सर्वेषां भूतानां रूपान्तरणनिश्चयः तत्र कथितः। धर्माधर्माधारेणोर्ध्वाधःगतयः निरूपिताः। अनन्तदुःखानि ब्रह्मणोऽपि अनित्यत्वं च उल्लिखितम्। वैराग्येन दोषदर्शनात् मोक्षस्य दुष्प्राप्यता प्रदर्शिता। विविधदर्शनस्य निरोधे शुद्धस्वरूपस्य तत्र निवृत्तिः। ब्रह्मानन्दप्राप्तेः पश्चात् किञ्चन भयम् नास्ति। जगतः सृष्टि-प्रलय-विकारा इह सम्यक् वर्णिताः। ऋषिसमूहस्य पापनाशकसृष्टिरपि निरूपिता। विस्वामित्रेण सौदासस्य अस्थिसंग्रहणं कथितम्। पितृकन्यायाः महर्षिः व्यासः जन्मग्रहणं अपि उल्लिखितम्। पराशरस्य विस्वामित्रे प्रति वैरं वर्णितम्। विस्वामित्रस्य हितार्थं देवस्य इच्छा इति ब्राह्मण, तत् कृतम्। भगवता एकवेदः चत्वारः विभागाः कृताः। शिष्यैः शिष्यशिष्यैः वेदस्य अनन्तशाखाः कृताः। धर्मकामनाः विशिष्टाः ऋषयः पुनः प्रश्नं कृतवन्तः। दिव्यरूपसमः सप्ताङ्गः शुभस्तुतिसंयुक्तः सुनाभः वर्णितः। तस्य अनुगमनं कृत्वा अनुक्रमे पाठं लप्स्यध्वम्। सा भूमिः पुण्यत्वेन गण्या; तदा भगवता उत्तरं दत्तम्। गङ्गा गर्भा यवाहारः नैमिषेयाः च उल्लिखिताः। तदा नैमिषे ऋषयः विधिवत् यज्ञं कृतवन्तः। नैमिषे ऋषयः परमदयायुक्ताः आसन्। तदा तैः राजानं अतिथित्वेन सत्कारः स्नेहः च प्रदत्तः। राजा निर्गते अन्ये राजा ऋषयः अपि निवृत्ताः। ततः पुनः महर्षिभिः यज्ञार्थं समवायः कृतः। तदा नैमिषीयऋषिणां द्वादशवर्षीययज्ञसत्रे, यदुसुतं त्वरण्यं दशसहस्रसहितं उत्पादितम्। एवं विषयगणनं पुराणसारांशः च वर्णितः। महाविषयस्य सारः अपि संक्षेपेण सुगमता अर्थे निर्दिष्टः। यः प्रथमं भागं सम्यक् अध्ययनं करोति, जितेन्द्रियः सः। यः चतुर्वेदं शाखोपनिषद्भिः वेदति, द्विज, सः। अल्पविद्यायाः वेदः भीतः, 'अवधारयिष्यति' इति चिन्तयति। एष भागः प्राप्त्वा मोहम् न कुर्यात्, इच्छितं मार्गं लप्स्यति। यस्य व्युत्पत्तिं वेदति, सः सर्वपापात् विमुक्तः। प्रलये अपि मार्गं करोति, विनाशे पुनरागमनं नास्ति। कुत्र तेषां अद्भुतकर्मणां यज्ञसत्रं आसीत्? कथं च तत्र बुद्धिमान् पुराणं अवोचत्? एवं प्रेरितः सूतः शुभं वचनम् प्रतिवक्तुम् आरभत। यावत् तस्य स्थायित्वं, यथा च आचरितम्, तद् अपि वर्णितम्। तेषां यज्ञसत्रं महाफलम् आसीत्, सहस्रवर्षपर्यन्तम्। तत्र इडा पत्नी अभवत्, शामित्रः बुद्धिमान् अपि तत्र उपस्थितः।