ସ୍ଵସାରୌ ତଦ୍ଯଵୀଯସ୍ଯୌ ପୁଣ୍ଯା ସତ୍ଯଵତୀ ଚତେ
ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ହେଲେ ପୁଣ୍ୟବତୀ ସତ୍ୟବତୀ ଓ ଚାତେ।
ଊର୍ଜାଯାଂ ତୁ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଵାସିଷ୍ଠାଃ ସପ୍ତ ଜଜ୍ଞିରେ
ଉର୍ଜାଙ୍କୁ ଠାରୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ସାତିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ବସିଷ୍ଠ ପରିବାରରୁ ପରିଚିତ।
ଜନନୀ ସା ଦ୍ଯୁତିମତଃ ପ୍ରାଣସ୍ଯ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯାଃ
ସେ ଡ୍ୟୁତିମତଙ୍କର ମା' ହେଲେ, ପ୍ରାଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରାଣୀ ଥିଲେ।
ରକ୍ଷୋ ଗର୍ତ୍ତୋର୍ଦ୍ଧବା ହୁଶ୍ଚ ସଵନଃ ପଵନଶ୍ଚ ଯଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷ, ଗର୍ତ୍ତ, ଉର୍ଧ୍ୱବାହୁ, ସବନ ଓ ପବନ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ରତ୍ନୋ ଵରାଙ୍ଗ୍ଯଜନଯନ୍ମାର୍କଣ୍ଡେଯୀ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ମାର୍କଣ୍ଡେୟୀ ନାମକ ମହାନ ରତ୍ନା ଭଲ ଶ୍ରୀମତୀ ବରାଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଗୋତ୍ରାଣି ନାମଭିସ୍ତେଷାଂ ଵାସିଷ୍ଠାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେହି ମହାତ୍ମା ବସିଷ୍ଠମାନଙ୍କର ଗୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଇତ୍ଯେଷ ଋଷିସର୍ଗସ୍ତୁ ସାନୁବନ୍ଧଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଏଭଳି ଋଷିମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଓ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହିତ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସଃ ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଵାହା ଵ୍ଯଜାଯତ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅଠାରୁ ସ୍ୱାହା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନିର୍ମଥ୍ଯଃ ପଵମାନସ୍ତୁ ଵୈଦ୍ଯୁତଃ ପାଵକଃ ସ୍ମୃତଃ
ନିର୍ମଥ୍ୟ, ପବମାନ ଓ ବୈଦ୍ୟୁତ ଏମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରୂପରେ ପରିଚିତ।
ନିର୍ମଥ୍ଯଃ ପଵମାନସ୍ତୁ ଶୁଚିଃ ସୌରସ୍ତୁ ଯଃ ସ୍ମୃତଃ
ନିର୍ମଥ୍ୟ, ପବମାନ, ଶୁଚି ଓ ସୌର ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରୂପରେ ଜଣାଶୁଣା।
ପଵମାନାତ୍ମଜଶ୍ଚୈଵ କଵ୍ଯଵାହନ ଉଚ୍ଯତେ
ପବମାନଙ୍କର ପୁଅ କବ୍ୟବାହନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦେଵାନାଂ ହଵ୍ଯଵାହୋ ଽଗ୍ନିଃ ପିତୄଣାଂ କଵ୍ଯଵାହନଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ହବ୍ୟବାହକ, ପିତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କବ୍ୟବାହନ।
ଏତେଷାଂ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାସ୍ତୁ ଚତ୍ଵାରିଂଶନ୍ନ ଵୈଵ ତୁ
ଏମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ପଉତାମାନେ ଚାଳିଶି ଜଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵିଶ୍ରୁପ୍ତୋ ଲୌକିକୋ ଽଗ୍ନିସ୍ତୁ ପ୍ରଥମୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁଅ ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ରୁପ୍ତ ନାମକ ଲୋକିକ ଅଗ୍ନି।
ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ସୁତସ୍ତସ୍ଯ ଵହନ୍ ହଵ୍ଯଂ ସମାଃ ଶତମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ବୈଶ୍ୱାନର, ଯିଏ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ହବ୍ୟ ବହନ କଲେ।
ସୋଥର୍ଵା ଲୌକିକୋ ଽଗ୍ନିସ୍ତୁ ଦର୍ପହାଥର୍ଵଣଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାପରେ ଲୋକିକ ଅଗ୍ନି ଅଥର୍ବା, ଦର୍ପହା ଅଥର୍ବଣ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ସ ଲୌକିକୋ ଽଗ୍ନିସ୍ତୁ ଦଧ୍ଯଙ୍ଙାଥର୍ଵଣୋ ମତଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଲୋକିକ ଅଗ୍ନି ଦଧ୍ୟଙ୍ଙଅଥର୍ବଣ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ସ ଜ୍ଞେଯୋ ଗାର୍ହପତ୍ଯୋ ଽଗ୍ନିସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସେ ଗୃହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିବା କୁହାଯାଏ।
ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ସୁତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ଶୁକୋ ଽଗ୍ନିର୍ଯଃ ପ୍ରଣୀଯତେ
ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅଙ୍କୁ ଶୁକ ଭାବେ କୁହାଯାଏ, ସେହିଏ ଅଗ୍ନି ଯାହାକୁ ପୂର୍ବକୁ ନେଇଯାଯିଥାଏ।
ଶଂସ୍ଯସ୍ତୁ ଷୋଡଶ ନଦୀଶ୍ଚକମେ ହଵ୍ଯଵାହନଃ
ଶଂସିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ; ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ହବ୍ୟ ନେଇଯାଏ, ସେ ଛଉଦଶଟି ନଦୀକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କଲେ।
କାଵେରୀଂ କୃଷ୍ଣଵେଣାଂ ଚ ନର୍ମଦାଂ ଯମୁନାଂ ତଥା
କାବେରୀ, କୃଷ୍ଣଭେଣା, ନର୍ମଦା ଓ ଯମୁନା,
ଵିପାଶାଂ କୌଶିକୀଞ୍ଚୈଵ ଶତଦ୍ରୂଂ ସରଯୂଂ ତଥା
ବିପାଶା, କୌଶିକୀ, ଶତଦ୍ରୁ ଓ ସରୟୂ,
ତାସୁ ଷୋଡଶଧାମାନଂ ପ୍ରଵିଭଜ୍ଯ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଏହି ସବୁ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛଉଦଶଟି ନିଜସ୍ୱ ସ୍ଥାନ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବଣ୍ଟାଯାଇଥିଲା।
କୃତ୍ତିକାଚାରିଣୀ ଧିଷ୍ଣୀ ଜଜ୍ଞିରେ ତାଶ୍ଚ ଧିଷ୍ଣଯଃ
କୃତ୍ତିକାମାନେ ଯେଉଁ ଧିଷ୍ଣୀ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଧିଷ୍ଣୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଧିଷ୍ଣୀ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଇତ୍ଯେତେ ଵୈ ନଦୀପୁତ୍ରା ଧିଷ୍ଣୀଷ୍ଵେଵଂ ଵିଜଜ୍ଞିରେ
ଏହିପରି ଏହି ନଦୀପୁତ୍ରମାନେ ଧିଷ୍ଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଭଳି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତାଞ୍ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ସମାସେନ କୀର୍ତ୍ଯମାନାନ୍ଯଥାତଥମ୍
ଏବେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଶୁଣ।
ଵିଧୀଯନ୍ତେ ଯଥାସ୍ଥାନଂ ସୂତ୍ଯାହେ ସଵନେ କ୍ରମାତ୍
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ଜନ୍ମ କ୍ରିୟାରେ, ହବନ ସମୟରେ ଏବଂ କ୍ରମାନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।
ସମ୍ରାଡଗ୍ନି କୃଶାନୁର୍ଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯୋଂଽତରଵେଦିକଃ
ସମ୍ରାଟ୍ ଅଗ୍ନି, କୃଶାନୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବେ ବେଦିକା ଭିତରେ ବସିଛନ୍ତି।
ପରିଷତ୍ପଵମାନସ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯ ସୋ ଽନୁଦିଶ୍ଯତେ
ପରିଷତ୍ ଓ ପବମାନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; ଏହିପରି ସେ କୁହାଯାନ୍ତି।
ହଵ୍ଯସ୍ତତୋ ହ୍ଯସଂମୃଷ୍ଟଃ ଶାମିତ୍ରେ ଽଗ୍ନୌ ଵିଭାଵ୍ଯତେ
ତାପରେ ଅସଂସ୍ପୃଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି, ଯାହାକୁ ହବ୍ୟବାହନ କୁହାଯାଏ, ସେ ଶାମିତ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରକାଶିତ।