વિશુદ્ધિબહુલાઃ સર્વે માનસીં સિદ્ધિમાસ્થિતાઃ
બધા શુદ્ધિથી ભરપૂર હતા અને મનથી સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી.
બ્રાહ્મણૈઃ ક્ષત્રિયૈર્વૈશ્યૈસ્તદ્ભવૈશ્ચાપરૈર્જનૈઃ
બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને અન્ય વિવિધ જાતિના લોકો સાથે,
સ્તતસ્તે જનલોકાય સોદ્વેગા દધિરે મનઃ
પછી તેઓ ઉદ્વેગથી જનલોક તરફ મન લગાવ્યું.
એવં દેવયુગાનાં તુ સહસ્રાણિ પરસ્પરમ્
આ રીતે દેવયુગોના હજારો સમય એક પછી એક વીતી ગયા.
તૈઃ કલ્પવાસિભિઃ સાર્દ્ધં જન આસાદિતસ્તુ વૈ
કલ્પ સુધી રહેતા લોકો સાથે તેઓ જનલોકમાં પહોંચી ગયા.
ગત્વા તે બ્રહ્મલોકં વૈ અપરાવર્ત્તિનીં ગતિમ્
બધાએ બ્રહ્મલોકમાં જઈને, જ્યાંથી પાછા આવવું નથી, એ માર્ગ મેળવ્યો.
ભવન્તિ બ્રહ્મણા તુલ્યા રૂપેણ વિષયેણ ચ
ત્યાં તેઓ સ્વરૂપ અને અનુભવમાં બ્રહ્મા સમાન બની જાય છે.
આનન્દં બ્રહ્મણઃ પ્રાપ્ય મુચ્યન્તે બ્રહ્મણા સહ
બ્રહ્માના આનંદને પ્રાપ્ત કરીને, તેઓ બ્રહ્મા સાથે મુક્તિ પામે છે.
માનાર્ચનાભિઃ સંબદ્ધાસ્તદા તત્કાલભાવિતાઃ
તે સમયે માપદંડો અને પૂજા દ્વારા બંધાયેલા, એ લોકો એ સમયની પરિસ્થિતિઓથી પ્રભાવિત થયા હતા.
તથાતુ ભાવિતે સેવાં તથાનન્દઃ પ્રવર્તતે
જ્યારે એ રીતે પ્રભાવિત થાય છે, ત્યારે સેવા થાય છે અને એ રીતે આનંદ પણ ઉત્પન્ન થાય છે.
તૈઃ સાર્દ્ધ વર્દ્ધતે તેષાં કાર્યાણિ કરણાનિ ચ
એ લોકો સાથે મળીને, એમના કાર્યો અને સાધનો વધે છે.
વિનિવૃત્તાધિકારણાં સ્વેન ધર્મેણ તિષ્ઠતામ્
જેનાં અધિકાર સમાપ્ત થઈ ગયા છે, એવા લોકો પોતપોતાના ધર્મમાં જ સ્થિર રહે છે.
પ્રાકૃતે કરણોપેતાઃ સ્વાત્મન્યેવ વ્યવસ્થિતાઃ
પ્રકૃતિક સાધનો ધરાવનારા એ લોકો પોતાના આત્મામાં જ સ્થિર રહે છે.
પુરુષાન્યબહુત્વેન પ્રતીતા તત્પ્રવર્તતે
વ્યક્તિઓની બહુતા હોવાને કારણે એ પ્રવૃતિ દેખાય છે.
સંયોગે પ્રકૃતિર્જ્ઞૈયા મુક્તાનાં તત્ત્વદર્શિનામ્
મુક્ત અને તત્વને જાણનારા માટે, પ્રકૃતિનું એકરૂપમાં જ્ઞાન કરવું જોઈએ.
અભાવઃ પુનરુત્પન્નઃ શાન્તાનામર્ચિષામિવ
અસ્તિત્વનો અભાવ ફરીથી ઉત્પન્ન થાય છે, જેમ શાંત થયેલા અગ્નિની જ્યોતિઓ.
એતૈઃ સાર્ધં મહર્લોકસ્તદાનાસાદિતસ્તુ વૈ
આ બધાં સાથે, ત્યારે મહર્લોક પ્રાપ્ત થાય છે.
ગન્ધર્વાદ્યાઃ પિશાચાશ્ચ માનુષા બ્રાહ્મણાદયઃ
ગંધર્વો અને અન્ય, પિશાચો, માનવો, બ્રાહ્મણો અને બીજા બધા—
તિષ્ઠત્સુ તેષુ તત્કાલં પૃથિવીતલવાસિષુ
જ્યારે એ બધા પૃથ્વી પર વસતા લોકોમાં એ સમયે રહે છે,
તત્સપ્તરશ્મયો ભૂત્વા એકૈકો જાયતે રવિઃ
પછી, સાત કિરણો બની, દરેક પોતે એક સૂર્ય બને છે.
જઙ્ગમાઃ સ્થાવરાશ્ચૈવનદ્યઃ સર્વે ચ પર્વતાઃ
બધાં ચળવળતા અને અચળ જીવ, તેમજ બધી નદીઓ અને પર્વતો,
તદા તુ વિવશાઃ સર્વે નિર્દગ્ધાઃ સૂર્યરશ્મિ ભિઃ
પછી, બધા જ લાચાર બની, સૂર્યની કિરણોથી દાઝી જાય છે.
દગ્ધદેહાસ્તદા તે તુ ધૂતપાપાયુગાન્તરે
એ સમયે એમના શરીરો દાઝી જાય છે અને યુગના અંતે એમના પાપો દૂરી જાય છે.
તતસ્તે હ્યુપપદ્યન્તે તુલ્યરૂપૈર્જનૈર્જનાઃ
પછી એ લોકો ફરીથી સમાન સ્વરૂપ ધરાવનારા લોકોમાં જન્મે છે.
પુનઃ સર્ગે ભવન્તીહ માનસા બ્રહ્મણઃ સુતાઃ
નવા સર્જનમાં, બ્રહ્માના મનથી ઉત્પન્ન થયેલા પુત્રો અહીં જન્મે છે.
નિર્દગ્ધેષુ ચ લોકેષુ તદા સૂર્યૈસ્તુ સપ્તભિઃ
અને જ્યારે એ સમયે સાત સૂર્યો દ્વારા લોકોએ દાઝી નાખવામાં આવે છે,
સામુદ્રાશ્ચૈવ મેઘાશ્ચ આપઃ સર્વાશ્ચ પાર્થિવાઃ
સમુદ્રની અને વાદળમાંથી ઉત્પન્ન થયેલી તેમજ ધરતીની બધી જળરાશિઓ,
આગતાગતિકં ચૈવ યદા તત્સલિલં બહુ
અને જે જળ ઘણું આવે છે અને જાય છે,
આભાતિ યસ્માત્ સ્વાભાસો ભાશબ્દો વ્યાપ્તિદીપ્તિષુ
જેના કારણે તેનું પોતાનું તેજ દેખાય છે અને વ્યાપકતા તથા પ્રકાશ માટે 'ભા' શબ્દ વપરાય છે,
તદન્તસ્તનુતે યસ્માત્સર્વાં પૃથ્વીં સમન્ત તતઃ
કારણ કે તે ધરતીની અંદર અને ચારે બાજુ વ્યાપી જાય છે,