ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਵੇਂ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚਿੱਟੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੁਪਰਵਨ, ਪੁਲੋਮਨ ਅਤੇ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਸੁਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਤਸ਼ੀਰਸ਼, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਨਾਗਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ, ਸੱਤਵੇਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਪੱਛਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਸੱਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਡੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਈ ਯੋਜਨਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਵਰਨੀ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤੀ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਪਲਪਾਉਂਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਣੀਆਂ ਹੋਰ ਹਨ। ਚੰਨ ਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਕਦੇ ਲੰਬਾ ਹੋ ਕੇ ਲੈਟਿਆ ਅਤੇ ਕਦੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ—ਸ਼ੇਸ਼, ਜਿਸਨੂੰ ਅਨੰਤ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਤੇਜਸ਼ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਤ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਰਸਾਤਲ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਸਰਵੋਤਮ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗਤੀਮਾਰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮੰਡਲਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਰਧ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜੋਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਗਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 'ਮਹੀ' ਸ਼ਬਦ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦੀ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪ ਜਾਣ। ਉਸਦੀ ਚੌੜਾਈ ਦਾ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਉਸਦਾ ਵਿਅਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਡਲ ਦਾ ਘੇਰਾ ਵੀ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਪ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਯੋਜਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨਾਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਰਧ ਚੌੜਾਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।