद्विलसन्, रजताच्छादित इव बभौ। तदा हिमसंपातेन, स हिमालयः दुर्गमः क्षीरसागर इव द्योतितः। ऋतुपरिवर्तनेन, स महान् पर्वतः, सत्कृत्या सहसा पूर्णोऽभवत्, यथा दुष्टः पुरुषः स्वार्थसिद्धौ। शिखराणि तस्य पर्वतस्य, हिमपटलच्छन्नानि, भूमिपालस्य श्वेतचत्रैः समुल्लसन्ति। देवस्त्रीणां देवतानां च मनोहरिण्यः वाताः पुनः पुनः वात्यन्ति, निर्मलसरसि पद्मोत्पलविकसिते, जलपूर्णे, पक्षिसंयुक्ते च शोभन्ते। गुरुदुहितर्याः विवाहकाले, वसन्तऋतुः समुपस्थितः। स्त्रियः स्वल्पोन्नतस्तन्या अपि, वसन्तसमागमे सुष्ठु सुशोभन्ते; सरांसि नातिशीतलानि नातितप्तानि, पद्मपरागपीतवर्णानि बभूवुः। प्रियङ्गुमाङ्गलिकाश्च, प्रियङ्गुसंयुक्तमाङ्गलिकानि च, पुष्पगुच्छैः विराजमाना, परस्परं स्पर्धन्ते इव। श्वेतशिखरेषु तिलकपुष्पसमूहाः, वृद्धजनसमवायमिव, समागता बभुः। तत्राशोकलताः शालवृक्षेषु लता इव प्रियस्तन्याः कण्ठलम्बिनीः शोभन्ते। अशोकः सर्जः अर्जुनः कोविदारः पुण्ड्रकः नागेश्वरः कर्णिकारः लवंगः तालः अगुरुः सप्तपर्णः वटः शोभाञ्जनः नारिकेलश्च तत्र सन्निविष्टाः। अन्येऽपि वृक्षाः फलपुष्पसमृद्धाः, रूपेण रम्यतमाः, हंसचक्रवाककारण्डवसारसैः समन्तात् सरांसि समाकीर्णानि। पद्मोत्पलमत्स्यसमृद्धानि सरांसि, हंसक्रौञ्चकाद्युपगतानि, नानावर्णपक्षिसंकीर्णानि, वृक्षेषु मनोहरपक्षिणः दृश्यन्ते। क्रीडायाम्, परस्परं स्पर्धमाना, स्वरैः कूजन्तः, कामोद्धूततानवः, तस्मिन्पर्वते, पर्वतदुहितर्याः विवाहोत्सवे, शीतलसुखमारुताः ववुः। मलयाचलोत्पन्नवाताः मृदुलाः, वृक्षात् श्वेतपुष्पाणि अपि पातयन्ति स्म; सर्वे शुभाः ऋतवः समवेतरूपाः शोभन्ते। जतीकुसुमलताः परस्परं संलग्नाः, मदोन्मत्तभृङ्गगीतैः, शिलापुष्पसमूहैः च समृद्धाः। वारि नीलोत्पलैः नीलं, श्वेतपद्मकाण्डैः श्वेतं, रक्तोत्पलैः रक्तं, तेषां पत्रेषु मदोन्मत्तभृङ्गसंघैः सेवितम्। केषुचित् विस्तीर्णेषु सलिलेषु, सर्वत्र सुवर्णपद्मानि, अन्यत्र वैडूर्यकाण्डानि, केषुचित् सरस्सु सर्वत्र पद्मवनानि समुत्पन्नानि। तत्र रम्याणि सरांसि, पद्मोत्पलविकसितानि, नानापक्षिसंकीर्णानि, सुवर्णपङ्क्तिवेश्मभिः शोभितानि। तस्य पर्वतस्य शिखराणि, पुष्पितकर्णिकारैः समृद्धानि, सततं सुवर्णवत् द्योतमानानि, द्विजश्रेष्ठाः। सर्वदिक् पाटलवृक्षैः रञ्जिता, तेषां स्फुटितपुष्पाणि, रक्तपत्राणि च वातेन चलन्ति। पर्वते कृष्णः, अर्जुनः, दशशाखाशोकः, अन्ये च महावृक्षाः, सर्वे सम्पुष्पिताः, परस्परं स्पर्धमाना इव शोभन्ते।