एतेषु कालेषु, भालन्दनः, वत्सः, संकीलः—एते त्रयः अभवन्। अधुना ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः च—ये ऋषिपुत्राः सन्ति—तेषां नामानि शृणु। ब्राह्मणानां आचार्याणां नामानि अपि श्रोतुम् अर्हसि। बह्वृचः, भार्गवः, पैलः, सांकृत्यः, जाजलिः च तत्र सन्ति। उपमन्युः, इन्द्रप्रमति, माडूकिः, शाकलिः च अपि। पन्नगाः, पक्षगन्ताः च—षट् चत्वारिंशत् (८६) प्रसिद्धाः ऋषयः। वैशम्पायनः, लौहित्यः, कण्ठकः, कालावः, शावधः च। तेषां शिष्याः शिष्यशिष्याः च—षट् चत्वारिंशत् (८६) प्रसिद्धाः ऋषयः। चैमिनिः, सभारद्वाजः, काव्याः, पौष्यञ्जिः च। लङ्गली, शालिहोत्रः, शक्तिराजः भार्गवः च। अन्ये चतुश्चत्वारिंशत् (४६) शिष्याः प्रसिद्धाः ऋषयः। लोभालोभः धर्मज्ञः, ब्रह्मा, बला च। एवं नवति (९०) ब्रह्मचारिणः, होत्रृवत्, ज्ञेयाः। चलुः, सुमतिः, देववरः च अपि तत्र सन्ति। तथाप्रीतः, कृषाश्वः, सुमूलिः, बाष्कलिः च। वैयासकिः, शुकः विद्वान्, लौकिः, भूरीश्रवाः च। आरण्यः, इलकः, उपमन्युः, विदः च। प्रजादर्पः, काहोडः, याज्ञवल्क्यः, शौनकः च। अदितिः, देवमाताः, जलापा, मानवि च। मुद्गला, अतुजीवः, तारा, यशस्विनी च। लोपा मुद्रा धर्मज्ञा, कोशीतिका च स्मृता। एवं ऋषिपुत्राणां प्रमुखाणि नामानि मया उक्तानि। स्वामिनः, मन्त्रवक्तारः, ऋषयः, ऋषिकाः च अपि। स्वामिनः, ऋषयः, ऋषिकाः, तेषां पुत्रैः सह। तत्र अद्वयशास्त्रं अधिकारसमेतं, दीप्तं, गम्भीरशब्दयुक्तं च। यत् यज्ञदानं सर्वेषां भूतानां मध्ये न विद्यते, यत् दत्तं च। यत् मन्त्रैः संयुतं तत्र, नामभेदैः सह। यत् विविधैः शब्दैः, प्रयोगैः, बहुभिः स्थानैः युक्तं च। यत् अस्पष्टशब्दं, यत् संशयबहुलं च। यत् हेतुप्रत्युदाहरणबहुलं, शब्दवैविध्यं, निरर्थकं च। तानि “मिश्राः” इति कथ्यन्ते, ऋषिशक्त्या रचितानि। अतीतवर्तमाने भविष्यति च ज्ञानं, जन्मदुःखनिवारणं च। धर्मशास्त्रकाराः, तेषां महत्त्वेन, सर्वत्र सन्ति। बृहस्पतिः, शुक्रः, व्यासः, सरस्वतः च अपि। यतः, ये उत्तरकाले जाताः, अधिकबुद्धियुक्ताः, पूर्वजान् अतीत्य सन्ति। तस्मिन्काले, आयुः न मुनित्वस्य प्रमाणं। यः अल्पवयस्कः अपि, ज्ञानबलसम्पन्नः, सः मुनिः इति ज्ञायते। यत् निश्चितसमाप्तिं युक्तं, तत् “ऋच्” इति विद्वद्भिः कथ्यते। यत् अतिक्रान्तसमाप्तिं युक्तं, तत् यजुः इति निर्दिष्टम्। पञ्चमं “प्रतिहोत्रम्” इति, षष्ठं “उपद्रवम्” इति प्रसिद्धम्।