యుగానురూపా ధర్మేణ యైరిమా వర్ద్ధితాః ప్రజాః
యుగానికి తగిన విధంగా, ధర్మంతో కూడిన ప్రజలను పెంచినవారు.
అభిధ్యాయ ప్రజా బ్రహ్మా నానావీర్యాః స్వమానసీః
బ్రహ్మా ధ్యానం చేసి, తన మనసు నుండి వివిధ మానసిక సంతానాన్ని సృష్టించాడు.
కల్పే ఽతీతే పురాణ్యాసీద్దేవాద్యాస్తు ప్రజా ఇహ
ఒకటి గత కల్పంలో, ఇక్కడ మొదటగా దేవతలు మొదలైన సృష్టులు పుట్టాయి.
మన్వంతరక్రమేణేహ కనిష్ఠాః ప్రథమేన తాః
మన్వంతరాల క్రమంలో, ఆ సృష్టులు మొదట చిన్నవిగా ఉండేవి.
కుశలాకుశలైః కందైరక్షీణైస్తైస్తదా యుతాః
ఆ సమయంలో, అవి తగ్గకుండా మంచి చెడు కార్యాలతో కూడి ఉండేవి.
దేవాసురపితౄంశ్చైవ యక్షైర్గన్ధర్వమానుషైః
దేవతలు, అసురులు, పితృదేవతలు, యక్షులు, గంధర్వులు, మనుష్యులు—
ఆహారార్థం ప్రజానాం వై విదాత్మానో వినిర్మమే
ప్రాణుల ఆహారం కోసం ఆత్మజ్ఞాని వారిని సృష్టించాడు.
తచ్ఛరీరసముత్పన్నైః కార్యైస్తైః కారణైః సహ
ఆ శరీరం నుండి పుట్టిన ఫలితాలతో, ఆ కారణాలతో కలిపి—
తతో దేవాసురపితౄన్మనుష్యాంశ్చ చతుషృయమ్
అప్పుడతడు అక్కడినుంచి దేవతలు, అసురులు, పితృదేవతలు, మనుష్యుల నలుగురు వర్గాలను సృష్టించాడు.
యుక్తాత్మనస్తతస్తస్య తమోమాత్రాసముద్భవః
ఆ తరువాత, ఏకాగ్రత కలిగిన అతనిలో నుండి అంధకార భాగం పుట్టింది.
తతో ఽస్య జఘ నాత్పూర్వమసురా జజ్ఞిర సుతాః
ఆ తరువాత, అతని కడుపు భాగం నుండి అసురులు కుమారులుగా జన్మించారు.
సృష్టా యయా సురాస్తన్వా తాం తనుం స వ్యపోహత
దేవతలు పుట్టిన ఆ శరీరాన్ని అతడు వదిలిపెట్టాడు.
సా తమోబహులా యస్మాత్తతో రాత్రిస్త్రియామికా
అది అంధకారంతో నిండినదిగా ఉండటం వల్ల, అది మూడు యామాల రాత్రిగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
సృష్ట్వాసురాంస్తతః సో ఽథ తనుమన్యామపద్యత
అసురులను సృష్టించిన తరువాత, అతడు మరొక శరీరాన్ని ధరించాడు.
తతస్తాం యుఞ్జ మానస్య ప్రియమాసీత్ప్రభోః కిల
తర్వాత, ప్రభువు హృదయానికి ప్రియమైన ఆ మనస్సులో పుట్టినదానితో అతడు ఏకమయ్యాడు.
యతో ఽస్య దీవ్యతో జాతాస్తేన దేవాః ప్రకీర్త్తితాః
అతడు ప్రకాశిస్తూ ఉన్నప్పుడు, అతనిలో నుండి వారు పుట్టినందున, వారిని దేవతలు అంటారు.
తస్మాత్తన్వాస్తు దివ్యాయా జజ్ఞిరే తేన దేవతాః
అందువల్ల, ఆ దివ్యమైన శరీరం నుండి దేవతలు పుట్టారు.
ఉత్సృష్టా సా తనుస్తేన అహః సమభవత్తదా
అతడు వదిలిన ఆ శరీరం అప్పుడది పగలు అయింది.
దేవాన్సృష్ట్వా తతః సో ఽథ తనుమన్యామపద్యత
దేవతలను సృష్టించిన తరువాత, అతడు మరొక శరీరాన్ని ధరించాడు.
పితేవ మన్యమానస్తాన్పుత్రాన్ప్రధ్యాయ స ప్రభుః
వారిని తన కుమారులుగా భావిస్తూ, ఆ ప్రభువు తండ్రిలా ఆలోచించాడు.
తస్మాత్తే పితరో దేవాః పితృత్వం తేషు తత్స్మృతమ్
అందువల్ల నీ పితృదేవతలు దేవతలుగా పిలవబడతారు; వారిలో పితృత్వం ఇలానే గుర్తు చేసుకుంటారు.
సాపవిద్ధా తనుస్తేన సద్యః సంధ్యా వ్యజాయత
ఆమె దేహం అక్కడే కూలిపోయింది, వెంటనే సంధ్యా జన్మించింది.
తయోర్మధ్యే తు వై పైత్రీ యా తనుః సా గరీయసీ
వాటి మధ్య ఉన్న పితృరూపమే వాటిలో గొప్పది.
యుక్తాస్తనుముపాసంతే ఉషావ్యుష్ట్యోర్యదన్తరమ్
ఉషోదయ సంధ్యల మధ్య ఉన్న ఆ రూపాన్ని వారు ఆరాధిస్తారు.
తతో ఽన్యస్యాం పునర్బ్రహ్మా స్వతన్వాముపపద్యత
తర్వాత మరో రూపంలో బ్రహ్మ తన దేహం నుండే మళ్లీ ప్రकटించాడు.
మనసా తు సుతాస్తస్య ప్రజనాజ్జజ్ఞిరే ప్రజాః
అతని మనస్సు ద్వారా అతని కుమారులు పుట్టారు; అతని సృష్టి వల్ల ప్రాణులు ఉద్భవించాయి.
సృష్ట్వా పునః ప్రజాః సో ఽథ స్వాం తనుం స వ్యపోహత
మళ్లీ ప్రాణులను సృష్టించిన తరువాత, తన స్వంత రూపాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
తస్మాద్భవన్తి సంహృష్టా జ్యోత్స్నాయా ఉద్భవే ప్రజాః
అందువల్ల జ్యోత్స్నా కనిపించినప్పుడు ప్రాణులు ఆనందిస్తారు.
సద్యో రాత్ర్యహనీ చైవసంధ్యా జ్యోత్స్నా చ జజ్ఞిరే
వెంటనే రాత్రి, పగలు, సంధ్యా, జ్యోత్స్నా జన్మించాయి.
తమోమాత్రాత్మికా రాత్రిః సా వై తస్మాన్నియామికా
చీకటి స్వరూపమైన రాత్రి వారిని నియంత్రిస్తుంది.