ସେଠାରେ ଏକ ବିଶାଳ ଦୂରୀ—ହଜାର ଯୋଜନା ଲମ୍ବା—ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ସେବକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ସେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏମିତି ରହୁଥିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ତାରାମାଳା ଦ୍ୱାରା ଅବୃତ ହୋଇ ରହନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ, ଓ ଗଳାରେ ବନମାଳା ଶୋଭା ପାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ଦେହ ଏକ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଗାଢ଼ କଳା ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଥିଲା। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଚନ୍ଦନ ରେ ମଲିଛି, ହାତରେ ଖେଳ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଧରିଛନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ଦେବୀ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଏହି ଏକାଦ୍ୱିତୀୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହ ପୁଳକିତ ହେଲା, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଣ୍ଠ କମ୍ପିତ। ସେଇ ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହସ୍ତ ଯୋଗ ନମସ୍କାର କଲେ। ହରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଜାଣି, ସେଇ କଥା ଶୁଣି, କହିଲେ: "ପୂର୍ବେ ମୋର ଏକ ପ୍ରିୟ ଭକ୍ତ ଥିଲେ—ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୋପା। ହେ ଦେବଗଣ, ସେଇ ପ୍ରାଚୀନ କଥା ଶୁଣ। ସେ ନାମେ ସୁଦାମା, ମୋ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏକଥର ମୁଁ ମୋ ନିଜ ଧାମରୁ ରାସମଣ୍ଡଳକୁ ଗଲି। ସେଠାରେ ବିରଜାୟା ସହିତ ମୋ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ସେବକମାନେ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ବିରଜା ନଦୀ ରୂପେ ମୋତେ ଚିହ୍ନି, ଦେଖିଲେ ଯେ ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି। ପରେ ଏକଥର ଦେବୀ ମୋତେ ସୁଦାମା ସହିତ ପ୍ରାସାଦରେ ଦେଖିଲେ। ତେବେ ସୁଦାମା ତୁମେ ଓ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଦେବୀଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ରକ୍ତିମ ହେଲା, ସେ ଦେହ ଦୀପ୍ତିରେ ଅପାର, ସଙ୍ଗୀନୀମାନେ ସହିତ ଉଠି ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ। କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ସୁଦାମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ। "ବାଳକ, ରୁକ, ଯିଅନାହିଁ! କେଉଁଠି ଯାଉଛ?"—ସେ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ। ସମସ୍ତ ଗୋପୀ ଓ ଗୋପା ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ। "ସେ ଅର୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ଶାପ ପୂରଣ କରି ଫେରିବେ," ଏହି କଥା କହିଲେ। ଗୋଲୋକରେ ଏକ ଅର୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମାନବ ମନ୍ବନ୍ତର ସମାନ। ସେଇ ଶଂଖଚୂଡ଼ ପୁନି ସେଠାକୁ ଫେରିବେ। "ମୋ ତ୍ରିଶୂଳ ନିଅ, ଶୀଘ୍ର ଭାରତକୁ ଯାଅ। ମୋର ଶୁଭ୍ର କବଚ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧ। ଏହି କବଚ ଥିଲେ କେହି ତୁମକୁ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। କାଳକ୍ରମେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀର ପତିବ୍ରତା ଭଙ୍ଗ ହେବ। ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀର ଗର୍ଭରେ ମୋର ବୀର୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିବି। ପରେ ସେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ମୋର ପ୍ରିୟା ହେବେ।" ଏପରି କଥା କହି, ହରି ତ୍ରିଶୂଳ ଦେଇ ହର୍ଷରେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ତାପରେ ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଧାମକୁ, ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ, ହେ ମହାର୍ଷି। ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ନଦୀ ତଟରେ ଏକ ଶୋଭାବନ୍ତ ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ସେ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବାଧିପତି ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ଦୂତ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରକୁ ଗଲେ। ସେଇ ନଗର ପଞ୍ଚ ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ଥ ଏବଂ ଦୁଇଗୁଣି ଲମ୍ବା, ସାତଟି ଦୁର୍ଗମ ଖାଳି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ। ସେଠା ସଦା ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଭରିଥିଲା, ଅଗ୍ନିର ଜ୍ଵାଳା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଚାରିପାଖରେ ବିଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଭିଡ଼ ଲାଗାଇଥିଲେ।