म्हणून, देहधारी जीवांच्या शरीरात रोग फिरकत नाही. त्यामुळे पापमूलक, अशुभ रोगाचे बीज पसरत नाही. किंवा, जो योगाने किंवा कठोर तपाने शरीराचा त्याग करतो— त्या वेळी, ब्राह्मणाचे शब्द ऐकून, तेजस्विनी आणि समृद्ध असलेली मालावती स्थिर राहिली. मालावती म्हणाली, "तुम्ही वयाने फार तरुण दिसता, तरीही योगतज्ञांमध्ये तुमचे ज्ञान सर्वोच्च आहे. तुम्ही माझ्या प्रियाचा जीव परत आणण्याचे वचन दिले आहे. नंतर, वेदज्ञांमध्ये श्रेष्ठ असलेला हा ब्राह्मण माझ्या प्रियाचा पुनर्जन्म घडवेल." सभा भरली असताना, तिचा प्रिय जिवंत असताना, त्या प्रखर ब्राह्मणाच्या उपस्थितीत— या ब्रह्मादि देवता आणि सभेत उपस्थित असलेले सर्व— जर एखादी स्त्री आपल्या पतीचे रक्षण करते, तर कोणत्याही शक्तीला त्याला इजा करता येत नाही. देवतांमध्ये, अगदी इंद्र, ब्रह्मा किंवा रुद्रालाही अशी शक्ती नाही. पती हा कर्ता, घेणारा, शासक, पालनकर्ता आणि रक्षक आहे. सुसंस्कारित कुलीन मुलगी, जी पतीला समर्पित असते— पण जी दुर्जन, नीच स्त्री दुसऱ्या पुरुषाची सेवा करते— मी उपबर्हणाची पत्नी आहे आणि चित्ररथाची कन्या आहे. तुम्ही वेदज्ञांमध्ये श्रेष्ठ आहात, काळाचे मोजमाप करणारे आहात. मालावतीचे हे शब्द ऐकून, वेदज्ञांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या त्या ब्राह्मणाने— प्रथम, पुण्यवती मालतीने मृत्यूच्या कन्येला पाहिले. ती हसतमुख, सहा भुजा असलेली, शांत, करुणामयी, महान पतिव्रता स्त्री तिला दिसली. त्या पतिव्रता स्त्रीने, तिच्यासमोर उभा असलेला, नारायणाचा अंश असलेला काळ पाहिला. त्याला सहा चेहरे, सोळा भुजा आणि चोवीस डोळे होते. तीने देवांचा देव, सर्वांचा संहार करणारा, भयंकर रूपधारी देव पाहिला. त्याचे मुख किंचित हसरे, कृपावंत, माळ धारण केलेला, वर देणारा होते. त्या पतिव्रता स्त्रीच्या पुढे तिने अनेक, जिंकता न येणारे रोगांचे समूह पाहिले. तिने मोठ्या पायांचा, काळ्या वर्णाचा, धर्मनिष्ठ, सूर्यपुत्र पाहिला. तो धर्माधर्माचा निर्णय जाणणारा, परम धर्माचे मूर्त रूप होता. हे सर्व पाहून, मालावतीने निर्भयपणे प्रथम यमाला विचारले, "हे प्रभो, माझ्या पतीला अकाली कसे नेता?" यम म्हणाले, "हे पुण्यवती, परमेश्वराच्या आज्ञेशिवाय मी कोणाच्याही प्राणात व्यत्यय आणत नाही. मीच काळ, मृत्यूची कन्या आणि हे सर्व जिंकता न येणारे रोग आहे. मृत्यूची कन्या, विवेकसंपन्न, गर्भधारणेपासूनच प्रत्येकाकडे येते." मालावती म्हणाली, "हे प्रिय, मी जिवंत असताना माझ्या प्रियाला कसे नेत आहात?" मृत्यूची कन्या म्हणाली, "अनेक तप केल्यावरही त्याचा त्याग शक्य नाही. सर्व पुण्यवती स्त्रियांमध्ये एक आहे, जी तेजस्विनी आणि अद्वितीय आहे. हे सुंदर स्त्री, त्या वेळी येथे सर्व संकटे शांत होतात. काळाच्या प्रेरणेने मी, माझी संतती आणि रोग कार्य करतो. धर्मसभेत धर्मज्ञ महाकाळाला विचार." मग मालावती म्हणाली, "हे प्रभो, नारायणाचा अंश, मी तुम्हाला आणि परात्परास वंदन करते. मी जिवंत असताना माझ्या प्रियाला कसे नेत आहात, हे स्वामी?" काळ म्हणाला, "आम्ही नेहमीच परमेश्वराच्या आज्ञेचे पालन करत फिरतो.