ସୌନକ ଋଷି ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସୌତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ସୌତି, ମୋତେ ସେ ମନ୍ତ୍ର, ହିମ୍ନ ଓ ରକ୍ଷା କବଚ ବିଷୟରେ କୁହ। ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଅତି ଆଗ୍ରହୀ।” ସୌତି କହିଲେ, “ଏଉଁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ରକ୍ଷା କବଚ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ବର୍ଷାପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ପୁଷ୍କର କ୍ଷେତ୍ରରେ କୁମାରଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ହରିଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ। ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶାଶ୍ୱତ। ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ରକ୍ଷା କବଚ ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି। ବ୍ରହ୍ମା ଗୋଲୋକରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଏହି କବଚ ଦେଇଥିଲେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, ‘ଦୟାବଶତ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପାବନ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି କଥା କୁହ। ମୁଁ, ମହେଶ, ଧର୍ମ ଓ ଭକ୍ତ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ହେ ଭକ୍ତ ପ୍ରେମୀ।’ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦେବି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସାଧାରଣ ଜଣେକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ। ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଧାରଣ କରି, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଉ। ହେ ଧର୍ମ, ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ହେଉ। ହରି ନିଜେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଏହି କବଚର ପବିତ୍ରତାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏହି କବଚ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଉପରେ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଯେ କେହି ଏହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ମୋ ସମାନ ହେଇଯାନ୍ତି। ‘ପ୍ରଣବ ଶବ୍ଦ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କୃଷ୍ଣ ମୋ ଦୁଇ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ହରି ମୋ ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଷଡ଼ଖରୀ ମନ୍ତ୍ର “ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା” ମୋ ଗଳାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଅଷ୍ଟଖରୀ ମନ୍ତ୍ର “ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାୟ” ମୋ କନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଓଁ, ରାସ ମଣ୍ଡଳର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା। “ଐଁ କୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା” ମୋ ଦୁଇ କାନକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। “ଓଁ ହରୟେ ନମଃ” ମୋ ପିଠ ଓ ପାଦକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ମାଧବ ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗକୁ। ଗୋବିନ୍ଦ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ରାଧିକେଶ୍ୱର ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗକୁ। ସ୍ୱୟଂ ପରମ ନାରାୟଣ ସବୁ ଦିଗରେ ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ‘ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ଏକ ଦୂର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ଦେଇଛି; ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଏହି କବଚର କୃପାରେ ଜୀବନ ରହି ବି ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।’ ସୌତି କହିଲେ, “ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବସିଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ମନୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା—‘ଓଁ, ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।’ ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ବେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ହୋମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ‘ଓଁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ମହେଶ୍ୱର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ରକ୍ଷା କବଚ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଉଛି—’” ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ, ‘ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ଦେବି। ପୂର୍ବେ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ତିନି ଲୋକ ଜିତିବା ପାଇଁ ଏହି କବଚ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମୋ ରକ୍ଷା କବଚ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ହେଇ ଲୋକାସ୍ତ୍ୟ ପବିତ୍ର କବଚ ଧାରଣ କରିବାର ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ଲାଗୁ ହୁଏ। ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ପାଠ କଲେ, ଏହି କବଚ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ୱଳତା, ସିଦ୍ଧି, ଯୋଗ, ତପସ୍ୟା ଓ ପ୍ରାକ୍ରମ ଲାଭ ହୁଏ। ଶମ୍ଭୁ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ମହେଶ୍ୱର ମୋ ମୁହଁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।