सृष्टेः पूर्वं सर्वं यदा प्रलयाग्निना दग्धं तदा सागरमध्ये ये पर्वतसम्बद्धाः वातेन संयोजिताः आसन्। मुनिभिः पर्वतानां स्थावरत्वं तस्य भूमिसहितगतित्वात् प्रतिपादितम्। अथ भगवानेव जलात् भूमिं उद्धृत्य, सर्वतोऽपि शिलाभिः विषमस्थानानि समीकृत्य पर्वतान् निर्ममे। प्रत्येकस्य दिशान्ते तावत् पर्वता स्थिताः। सप्त द्वीपाः सप्त सागराः च परस्परं परिवेष्टयन्ति। भूभ्यादिषु चतुर्षु लोकेषु, चन्द्रसूर्यग्रहैः सहितेषु, अस्मिन्महाकल्पे ब्रह्मा स्थावरदेवान् ससर्ज। स्वर्गं दिशः सागरान् सर्वानदीः पर्वतान् च स ससर्ज। क्षणदण्डलवहोरा: संध्यारात्रिंदिवानि च, क्षेत्रपालान् क्षेत्राणि च पृथक् पृथक् निर्ममे। कृतत्रेताद्वापरतीष्ययुगानि युगं च, ये च पूर्वं मया उक्ताः भूताः प्राक्कालात्, तानपि ससर्ज। ये तपोलोकमप्राप्य भूमौ स्थिताः, ते पुनः सृष्ट्यर्थं तत्रैव स्थितवन्तः। अत्र ये धर्मार्थकाममोक्षान् सम्पादितवन्तः, ते स्मृताः। ततः तपसा सम्पन्नाः प्राचीनकाले क्षेत्राणि पूरितवन्तः। त एव रागद्वेषसंयुक्तकर्मणा स्वर्गं गतवन्तः। स्वकर्मफलशेषेण तादृशा एव प्रसिद्धाः अभवन्। योऽम्बुनां कारणं कर्मणा तान् अवबोधयन् अस्ति, स एव सः। ते विविधयोनिषु नानारूपशरीराणि प्राप्नुवन्ति। तेषां कर्माणि प्रायः शुभानि भवन्ति। पुनः पुनः प्रतिकल्पं नामरूपयुताः जायन्ते। स भगवान् ध्यानसमाहितः सत्त्वान् सृजति, स हि सत्यसंकल्पः। ते जनाः पुण्यगुणसम्पन्ना महाशक्तिसंयुताः जायन्ते। सर्वे रजसा परिभूताः तेजस्विनः क्रोधिनश्च भवन्ति। ये रजस्तमःप्रवृत्त्या वर्धिताः, ते गृहस्थाः इति विख्याताः। तत्र कपटाः सत्यव्रताश्च मरणासन्नेषु जायन्ते। ततोऽस्मिन्कल्पे मैथुनोत्पत्तिर्भवति। शब्दादिविषया: पञ्चलक्षणयुक्ताः शुद्धाः सन्ति। एवं यथाक्रमं जाताः सर्वे लोकं पूरयन्ति। तेषामल्पतुष्टित्वात् ते तस्मिन्संघर्षे विचरन्ति। ते कामानुसारिणः सत्त्वाः मनसः परिपाकं प्रार्थयन्ति। तदा कल्पादौ कृतयुगे धर्माधर्मौ नास्सन्। तत्र चतुर्सहस्राणि वर्षाणि दिव्यसङ्ख्यातानि। ततः काले जनाः प्रसिद्धाः सञ्जाता, सहस्रशः। ते पर्वतेषु सागरेषु च वसन्ति, स्थिरनिवासरहिताः। ते स्वेच्छया सदा विहरन्ति, हृष्टहृदयाः सदा। न तत्र भयमस्ति, न कठिनता; एवं धर्माचरणं तत्र।