ବନ୍ଦିନାଂ ଭିକ୍ଷୁକାଣାଂ ଚ ସମୂହୈଶ୍ଚ ସମୀପତଃ
ବାଦ୍ୟକାର ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଏଠାରେ ଆସି ଜମାହେଲେ।
ପଶ୍ଯାଗତ୍ଯ ବହିର୍ଭୂଯେତ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ସ୍ଥିତଃ
ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଦଢ଼ି ଥିବା ସେ କହିଲେ, 'ଦେଖ, ସେମାନେ ବାହାରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।'
ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ଵାସଯାମାସ ପୂଜଯାମାସ ସତ୍ଵରମ୍ ପାଦ୍ଯାଦିକଂ ଚ ତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରଦଦୌ ସୁସମାହିତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ବସାଇଲେ ଓ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ, ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଲେ।
ଵସ୍ତୁଭିର୍ବନ୍ଧୁଭିଃ ପୂର୍ଣଂ ବଭୂଵ ନନ୍ଦଗୋକୁଲମ୍
ନନ୍ଦଙ୍କର ଗୋକୁଳ ସମ୍ପତ୍ତି ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ତ୍ରିମୁହୂର୍ତଂ କୁବେରଶ୍ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣପ୍ରୀତଯେ ମୁଦା
ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁବେର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ହର୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
କୌତୁକାପହ୍ନଵଂ ଚକ୍ରୁର୍ବନ୍ଧୁଵର୍ଗାଶ୍ଚ କ୍ରୀଡଯା
ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବମାନେ ଖେଳି ଖେଳି କୌତୁକ ଲୁଚାଇବା ଉତ୍ସବ କଲେ।
ନନ୍ଦଃ କୃତାହ୍ନିକଃ ପୂତୋ ଧୃତ୍ଵା ଧୌତେ ଚ ଵାସସୀ
ନନ୍ଦ ନିତ୍ୟକ୍ରିୟା ସମାପ୍ତ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ ଓ ଧୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଉଵାସ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଣପୀଠେ ମନୋହରେ 4.13.
ପାଦ ଧୋଇ ସୁନ୍ଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନରେ ବସିଲେ।
ଗର୍ଗଵାକ୍ଯାନୁସାରେଣ ବାଲକସ୍ଯ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ଗର୍ଗଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସେ ଶିଶୁ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ସଘୃତଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଚ କୃତ୍ଵା ନାମ ଜଗତ୍ପତେଃ
ଘିଅ ଖୁଆଇ ଓ ଜଗତ୍ପତିଙ୍କ ନାମ ଦେଇଲେ।
ନାନାଵିଧାନି ସ୍ଵର୍ଣାନି ଧନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୁନା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଦେଲେ।
ବନ୍ଦିଭ୍ଯୋ ଭିକ୍ଷୁକେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସୁଵର୍ଣଂ ଵିପୁଲଂ ଦଦୌ
ବାଦ୍ୟକାର ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ବହୁତ ସୁନା ଦେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ବନ୍ଧୁଵର୍ଗାଂଶ୍ଚ ଭିକ୍ଷୁକାଂଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଦାନ କଲେ।
ଦୀଯତାଂ ଦୀଯତାଂ ଚୈଵ ଖାଦ୍ଯତାଂ ଖାଦ୍ଯତାମିତି
ସେ କହିଲେ, 'ଦିଅ, ଦିଅ; ଖାଅ, ଖାଅ।'
ରତ୍ନାନି ପରିପୂର୍ଣାନି ଵାସାଂସି ଭୂଷଣାନି ଚ
ସେ ଅପାର ମାଣିକ୍ୟ, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର, ଜମା କପଡ଼ା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ।
ଚାରୂଣି ସ୍ଵର୍ଣପାତ୍ରାଣି କୃତାନି ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ସୁନାର ବାଟି ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଣଭାରାଣି ପ୍ରଦଦୌ ଵିନଯାନ୍ଵିତଃ 4.13.
ସେ ନମ୍ରତା ସହିତ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଅନେକ ସୁନା ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ତମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରଃ ସପୁଲକୋ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରଃ
ତାଙ୍କର ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଗଲା, ଦେହରେ ରୋମାଞ୍ଚ ହେଲା, ଭକ୍ତିରେ ମୁଣ୍ଡ ନମିଗଲା।
ଗର୍ଗ ଉଵାଚ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଵ ମାମୀଶ ଦେହି ଦାସ୍ଯଂ ପଦାମ୍ବୁଜେ
ଗର୍ଗ କହିଲେ: ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ କୃପା କର, ତୁମ ପାଦପଦ୍ମରେ ଦାସ୍ୟ ଦିଅ।
ଅଣିମାଦିକସିଦ୍ଧିଷୁ ଯୋଗେଷୁ ମୁକ୍ତିଷୁ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଅଣିମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୋଗଶକ୍ତି କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରେନି।
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵେ ଵା ମନୁତ୍ଵେ ଵା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଫଲେ ଚିରମ୍
ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ମନୁ ହେବାକୁ, କିମ୍ବା ସ୍ୱର୍ଗର ଫଳ ଆମ୍ବିବି ଚାହେଁନି।
ଗୋଲୋକେ ଵାପି ପାତାଲେ ଵାସେ ନାସ୍ତି ମନୋରଥଃ
ଗୋଲୋକ କିମ୍ବା ପାତାଳରେ ରହିବା ପ୍ରତି ମୋର କୌଣସି ଆକାଂକ୍ଷା ନାହିଁ।
ତ୍ଵନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଶଙ୍କରାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ କତିଜନ୍ମଫଲୋଦଯାତ୍
ଶଙ୍କରଙ୍କଠାରୁ ତୁମ ମନ୍ତ୍ର ଅନେକ ଜନ୍ମର ଫଳରେ ପାଇଛି।
କୃପାଂ କୁରୁ କୃପାସିନ୍ଧୋ ଦୀନବନ୍ଧୋ ପଦାମ୍ବୁଜେ ।। 4.13.
ହେ କୃପାସାଗର, ଦୀନବନ୍ଧୁ, ତୁମ ପାଦପଦ୍ମରେ ମୋତେ କୃପା କର।
ସର୍ଵେଷାମୀଶ୍ଵରଃ ସର୍ଵସ୍ତ୍ଵତ୍ପାଦାମ୍ଭୋଜସେଵଯା
ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ପାଦପଦ୍ମର ସେବା କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ତ୍ଵତ୍ପାଦାମ୍ଭୋଜସେଵଯା
ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମ ପାଦପଦ୍ମର ସେବା କରିଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵତ୍ପାଦସେଵଯା ଧର୍ମଃ ସାକ୍ଷୀ ଚ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍
ତୁମ ପାଦସେବା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ନିଜେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ହୁଅନ୍ତି।
ସହସ୍ରଵଦନଃ ଶେଷୋ ଯତ୍ପାଦାମ୍ବୁଜସେଵଯା
ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଶେଷ ତୁମ ପାଦପଦ୍ମର ସେବା କରନ୍ତି।
ସର୍ଵସଂପଦ୍ଵିଧାତ୍ରୀ ଯା ଦେଵୀନାଂ ଚ ପରାତ୍ପରା
ଯିଏ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।