ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਜੀਵ ਦੋ-ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗ੍ਰਾਮਣਯ, ਯਕ੍, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਯਾਤੁਧਾਨ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਇੱਥੇ, ਕਦੇ ਉੱਥੇ। ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵਰਖਾ, ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਗਰਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਮਨਵੰਤਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਚੌਦਾਂ ਮਨਵੰਤਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਹ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੇ ਗੋਲ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਖਵਾਡੇ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ, ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖਵਾਡੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤਾ, ਮ੍ਰਦੁ ਜੀਵ ਅਤੇ ਕਾਵ੍ਯ ਵੀ ਉਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਵਿਤਾ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰੀ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੁਭ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੈਦਿਕ ਚਲਣ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਰਗੇ, ਇਕ ਪਾਸੇ harness ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਤੀਹ-ਤੀਹ ਸੌ ਅਠੱਤਰ ਗੋਲ ਚਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ harness ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਲਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਘੋੜੇ harness ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਪੰਜ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਪੰਜ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਧਦੀਆਂ ਅਤੇ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਰਥੀ ਸਮੇਤ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਦਸ ਸੁਕੜੇ, ਦਿਵਿਆ, ਅਥਕ, ਮਨ-ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਅਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਹਸ਼੍ਰਵਾ ਹਨ; ਯਜੁ, ਚੰਡ, ਮਨਸ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਵਾਜੀ, ਨਰ ਅਤੇ ਹਯਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਨਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਚੰਦ (ਚੰਦ੍ਰਮਾ) ਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਅਧ-ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਇਕ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੋਸ਼ਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਾਨਣੀ ਪੱਖਵਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਅਧ-ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਰਾਤ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਸ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਭਾਗ ਘਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਾ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਚਾਨਣੀ ਪੱਖਵਾਡੇ ਘਟਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖਵਾਡੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।