भिक्षां कृत्वा तु कवचमानीय च नृपस्य च
भिक्षा मागून आणि राजाचे कवच आणून,
एतस्मिन्नन्तरे देवा जग्मुः स्वस्थानमुत्तमम्
त्या दरम्यान देव आपापल्या श्रेष्ठ स्थानावर गेले.
परशुराम उवाच कालभेदे जयो नृणां कालभेदे पराजयः
परशुराम म्हणाले: माणसांचा विजय काळावर अवलंबून असतो; पराभवही काळावरच अवलंबून असतो.
अधीतं विधिवद्दत्तं कृत्स्ना पृथ्वी सुशासिता
जे शिकले, जे नीट दिले, आणि संपूर्ण पृथ्वी व्यवस्थित चालवली,
जिताः सर्वे च राजेन्द्रा लीलया रावणो जितः
सर्व राजे जिंकले गेले, आणि रावण सहज हरवला.
रामस्य वचनं श्रुत्वा राजा परमधार्मिकः
रामाचे शब्द ऐकून, तो राजा अत्यंत धर्मशील होता.
राजोवाच गताः कतिविधा भूपा मादृशा धरणीतले
राजा म्हणाला: माझ्यासारखे किती राजे या पृथ्वीवरून गेले?
बुद्धिस्तेजो विक्रमश्च विविधा रणमन्त्रणा
बुद्धी, तेज, शौर्य आणि अनेक युद्धातील डावपेच,
आचारो विनयो विद्या प्रतिष्ठा परमं तपः
वागणूक, नम्रता, विद्या, कीर्ती आणि श्रेष्ठ तप,
सा च स्त्री प्राणतुल्या मे साध्वी पद्मांशसम्भवा 3.40.
ती स्त्री माझ्या प्राणासमान, सती, कमळातून जन्मलेली पद्मा आहे.
आबाल्यात्संगिनी शश्वच्छयने भोजने रणे
लहानपणापासून ती माझी सोबती आहे, झोपेत, जेवताना आणि युद्धातही.
त्वया न दृष्टं युद्धं मे पुरेयं शोचना स्थिता
तू माझे नगरातील युद्ध पाहिले नाहीस; मी दुःखातच राहिलो.
काले सिंहः सृगालं च सृगालः सिंहमेव च
काळानुसार सिंह कोल्हा होतो, आणि कोल्हा सिंह होतो.
महिषं मक्षिका काले गरुडं च तथोरगः
काळानुसार महिष माशी होतो, आणि साप गरुड होतो.
इन्द्रं च मानवः काले काले ब्रह्मा मरिष्यति
माणसा, योग्य वेळी इंद्र आणि ब्रह्मा सुद्धा मृत्युमुखी पडतात.
मरिष्यन्ति सुराः सर्वे त्रिलोकस्थाश्चराचराः
तीनही लोकांमध्ये असणारे सर्व देव, आणि सर्व जिवंत व निर्जीव जीव शेवटी नष्ट होतात.
कालस्य कालः श्रीकृष्णः स्रष्टुः स्रष्टा यथेच्छया
श्रीकृष्ण हा काळाचा ही काळ आहे, सृष्टीकर्त्याचा ही स्रष्टा आहे, आणि तो आपल्या इच्छेप्रमाणे सर्व काही करतो.
महास्थूलात्स्थूलतमः सूक्ष्मात्सूक्ष्मतमः कृशः
तो सर्वात सूक्ष्मापेक्षा अधिक सूक्ष्म, आणि सर्वात मोठ्यापेक्षा अधिक महान आहे.
ततः क्षुद्रविराड् जातः सर्वेषां कारणं परम् 3.40.
मग त्याच्यापासून सूक्ष्म विराट उत्पन्न झाला, जो सर्वांचा सर्वोच्च कारण आहे.
नाभेः कमलदण्डस्य योऽन्तं न प्राप यत्नतः
नाभीतील कमळाच्या दांडाचा शेवट त्याला खूप प्रयत्न करूनही गाठता आला नाही.
तपश्चक्रे ततस्तत्र लक्षवर्षं च वायुभुक्
मग त्याने तिथे वायूवर उपवास करत लक्षावधी वर्षे तपस्या केली.
गोपगोपीपरिवृतं द्विभुजं मुरलीधरम्
त्याने दोन भुजा असलेला, मुरली वाजवणारा, गवळण व गवळणींनी वेढलेला श्रीकृष्ण पाहिला.
दृष्ट्वाऽनुज्ञां गृहीत्वा च प्रणम्य च पुनः पुनः
त्याला पाहून, त्याची परवानगी घेऊन, आणि पुन्हा पुन्हा वंदन करून,
यः शिवः सृष्टिसंहर्त्ता स च स्रष्टुर्ललाटजः
जो शिव सृष्टीचा निर्माण करणारा आणि संहार करणारा आहे, तोच स्रष्ट्याच्या कपाळातून जन्मलेला आहे.
सृष्टिकारणभूताश्च ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
ब्रह्मा, विष्णु आणि महेश हे सृष्टीचे कारण आहेत.
तेऽपि देवाः प्राकृतिकाः प्राकृतश्च महाविराट्
हे देव सुद्धा निसर्गातून उत्पन्न झालेले आहेत, आणि महान विराट देखील तसाच आहे.
न शक्तः परमेशोऽपि तां शक्तिं प्रकृतिं विना
परमेश्वरालाही त्या शक्तीशिवाय, म्हणजेच प्रकृतीशिवाय, काही करता येत नाही.
सा च कृष्णे तिरोभूय सृष्टिसंहारकारके
ती शक्ती कृष्णात विलीन होऊन सृष्टी आणि संहार घडवते.
कुलालश्च कटं कर्तुं यथाऽशक्तो मृदं विना 3.40.
जसा कुंभार मातीशिवाय भांडे बनवू शकत नाही,
सा च शक्तिः सृष्टिकाले पञ्चधा चेश्वरेच्छया
ती शक्ती सृष्टीच्या वेळी परमेश्वराच्या इच्छेने पाच भागांत विभागली जाते.