ਇਕ ਵਾਰ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ "ਹਨ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮੂਲ ਅਰਥ ਤਰਕ ਹੈ—ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵਾਕ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਸ਼ੰਸ" ਅਤੇ "ਪ੍ਰ" ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੰਮ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਗਿਆ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਰਥ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ "ਪੁਰਾਕਲਪ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੰਤਰਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿਗਮਾਂ ਰਾਹੀਂ—ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜੋ ਸੂਤਰ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਤੇ ਨਿਰਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਤਰ-ਵਿਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸਲ ਸੂਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਵੇਦਾਂ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਵਿਖੇਰ ਗਏ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ!" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਵੇਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ!" ਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਏ। ਕੇਵਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਬਚਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਵੇਦਕ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵੇਦ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਯਜਨਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵੇਦ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੜ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਯਜਨਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਕ ਚੌਪਾਈ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੇਦ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਜਨਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਅਪਰੋਕਸ਼ ਜਾਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਆਸ, ਜੋ ਦਵੈਪਾਯਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਨਿਤਿਆ ਅੰਸ਼ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵੇਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਲਾ ਚੌਥਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਪੰਜਵਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੂੰ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦਾ ਵਿਆਖਿਆਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਮੰਤੁ ਨੂੰ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਅਤੇ ਬਲੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਦਗਾਤਰੀ ਨੂੰ ਸਾਮਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਅਥਰਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਪੁਰਾਣ ਸੰਹਿਤਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਸੋ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਵਿਦ ਪੁਰੋਹਿਤ—ਪੈਲਾ ਨੇ ਰਿਗ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਇੰਦਰਪ੍ਰਮੱਤ ਲਈ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਬਸ਼ਕਲ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਤੀਜਾ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਯਜਨਵਲਕਯ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਡੂਕ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਰੰਪਰਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਆਦਿ-ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ।