കിഷ്കു എന്നത് രണ്ട് രത്നിയും, നാല്പത്തിരണ്ട് വിരൽക്കൂട്ടുകളും ആയി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അന്നത്തെ കാലത്ത്, രണ്ട് ആയിരം വില്ലുകൾ ചേർത്ത് ‘ഗവ്യൂതി’ എന്ന അളവിന് രൂപം നൽകിയിരുന്നു. ഈ ക്രമീകരണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഇവിടത്തെ താമസസ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ നാലാമത്തെ കൃത്രിമ കോട്ടയുടെ നിർണയം ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഓരോ വാതിലിലും രുചകവും, കൂടാതെ കുമാരീപുരവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഹസ്തസ്രോതം പത്ത് ഇടങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചതും, നവഹസ്തം എട്ടിൽ ഒന്നും ആണ്. കോട്ടകൾക്ക് മൂന്ന് തരം ഉണ്ട്—പർവ്വത, ജല, വില്ലാകൃതിയിലുള്ളത്. അത്തരം കോട്ടയുടെ വ്യാസം അർദ്ധ യോജനവും, അതിൽ എട്ടാം ഭാഗം നീളത്തിൽ ചേർത്തതും ആണ്. അതിന്റെ രൂപം കാൽപത്രം പോലെയാണ്, ചെവി മുറിച്ചതോ, രൂപഭ്രഷ്ടമായതോ പോലെ. ദൈവീയമായ, ചതുരാകൃതിയിലുള്ള, പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട നഗരവും അവർ നിർമ്മിച്ചു. ഇവിടെ നഗരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം ചുരുങ്ങിയതും, മരമില്ലാത്തതും ആയി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. നഗരത്തിന്റെ അർദ്ധ വ്യാസം ‘ഖേട’യും, അതിന്റെ മുകളിൽ ‘പാന’ എന്നതും ആണ്. ഏറ്റവും അറ്റത്തുള്ള അതിർത്തി രണ്ട് ക്രോഷവും, കൃഷിയിടത്തിന്റെ അതിർത്തി നാല് ധനുസും ആണ്. ഗ്രാമപാതം ഇരുപത് ധനുസും, അതിർത്തിപാതം പത്ത് ധനുസും ആണ്. മനുഷ്യരും, കുതിരകളും, രഥങ്ങളും, ആനകളും എളുപ്പത്തിൽ കടന്ന് പോകാൻ വഴികൾ തടസ്സമില്ലാതെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. മൂന്ന് പ്രധാന തെരുവുകളും, വശത്തേ തെരുവുകളും, കൂടാതെ രണ്ട് ഉപപാതകളും ഉണ്ട്. സഹനപാതം തുടർച്ചയായി അറുപത്താറ് അളവിൽ, കാൽനടപാതം അങ്ങനെ തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ സ്ഥലങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം, വീണ്ടും വീടുകളും താമസസ്ഥലങ്ങളും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ നിർമ്മാണം തുടങ്ങുമ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ച് പദ്ധതികൾ തയ്യാറാക്കി. അതിന് ശേഷം മറ്റുള്ളവർ മുന്നോട്ട് പോയി, അതുപോലെ അകത്തേക്കും കടന്നു പോയവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പോലെ, ശാഖകൾ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ അവ ‘ശാഖ’കളെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, അവ ‘ശാല’കളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; അവയുടെ സ്വഭാവം ‘ശാല’ എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് വീടുകൾ, ശാലകൾ, രാജവാസങ്ങൾ എന്നിവ അങ്ങനെ തന്നെ നിർണയിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ, തേനും, ആഗ്രഹം നിറക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ത്രേതായുഗത്തിൽ ആ ശാലകളുടെ സിദ്ധി സംഭവിച്ചു. ഇവിടെ മഴയിലൂടെ ലഭിച്ച ജലവും, ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ച ജലവും, മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ വീണ ചെറിയ ജലകണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന്, പൂക്കൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഫലങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവ ഉളവായ ചെടികൾ ജനിച്ചു. സമയാനുസൃതമായി പൂക്കളും, ഫലങ്ങളും നൽകുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും, പൊടികളും ഉണ്ടായി. ത്രേതായുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, മനുഷ്യർ ആ ഔഷധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. കാലക്രമവും, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ സ്വാധീനവും മൂലം, വൃക്ഷങ്ങൾ, പൊടികൾ, ഔഷധങ്ങൾ ശക്തിയനുസരിച്ച് പിടിച്ചെടുത്തു. ഇവിടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ജീവികൾ, പുനർജനനം കൊണ്ടു ത്രേതായുഗത്തിൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവരുടെ മുൻജന്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, അവർ ധർമ്മത്തിനും അധർമ്മത്തിനും അറിയപ്പെടുന്നു. അവർ ലോഭം വിട്ട്, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ, മുന്പ് ഓർമ്മിക്കപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം താമസിച്ചു. അവർ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി; അവരുടെ ശക്തിയേക്കാൾ കുറഞ്ഞവർ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. അങ്ങനെ പരസ്പര വിരോധവും സംഘർഷവും ഉണ്ടായി. അവർ പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മണൽ കൈയിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷമായി. വീണ്ടും, അവർ ഫലങ്ങൾ, പൂക്കൾ, കിഴങ്ങുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് പിടിച്ചു. ഈ രീതിയിൽ, പുരാതന നഗരവും, താമസസ്ഥലങ്ങളും, ജീവിതരീതികളും, മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും, ത്രേതായുഗത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾക്കും, പ്രകൃതിയുടെ ദാനങ്ങൾക്കും, ആ കാലത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിനും അനുസരിച്ച് രൂപം കൊണ്ടു.