സൃഷ്ടിയുടെ സംവर्धനത്തിനായി ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ആദ്യം ബുദ്ധിയെ സൃഷ്ടിച്ചു — ലക്ഷ്യനിർണ്ണയം നടത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ബുദ്ധി. അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് രാഗവും സത്വഗുണവും ഉപേക്ഷിച്ച്, തനിക്കു അപ്പോൾ അർഹമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. പിന്നീട്, അവൻ അന്ധകാരത്തെ മാറി, താനായി രാഗം കൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടു. അവന്റെ അധർമ്മപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഹിംസയും ദുഃഖവും ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ ഭാഗ്യശാലി ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ ഒരു സ്ത്രീയെ തന്റെതായാക്കി. ആ സ്ത്രീ, പരമസുന്ദരിയും, എല്ലാ ജീവജാതികളെ ആകർഷിക്കുന്നതുമായ, ശതരൂപ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അവൾക്ക് ഈ പേര് വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിൽ, മഹാനായോ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിനക്കുണ്ടായതുപോലെ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് തന്നെ സമാനമായ മകന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവൻ ദക്ഷൻ, അത്രി, വശിഷ്ഠൻ എന്നിവരെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മകന്മാരായി സൃഷ്ടിച്ചു. സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് തന്നെയാണ് ഈ സ്വയംജന്മാക്കളുടെയും, സ്വയംനിയന്ത്രണമുള്ളവരുടെയും ആധാരമായത്. പ്രജാപതി, റുചി എന്നിവരാണ് ഈ പ്രാചീനവരുടെ ആദി പിതാക്കന്മാർ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് റുചി എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ ജനിച്ചു, അവന്റെ ഉത്ഭവം അപ്രപഞ്ചത്തിൽ നിന്നാണ്. പ്രാണവായുവിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ദക്ഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു; കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മരീചിയെ; തലയിൽ നിന്ന് അങ്കിരസിനെ; കാതുകളിൽ നിന്ന് അത്രിയെ. സമവായവായുവിൽ നിന്ന് വശിഷ്ഠൻ ജനിച്ചു; താഴേക്കുള്ള വായുവിൽ നിന്ന് ക്രതു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ഇവരിൽ, ധർമ്മൻ ദേവതകളിൽ ആദ്യജന്മനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പുരാതന ഗൃഹസ്ഥന്മാർ, ധർമ്മം മുമ്പ് സ്ഥാപിച്ചു. ഈ വരികളിൽ, ദൈവികവും ദേവഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നവുമായ പന്ത്രണ്ടു വംശങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇവരുടെയും ധർമ്മനെ തുടർന്നുള്ള മഹർഷിമാരുടെയും സൃഷ്ടിയിലൂടെ, ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും അന്ധകാരത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു, ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു. മകന്മാരിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു അന്ധകാരത്തിന്റെ അളവു ഉദിച്ചു. അവന്റെ സൃഷ്ടി തടസ്സപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ശരീരം രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു; അതിൽ ഒരു ഭാഗം പുരുഷനായി. ആ സ്വഭാവം, ജീവജാതികളെ ധരിക്കുന്നതായും, ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന്, പ്രഭുവായ ബ്രഹ്മാവാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതായും. അത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആദ്യത്തെ ശരീരം ആയിരുന്നു, ആകാശത്തെ മുഴുവൻ മറച്ചുനിൽക്കുന്ന. ആ ദേവി, അനേകം വർഷങ്ങൾക്കു ദുഷ്കരമായ തപസ്സ് ചെയ്തു. സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ, സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് മനുവായി അറിയപ്പെടുന്നു — ജനനമില്ലാതെ ജനിച്ച മനുഷ്യൻ. ശതരൂപയെ ഭാര്യയായി ലഭിച്ച മനു, കൽപ്പത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ആദ്യയോജനം നടത്തി. നൂറു രൂപകളുള്ള ആ ഭരണാധികാരി, വിരാജിന്റെ മകനായ മനുവായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. വിരാജിൽ നിന്ന്, പുരുഷയിൽ നിന്ന്, വീരത്വം നിറഞ്ഞ ശതരൂപ ജനിച്ചു. ആ മഹാഭാഗ്യശാലി സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രികൾ ജനിച്ചു; അവരിൽ നിന്ന് ഈ ജീവജാതികൾ ജനിച്ചു. സ്വയഭുവായ പ്രഭു, പ്രസൂതിയെ ദക്ഷനു നൽകി. ആകൂതിയിൽ, മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച റുചിക്ക്, ധാർമ്മികമായ ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു. ദക്ഷിണയിൽ, യജ്ഞനു പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. യമന്റെ പുത്രന്മാർ യജ്ഞന്റെ പുത്രന്മാർ തന്നെയാണ്; അതിനാൽ അവരെ യാമന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. യാമന്മാർ ആദ്യം സഞ്ചരിച്ചവർ; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നവരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ദക്ഷൻ, ആ സ്ത്രീയിൽ, ഇരുപത്തിയൊന്ന് പുത്രികളെ ജനിപ്പിച്ചു.