धर्मस्य पुत्रौ दिव्यौ ऋषी नरा नारायणश्च इति स्मृतौ। कुबेरः पौलस्त्यश्च, प्रत्युषस्य शाखायाः पुत्रश्च उल्लिख्यन्ते। एतेभ्यः वेदाः सम्प्रसूताः, तस्मात् ते देवर्षयः इति कीर्त्यन्ते। इक्ष्वाकुवंशसम्भूताः राजर्षयः विज्ञेयाः। ये ब्रह्मलोके प्रतिष्ठिताः, ते विशुद्धब्रह्मर्षयः इति स्मृताः। ये इन्द्रलोके स्थिताः, अपि च राजर्षयः इति गण्यन्ते। पूर्वोक्ताः ब्रह्मर्षयः, तथा देवर्षयश्च, त्रिकालज्ञानसम्पन्नाः, सत्यनिष्ठाः, धृतिमन्तश्च सन्ति। ये तपसा यशःप्राप्ताः, ये च गर्भे ज्ञानं प्रकटितवन्तः, ते राजर्षयः पुण्यशीलाः, दिव्या मानुषराजाश्च सन्ति। एते सप्त ऋषयः सप्तगुणैः सहिताः सप्तर्षयः इति स्मृताः। ते प्रबुद्धाः, धर्मस्य साक्षात्कर्तारः, वंशप्रवर्तकाः च। ते समदृष्ट्या निष्पापकारणैः व्यवहतवन्तः। गृहस्थाश्रमीणः, मुनयः, वनवासिनश्च बुद्धिमन्तः आसन्। वर्णाश्रमव्यवस्थां प्रथमं तैः स्थापितम्। सर्वे वर्णाश्रमाः तैः प्रवर्तिताः। यदा पिता पुत्ररूपेण जायते, पुत्रः अपि पितृरूपेण, तदा अष्टाशीतिसहस्राणि गृहस्थाश्रमिणः सन्ति इति कथ्यते। ये पत्न्याः युक्ताः, अग्निहोत्रिणः च, ते प्रजायाः कारणतया स्मृताः। अष्टाशीतिसहस्राणि ऋषयः उत्तरदिग्भागे प्रतिष्ठिताः। युगान्ते मन्त्रकृतः, ब्राह्मणग्रन्थकर्तारः च जायन्ते। ये विविधशास्त्राणि, युगशास्त्राणि, वेदाङ्गानि च रचितवन्तः, त एव। वैवस्वतमन्वन्तरवेलायाम्, प्रत्येकद्वापरे पुनः पुनः, सप्तमे द्वापरे स्वयंभुवा वेदाः विभक्ताः। तृतीये द्वापरे उशना वेदव्यासः, चतुर्थे बृहस्पतिः आसीत्। सप्तमे अपि इन्द्रः, अष्टमे वसिष्ठः इति स्मृतः। एकादशे त्रिवर्षं सनद्वाजः अनन्तरं आगतः। पञ्चदशे त्रैय्यारुणिः, षोडशे धनञ्जयः आसीत्। ऋजीषात् भरद्वाजः, भरद्वाजात् गौतमः उत्पन्नः। हर्यवनात् वेनः, तस्मात् वाजश्रवा इति स्मृतः। तृणबिन्दोः तटजः जातः, तृणबिन्दोः पुनः। तस्मात् जातूकर्णः, तस्मात् द्वैपायनः इति कीर्त्यते। भविष्यति द्वापरे द्वैपायनात् ध्वणिः भविष्यति। भविष्यति काले विविधाः शाखाः, विविधानि व्याख्यानानि च भविष्यन्ति। तपसा कर्मणा च त्वं प्राप्तवान्, कर्मणा च यशः लब्धवान्। अमृतं ब्रह्म व्याप्तम्, ब्रह्मैव अमृतम् इति उच्यते। महत्त्वात् विस्तारशक्त्या च ब्रह्म इति नाम। नमः तस्मै ब्रह्मणे अथर्वणि ऋचि यजुषि सामनि च। नमो महतो रहस्याय श्रेष्ठाय तस्मै ब्रह्मणे। सृष्ट्या च क्रियया च पुरुषार्थः सम्पद्यते इति।