രാജേന്ദ്രാണാം സഹസ്രം ച മഹാബലപരാക്രമമ്
വലിയ ശക്തിയും വീരതയും ഉള്ള ആയിരം രാജാക്കന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വതോ വേഷ്ടയാമാസ ജമദഗ്ന്യാശ്രമം മുദാ
അവർ സന്തോഷത്തോടെ ജമദഗ്നിയുടെ ആശ്രമം എല്ലാതീരത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു.
സൈന്യശബ്ദൈര്വാദ്യശബ്ദൈര്മഹാകോലാഹലൈര്മുനേ
സൈന്യങ്ങളുടെ ശബ്ദവും വാദ്യങ്ങളുടെ മുഴക്കവും വലിയ കലഹവും അവിടെ മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു, മഹർഷേ.
കുടീം പ്രവിശ്യ ബലവാന്ഗൃഹീത്വാ കപിലാം ശുഭാമ്
ശക്തനായവൻ കുടിലിൽ കയറി, പുണ്യമായ കപിലാ പശുവിനെ പിടിച്ചു.
സമുത്തസ്ഥൌ മുനിശ്രേഷ്ഠോ ഗൃഹീത്വാ സശരം ധനുഃ
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ എഴുന്നേറ്റ്, അമ്പും വില്ലും എടുത്തു.
ആശ്രമസ്ഥാഞ്ജനാന്സര്വാന്സമാശ്വാസ്യ ച യത്നതഃ
ആശ്രമത്തിലെ എല്ലാവരെയും ശ്രദ്ധയോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
നിര്മമേ ശരജാലം ച സ മുനിര്മന്ത്രപൂര്വകമ്
മഹർഷി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അമ്പുകളുടെ ഒരു വല നിർമ്മിച്ചു.
അപരം ശരജാലം ച നിര്മമേ മുനിപുങ്ഗവഃ
മഹർഷിമാരിൽ പ്രധാനൻ മറ്റൊരു അമ്പുകളുടെ വലയും ഉണ്ടാക്കി.
മുനിനാ ശരജാലേന സര്വസൈന്യം സമാവൃതമ്
മുനിയുടെ അമ്പുകൾ മഴപോലെ പെയ്ത് മുഴുവൻ സൈന്യത്തെയും ചുറ്റി പിടിച്ചു.
രാജാ ദൃഷ്ട്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠമവരുഹ്യ രഥാത്പുരഃ
മഹർഷിയെ കണ്ട രാജാവ് രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി മുന്നിൽ വന്നു.
നത്വാഽഽരുരോഹ യാനം സ മുനേഃ പ്രാപ്യ ശുഭാശിഷഃ
അവൻ മഹർഷിക്ക് വന്ദനം ചെയ്ത്, അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം വീണ്ടും വാഹനത്തിൽ കയറി.
നൃപൈഃ സാര്ദ്ധം നൃപശ്രേഷ്ഠശ്ചിക്ഷേപ മുനിപുങ്ഗവേ മുനിശ്ചിക്ഷേപ ദിവ്യാസ്ത്രം ചിച്ഛിദേ ലീലയാ നൃപഃ
മറ്റു രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആ രാജാധിരാജൻ മഹർഷിയിലേക്ക് ആയുധങ്ങൾ എറിഞ്ഞു; എന്നാൽ മഹർഷി ദിവ്യായുധം ഉപയോഗിച്ച് അതും രാജാവിനെയും എളുപ്പത്തിൽ തകർത്തു.
ശൂലം ചിക്ഷേപ നൃപതിസ്തഞ്ജഘാന തദാ മുനിഃ
രാജാവ് ഒരു കുന്തം എറിഞ്ഞു, അതു മഹർഷി ഉടൻ തകർത്തു.
ശസ്ത്രൌഘൈര്ദുര്നിവാര്യ്യൈശ്ച ഖണ്ഡം ഖണ്ഡം ചകാര ച സഃ
തടയാനാകാത്ത ആയുധവർഷം കൊണ്ട് അവൻ എല്ലാം തകർത്തു.
ജൃമ്ഭണാസ്ത്രേണ മുനിനാ തേ ച സര്വേ വിജൃമ്ഭിതാഃ
മഹർഷിയുടെ ജൃംഭണാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അവരൊക്കെയും ഉറക്കം പിടിച്ചു.
രാജാനം നിദ്രിതം ദൃഷ്ട്വാ ന ജഘാന മുനീശ്വരഃ ബോധയിത്വാ പുരഃ കൃത്വാ സ്വാശ്രമം ഗന്തുമുദ്യതഃ
രാജാവിനെ ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ട മഹർഷി അവനെ കൊല്ലാതെ, ഉണർത്തി മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്ന് തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജാ ചേതനാം പ്രാപ്യ നാരദ
അവിടെ, നാരദാ, രാജാവ് തിരിച്ചുള്ളബോധം നേടി.
ജഗാമ കപിലാ ത്രസ്താ സ്വസ്ഥാനം ച രണാജിരാത്
കപിലാ ഭയപ്പെട്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ച നൃപശ്രേഷ്ഠഃ സ ചിക്ഷേപ മുനൌ തദാ
അപ്പോൾ ആ രാജാധിരാജൻ മഹർഷിയിലേക്ക് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം എറിഞ്ഞു.
ദിവ്യാസ്ത്രേണ മുനിശ്രേഷ്ഠോ നൃപസ്യ സശരം ധനുഃ
മഹർഷി ദിവ്യായുധം ഉപയോഗിച്ച് രാജാവിന്റെ അമ്പും വില്ലും തകർത്തു.
അഥ രാജാ മഹാക്രുദ്ധോ ദദര്ശ സ്വസമീപതഃ
അപ്പോൾ അത്യന്തം കോപത്തോടെ രാജാവ് തന്റെ അടുത്ത് കണ്ടു—
ജഗ്രാഹ നത്വാ ദത്തം തം സ നത്വാ ശക്തിമുല്ബണാമ്
അവൻ നമസ്കരിച്ച്, തന്റെ മുമ്പിൽ നൽകിയ ആ ഭയങ്കരമായ ശക്തി എടുത്തു.
യത്തേജഃ സര്വദേവാനാം തേജോ നാരായണസ്യ ച
അത് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശക്തിയും നാരായണന്റെ ശക്തിയും ആയിരുന്നു—
തത്രൈവാവാഹയാമാസ സ യോഗീ മന്ത്രപൂര്വകമ്
അവിടെത്തന്നെ ആ യോഗി മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി അതിനെ ആഹ്വാനിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ക്ഷിപന്തീം താം ദേവാ ഹാഹാകാരേണ ചുക്രുശുഃ
അവൾ അതിനെ എറിയുന്നത് കണ്ട ദേവന്മാർ ഭയത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.
ചിക്ഷേപ താം ചൂര്ണയിത്വാ കാര്തവീര്യ്യാര്ജുനഃ സ്വയമ്
കാർതവീര്യാർജുനൻ തന്നെയാണ് അതിനെ എറിഞ്ഞ് പൊടിച്ചുതകർത്തത്.
വിദാര്യ്യോരോ മുനേഃ ശക്തിര്ജഗാമ ഹരിസന്നിധിമ്
വിദാര്യ്യ എന്ന മുനിയുടെ ശക്തി ഹരിയുടെ സന്നിധിയിലേക്ക് പോയി.
മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ്യ സ മുനിഃ പ്രാണാംസ്തത്യാജ തത്ക്ഷണമ്
അവിടെ ആ മുനി ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ഉടൻ തന്നെ ജീവൻ വിട്ടു.
യുദ്ധേ മുനിം മൃതം ദൃഷ്ട്വാ രുരോദ കപിലാ മുഹുഃ
യുദ്ധത്തിൽ മുനി മരിച്ചതു കണ്ട കപിലാ വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
സര്വം സാ കഥയാമാസ ഗോലോകേ കൃഷ്ണമീശ്വരമ്
അവൾ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി, കൃഷ്ണനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു.