शंखचूड तुलसीसोबत बोलत असताना, कोणीतरी त्याला विचारले, “शंखचूड, तू तिच्याशी काय बोलत आहेस?” त्याच वेळी, त्याचा गौरव आणि तिची पावित्र्याची सराहना करत, सांगितले गेले की, “तू पुरुषांमध्ये रत्न आहेस, आणि ती स्त्रियांमध्ये रत्न आहे; ती अत्यंत सद्गुणी आहे.” राजा कधी कधी कोणत्याही संघर्षाविना मिळणारे दुर्मिळ सुख सोडतो, असेही सांगितले गेले. मग त्या पतिव्रतेला विचारण्यात आले, “अशी प्रिय आणि सद्गुणी व्यक्ती असताना, तू त्याची उपेक्षा का करतेस?” विविध दिव्य दांपत्यांची उदाहरणे देत, सांगितले गेले—जसे लक्ष्मी आपल्या स्वामीसोबत आहे, राधिकेप्रमाणे कृष्णासोबत, पृथ्वी जशी वराहासोबत, मेना हिमालयासोबत, रोहिणी चंद्रासोबत, रती कामासोबत, अहल्या गौतमासोबत, देवहूती कर्दमासोबत, दक्षिणा यज्ञात, स्वाहा अग्निसोबत, देवसेना स्कंदासोबत आणि मूत्ती धर्मासोबत असते, तसेच तूही या सुंदर पुरुषासोबत दीर्घकाळ राहशील. मग तिला सांगितले गेले, “हे सुंदर स्त्री, तू दीर्घकाळ या मनोहर पतीसोबत राहशील. त्यानंतर, पुन्हा तुला गोलोकात गोविंदाची प्राप्ती होईल.” अशा प्रकारे ब्रह्मदेवाने आशीर्वाद दिला आणि आपल्या लोकाला परत गेला. त्या क्षणी, स्वर्गात देववाद्यांचा गजर झाला आणि फुलांचा वर्षाव झाला. नूतन पतीसोबत एकरूप झाल्यावर, तुलसी आनंदाने मूर्च्छित झाली. त्यांनी चौसष्ट प्रकारच्या कलांनुसार, चौसष्ट प्रकारचे सुख उपभोगले. अंग आणि उपांगांच्या आलिंगनाने, जो स्त्रियांना अतिशय आकर्षक वाटतो, अत्यंत रमणीय अशा, इतर कोणत्याही जीवाशिवाय असलेल्या ठिकाणी, फुलांनी व चंदनाने सुशोभित अशा नदीकाठीच्या बागेत, त्या दोघांनी रमण केले. सर्व अलंकारांनी सजलेली, ती तुलसी अत्यंत सुंदर आणि मोहक दिसत होती. सद्गुणी तुलसीने खेळकरपणे आपल्या पतीचे मन जिंकले. तिने त्याच्या छातीवर चंदन लावले, आणि त्याच्या बाहूंवर तिलक काढले. आनंदाने, त्याने तिच्या नखांचे खूण आपल्या छातीवर उमटू दिले. प्रेमलीला संपल्यावर, दोघेही एकत्र उठले. तिने त्याला केशर-मिश्रित चंदनाचा तिलक दिला, सुवासिक पान आणि अग्निसंस्कार केलेले वस्त्र अर्पण केले, आणि अमूल्य रत्नांनी बनवलेली एक सुंदर अंगठी दिली. वारंवार “मी तुझी दासी आहे” असे म्हणत, ती हसत-हसत त्याच्या कमळासारख्या मुखाकडे पाहत राहिली. त्याने तिला जवळ ओढून, आपल्या छातीवर स्थान दिले. मग त्याने तिच्या गालावर आणि बिंबासमान ओठांवर प्रेमाने चुंबन घेतले, आणि तिला त्रिलोकात प्रसिद्ध असलेली रत्नमाळ अर्पण केली. त्याने तिला जोडीदार पैंजण दिल्या, आणि स्वाहाकडून मिळवलेली वस्तूही दिली. रतीच्या अलंकारांपैकी सर्वोत्तम अलंकार, रत्नांच्या अंगठ्या, आणि अलंकृत आसने व दुर्मिळ शय्या दिल्या. तिच्या भरघोस केसांची माळांनी सजावट केली, त्यात तीन अर्धचंद्राकार अलंकार आणि सुगंधी चंदन लावले. तिच्या कपाळावर दिव्यासारखा तेजस्वी कुंकवाचा ठिपका उमटवला, आणि तिच्या नखांना तेजस्वी लाल रंग लावला. त्याने वारंवार “हे देवी, मी तुझा सेवक आहे” असे सांगितले. तपोवन सोडून, तो दुसऱ्या राजकीय निवासाकडे गेला.