യോ നരോ ഭജതേ ഭക്ത്യാ ദീനനാഥം ദിനേശ്വരമ്
ദീനരുടെ നാഥനെയും ദരിദ്രരുടെ ഇശ്വരനെയും ഭക്ത്യോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
ഗണേശ്വരം യോ ഭജതേ ദേവദേവം സനാതനമ് 1.14.
ഗണേശ്വരനെയും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനുമായ ശാശ്വതനെയും ആരാധിക്കുന്നവൻ,
വിഘ്നനാശോ ഭവേത്തസ്യ സ്വപ്നേ ജാഗരണേഽനിശമ്
അവനു് തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു; സ്വപ്നത്തിലും ജാഗരണത്തിലും എല്ലായ്പ്പോഴും.
ജ്ഞാനം വിദ്യാം സുകവിതാം ലഭതേ തദ്വരേണ ച
അവൻ ആ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു വിജ്ഞാനവും, വിദ്യയും, കവിതാസാമർത്ഥ്യവും നേടുന്നു.
വരാര്ഥീ ചേല്ലഭേത്സര്വം നിര്വാണമന്യഥാ ധ്രുവമ്
ആഗ്രഹമുള്ളവന് എല്ലാം ലഭിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ, നിർബന്ധമായും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
സര്വം തപഃ സര്വധര്മം യശഃ കീര്തിമനുത്തമാമ്
സകല തപസ്സും, എല്ലാ ധർമ്മവും, യശസ്സും, അതുല്യമായ കീർത്തിയും.
വിഡമ്ബിതോ വിധാത്രാഽസൌ മോഹിതോ വിഷ്ണുമായയാ
സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മാവിനാൽ അവൻ പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നു, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ അവൻ ഭ്രമിച്ചുപോകുന്നു.
സാ കൃപാം കുരുതേ യം ച വിഷ്ണുമന്ത്രം ദദാതി തമ്
വിഷ്ണുമന്ത്രം ആര്ക്ക് നൽകുന്നുവോ, അവർക്കു ദയ കാണിക്കുന്നു.
ഇഹ ലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാതി വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
ഇഹലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച്, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
കാലേ പശ്ചാത്തേന സാര്ദ്ധം പരം വിഷ്ണോഃ പദം ലഭേത്
കാലക്രമേണ അവനോടൊപ്പം അവൾ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം സേവ്യം ബീജം പരാത്പരമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ളവരും ആരാധിക്കുന്ന അതിമഹത്തായ ബീജം.
സാകാരം ച നിരാകാരം ജ്യോതിഃ സ്വേച്ഛാമയം വിഭുമ് 1.14.
രൂപമുള്ളതും രൂപരഹിതവും, പ്രകാശവും, സ്വേച്ഛാനുസൃതവുമായ സർവ്വവ്യാപിയായത്.
നിര്ലിപ്തസാക്ഷിരൂപം ച ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
അനാസക്തനും സാക്ഷിയായ രൂപവും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ രൂപം ധരിക്കുന്നവനും.
സ സര്വം മന്യതേ തുച്ഛം സാലോക്യാദിചതുഷ്ടയമ്
സാലോക്യാദി നാലു നിലകളും അവൻ എല്ലാം തികച്ചും നിസ്സാരമായതെന്നു കരുതുന്നു.
ഐശ്വര്യം ലോഷ്ടതുല്യം ച നശ്വരം ചൈവ മന്യതേ
ഐശ്വര്യം മണ്ണിന്റെ കഷ്ണംപോലെയും നശ്വരമെന്നുമാണ് അവൻ കരുതുന്നത്.
ജല ബുദ്ബുദവദ് ബുദ്ധ്യാ ചാതിതുച്ഛം ന ഗണ്യതേ
ജലബുദ്ബുദംപോലെ അത്യന്തം നിസ്സാരമായതെന്തും മനസ്സിൽപോലും വിലകണക്കാക്കുന്നില്ല.
ദാസ്യം വിനാ ന യാചേത ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ പദം പരമ്
ദാസ്യഭാവം ഇല്ലാതെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പരമപദം ആഗ്രഹിക്കരുത്.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ നിഷേവ്യം സുസ്ഥിരഃ സദാ
പരിപൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മാവിനെ സേവിച്ചാൽ ഒരാൾ എപ്പോഴും സ്ഥിരതയോടെ നിലനിൽക്കും.
ശ്വശുരസ്യ ശതം പൂര്വമുദ്ധൃത്യ ചാവലീലയാ
തന്റെ ശ്വശുരന്റെ വംശത്തിൽ നൂറുപേർ കളിയോടെ രക്ഷിച്ചശേഷം,
ഉദ്ധരേത്കൃഷ്ണഭക്തശ്ച ഗോലോകം യാതി നിശ്ചിതമ്
കൃഷ്ണഭക്തൻ അവരെ രക്ഷിച്ച് ഉറപ്പായും ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യമസ്തല്ലിഖനം ദൂരം കരോതി തത്ക്ഷണം ഭിയാ 1.14.
ഭയത്താൽ യമൻ ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ രേഖകൾ അകറ്റി കളയുന്നു.
അഹോ വിലങ്ഘ്യ മല്ലോകം മാര്ഗേണാനേന യാസ്യതി
അയ്യോ! മരണലോകം കടന്ന് ഈ വഴി അവൻ പോകും.
ദുരിതാനി ച ഭീതാനി കോടിജന്മകൃതാനി ച
കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ പോലും ഭയപ്പെടുന്നു.
പുരാതനം കൃതം കര്മ യദ്യത്തസ്യ ശുഭാശുഭമ്
പഴയകാലത്ത് ചെയ്ത എല്ലാ നല്ലതും ചീത്തയുമായ കർമ്മങ്ങളും,
തം വിഹായ ജരാ മൃത്യുര്യാതി ചക്രഭിയാ സതി
ചക്രത്തിന്റെ ഭയത്താൽ, വൃദ്ധവും മരണവും അവനെ വിട്ട് പോകുന്നു.
നിഃശങ്കോ യാതി ഗോലോകം വിഹായ മാനവീം തനുമ്
ഭയമില്ലാതെ, മനുഷ്യശരീരം വിട്ട്, അവൻ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
യാവത്കൃഷ്ണോ ഹി ഗോലോകേ താവദ്ഭക്തോ വസേത്സദാ
കൃഷ്ണൻ ഗോലോകത്തിൽ ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം, ഭക്തൻ അവിടെ എപ്പോഴും വസിക്കും.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച സര്വരോഗചികിത്സാം ച ജാനാമി ച ചികിത്സകഃ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ചികിത്സ അറിയാം, ഞാൻ ഒരു വൈദ്യനും ആകുന്നു.
മൃതതുല്യം മൃതം രോഗാത്സപ്താഹാഭ്യന്തരേ സതി
ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ, രോഗം ബാധിച്ചവൻ മരിച്ചവനുപോലെയോ മരിച്ചുപോകുകയോ ചെയ്താൽ—
രാജമൃത്യും യമം കാലം വ്യാധിമാനീയ ത്വത്പുരഃ
രാജമരണം, യമൻ, കാലൻ, രോഗം എന്നിവയെ ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.