ਦੱਖ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਤਮ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਸਤਯ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਹ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਹਨ। ਪਰ ਸ਼ਰਵ (ਸ਼ਿਵ) ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਝਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ। ਦੱਖ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, “ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਇਹ ਸ਼ਰੀਰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਤਮ-ਭੂ (ਸਵੈੰਭੂ) ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।” ਫਿਰ ਉਹ ਉਥੇ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹ ਕਰ ਗਈ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ (ਸ਼ਿਵ) ਦੱਖ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣਗੇ। ਹੋਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਜਠਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੁੜ ਦੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ਼ ਦੇ ਪੋਤਰੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਜਦ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਖਿਨ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏਂਗਾ। ਜਦ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਕ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਹੋਏ (ਦੁਜਾਤੀ) ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ, ਜਦ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦੇਂਵੀਂ। ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੁਟ ਹੈ, ਨੇ ਦੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੱਖ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਵੈੰਭੂਵ ਸ਼ਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇੱਥੇ, ਪੂਰਨ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਮੇਨਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਭਵ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੱਖ ਦਾ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਲਈ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਸ਼ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਅਫਸੋਸ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਰੋਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੋਈ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਕੀਰਤੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਦੱਖ ਬਾਰੇ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਯਾਮਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਵੈੰਭੂਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤ ਵਲੋਂ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।