ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಪುರಾಣಮ್

ಹಿರಣ್ಮಯಂ ತತಶ್ಚಕೇ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ನಂತರ ಅವನು ಮಹಾತ್ಮರಿಗಾಗಿ ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಸ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತತಃ ಸತ್ರೇ ತೇಷಾಮಮಿತತೇಜಸಾಮ್

ಅವನು ಆ ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾದಾಶ್ವರ್ಯಂ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಹಿರಣ್ಮಯಮ್

ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಬಂಗಾರದ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ,

ನೈಮಿಷೇಯಾಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಚುಕ್ರುಧುರ್ನೃಪತಿಂ ಭೃಶಮ್

ನಂತರ ನೈಮಿಷೀಯರು ಆ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡರು.

ತಪೋನಿಷ್ಠಾಶ್ಚ ರಾಜಾನಂ ಮುನಯೋ ದೇವಚೋದಿತಾಃ

ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ರಾಜನಿಗೆ ವಿರೋಧಿಸಿದರು.

ಔರ್ವಶೇಯೈಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಯುದ್ಧಂ ಚಕ್ರೇ ನೃಪೋ ಭುವಿ

ನಂತರ ರಾಜನು ಉರ್ವಶಿಯ ವಂಶಜರೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.

ಸ ತೇಷ್ವವಭೃಥೇಷ್ವೇವ ಧರ್ಮ್ಮಶೀಲೋ ಮಹೀಪತಿಃ

ಅವರಲ್ಲಿ, ಅವಭೃಥಸ್ನಾನ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಧರ್ಮಪರನಾದ ಆ ಮಹಾರಾಜನು ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು.

ಶಾನ್ತಯಿತ್ವಾ ತು ರಾಜಾನಂ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಸ್ತಥಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ರಾಜನನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ತಾವು ಹೇಗೆ ನಡೆಯಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ನಡೆದುದರು.

ಬಭೂವ ಸತ್ರೇ ತೇಷಾಂ ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಯಜ್ಞಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.