तत्र महर्षयः यथाऽभिधीयते, तर्कः हन्-धातु-सम्भूतः इति प्रसिद्धः, यः परैः प्रतिषिद्धः इति कथ्यते। तथैव, लक्षणं तु वाक्यार्थस्य निश्चितिः इति उच्यते। प्र-शंस्-धातु-सम्बद्धः प्रशंसाऽपि, गुणस्य प्रकाशनं इति वर्ण्यते। एवं कार्यं कर्तव्यं—एतद् विधिः इति नाम्ना प्रसिद्धम्। यः अर्थः अतीव दूरस्थः, सः पुराकल्पः इति कथ्यते। मन्त्रैः, ब्राह्मणैः, कल्पैः, विशुद्धैः विस्तीर्णैः निगमैः अपि, यथा एतद् तथा तत्, यथा तत् तथा एतद्—एवं तत्त्वं। प्रारम्भे, ब्राह्मणस्य रक्षणं बुद्धिमद्भिः स्थापितम्। मन्त्राणां व्यवस्था अपि, कर्मणि विहिते दृश्यते। सूत्रं यद् अनवधिकं निर्बन्धं च, तत् सूत्रविद्भिः एव ज्ञायते। ततः शिष्याः पप्रच्छुः—'वेदाः पुनः कथं विक्षिप्ताः?' इति। तदा ब्रह्मा मनवे उक्तवान्—'वेदं रक्षस्व, महाबुद्धे।' युगदोषात् सर्वे वेदाः स्वस्वक्रमे गुह्यीकृताः। कृतयुगे दशसहस्रांशः शेषः इति प्रसिद्धम्। वेदविनाशः न भवेत् इति, वेदकर्माणि कर्तव्यानि। यज्ञे नष्टे वेदः विनश्यति, ततः सर्वं नश्यति। पुनः, कृष्णेन कृतः यज्ञः दशगुणः, सर्वकामदः। भगवता एकपादवेदः चतुर्धा विभक्तः। तस्मात् अद्य युगे वेदव्यवस्था मया स्थापिताः। एतद् प्रत्यक्षं परोक्षं च ज्ञातव्यम्, यथा मया उक्तम्। व्यासः द्वैपायनः विष्णोः नित्यांशः इति प्रसिद्धः। सः वेदस्यार्थाय चत्वारः शिष्याः स्वीकृतवान्। तेषु पैलः चतुर्थः, लोमहार्षणः पञ्चमः। यजुर्वेदस्य प्रवाचकं वैशम्पायनं कृतवान्। तथा श्रेष्ठः ऋषिः सुमन्तुं अथर्ववेदाय नियुक्तवान्। भगवद्व्याप्यः स्वामी अपि माम् स्वीकृतवान्। एवं चतुर्विधः ब्राह्मणत्वं उद्भूतम्, यज्ञव्यवस्था च कृताः। उद्गातारं साम्ना स्थापितवान्, ब्रह्मणं अथर्वणैः। जगत्पतिः होतारं यजुर्वेदेन नियुक्तवान्। अथर्ववेदेन सर्वकर्माणि कृतवान्। पुराणार्थविद् पुराकाले पुराणसंहितां रचितवान्। यज्ञे प्रयुक्तत्वात् यजुर्वेदः इति शास्त्रे निश्चितम्। शतगुणबलसम्पन्नः सः वेदविद्भिः सह। पैलः ऋचः प्राप्त्वा द्विधा पुनः विभक्तवान्। एकः इन्द्रप्रमत्ताय, द्वितीयः बाष्कलाय। शिष्यान् मासं शिक्षितवान्, सेवायै हिताय च नियोजितान्। तृतीयः पराशराय, अन्यः याज्ञवल्क्याय। माण्डूकं श्रीमान् भाग्यशालीं च शिक्षितवान्। सः स्वपुत्रं सत्यश्रवसं धर्मनिष्ठं सत्यवानं च शिक्षितवान्। सत्यश्रीं महात्मानं सत्यधर्मनिष्ठं च उपदिशत्। एवं वेदव्यवस्था, यज्ञसंस्कारः, शिष्यपरम्परा च महर्षिभिः आदरपूर्वकं स्थापिताः।