ଭକ୍ତିଵ୍ଯଵହିତଂ ମିଥ୍ଯାଭ୍ରମମେଵ ତୁ ନଶ୍ଵରମ୍
ଭକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେ ସବୁ ମିଥ୍ୟା ଭ୍ରମ ଓ ନଶ୍ୱର।
ନ ମନ୍ଯେ ଜଲରେଖେତି ନୃପତ୍ଵଂ କେନ ଗଣ୍ଯତେ
ମୁଁ ରାଜ୍ୟକୁ ଜଳରେ ଆଙ୍କା ରେଖା ପରି ଅମୂଲ୍ୟ ଭାବେ ଭାବେ ନାହିଁ।
ଲାଲସାଂ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ତେ ସଂପ୍ରାପଯିତୁମାଗତଃ
ମୁଁ ତୁମେ ଭିତରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଜଗାଇବାକୁ ଆସିଛି।
ସମୁଦ୍ଧୃତଶ୍ଚ ପତିତୋ ଘୋରେ ନିମ୍ନେ ଭଵାର୍ଣଵେ
ଯେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ସେଉଁଠାରୁ ଉଠାଯାଏ।
ତେ ପୁନନ୍ତ୍ଯୁରୁକାଲେନ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଦର୍ଶନାତ୍
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତମାନେ ସମୟ ଅନୁସାରେ, କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ଅନ୍ୟମାନେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ପୁତ୍ରେ ନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ସାଧ୍ଵୀଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ଵନଂ ଦ୍ରୁତମ୍
ପୁଅଙ୍କ ହାତରେ ତୁମ ପ୍ରିୟା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଇ, ମୁଁ ଦୟାଳୁ, ତୁରନ୍ତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଅ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଭଜ ରାଧେଶଂ ପରମାତ୍ମା ନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପରମାତ୍ମା, ପ୍ରଣମ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭଜନ କର।
ଦିକ୍ପାଲାଶ୍ଚ ଦିଗୀଶାଶ୍ଚ ଭ୍ରମନ୍ତ୍ଯେଵାସ୍ଯ ମାଯଯା ।। 2.53.
ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ଓ ଦିଗ୍ନାୟକମାନେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ନିଶାପତିଃ ଶଶୀ ଶଶ୍ଵତ୍ସସ୍ଯସୁସ୍ନିଗ୍ଧତାକରଃ
ରାତିର ନାଥ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସଦା ଶସ୍ୟ ପାଇଁ ମୃଦୁ ପୋଷଣ ଦେଇଥାଏ।
କାଲେ ଵର୍ଷତି ଶକ୍ରଶ୍ଚ ଦହତ୍ଯଗ୍ନିଶ୍ଚ କାଲତଃ
ଠିକ୍ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜଳାଇଥାଏ।
କାଲଃ ସଂହରତେ କାଲେ କାଲେ ସୃଜତି ପାତି ଚ
କାଳ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ସଂହାର କରେ, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନ କରେ।
ସ୍ଵଦେଶେ ପର୍ଵତାଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵାଃ ପାତାଲାଃ ସ୍ଵଦେଶତଃ
ପାହାଡ଼ମାନେ ନିଜ ଦେଶରେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପାତାଳ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅଛନ୍ତି।
ଶୈଲସାଗରସଂଯୁକ୍ତାଃ ପାତାଲାଃ ସପ୍ତ ଚୈଵ ହି
ସପ୍ତ ପାତାଳ ପାହାଡ଼ ଓ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଅଛି।
ସନ୍ତ୍ଯେଵ ପ୍ରତିଵିଧ୍ଯଣ୍ଡେ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଆପାତାଲାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଡିମ୍ବରୂପକମ୍
ପାତାଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଡିମ୍ବ ଆକାରରେ ଅଛି।
ନାଭିପଦ୍ମେ ଵିରାଡ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ଜଲଶାଯିନଃ
ବିଶ୍ୱର ଶୟୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାଭିରେ ଥିବା ପଦ୍ମରେ ଏହି ଛୋଟ ବିଷ୍ଣୁ ଜଳ ଉପରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ସୋଽପି ଶଯାନସ୍ସ୍ଯାଜ୍ଜଲତଲ୍ପେ ସୁଵିପ୍ଲୁତେ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବିଶାଳ ଜଳ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
କାଲଭୀତଶ୍ଚ କାଲେଶଂ କୃଷ୍ଣମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ ।। । ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ଲୋମକୂପସାଧାରଃ ସୋଽସ୍ତି ଵିସ୍ତୃତେ 2.53.
ସେ କାଳକୁ ଭୟ କରି, କାଳର ନାଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି; ସେ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ଲୋମକୁପରେ ସାଧାରଣ ଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛନ୍ତି।
ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ଗାତ୍ରଲୋମ୍ନାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାନାଂ ଚ ଭୂମିପ
ହେ ରାଜା, ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହର ଲୋମରୁ ବହୁତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହାଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରାକୃତିକଃ ସୋଽପି ଡିମ୍ବୋଦ୍ଭଵଃ ସଦା
ମହାବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଡିମ୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାକୃତିକ ସ୍ୱଭାବର।
ସର୍ଵାଧାରୋ ମହାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ କାଲଭୀତଃ ସ ଶଙ୍କିତଃ
ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର ମହାବିଷ୍ଣୁ କାଳକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ଅଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଚ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵସ୍ଥା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ—ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଅଛନ୍ତି।
ସା ସର୍ଵବୀଜରୂପା ଚ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ସେ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଇଶ୍ୱରୀ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ରୂପ।
ଏଵଂ ସର୍ଵେ କାଲଭୀତାଃ ପ୍ରକୃତିଃ ପ୍ରାକୃତାସ୍ତଥା
ଏଭଳି ଭାବରେ ସମସ୍ତେ କାଳକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ତତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ମହାଜ୍ଞାନଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ମହାଜ୍ଞାନ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦାନ୍ତର୍ଗତହରଗୌରୀସଂଵାଦେ ରାଧୋପାଖ୍ଯାନେ ସୁଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରତ୍ଯତିଥ୍ଯୁପଦେଶୋ ନାମ ତ୍ରିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦ ଭିତରେ ଥିବା ହର ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ସଂବାଦରେ ରାଧା ଉପାଖ୍ୟାନର 'ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କୁ ଅତିଥିସତ୍କାର ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ' ନାମକ ତିରିପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ।
ରାଜୋଵାଚ କାଲଭୀତସ୍ଯ କତି ଚ କାଲମାଯା ମୁନୀଶ୍ଵର
ରାଜା ପଚାରିଲେ: ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାଳକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ପାଇଁ କେତେ ଯୁଗ ଅଛି?
କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ କତିଚିତ୍କାଲଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରକୃତେସ୍ତଥା
ଏହି ଛୋଟ ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରକୃତିଙ୍କ ପାଇଁ କେତେ ଯୁଗ ଅଛି?
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଵୈ ଜନାନାଂ ଚ ପ୍ରାକୃତାନାଂ ପରଂ ଵଯଃ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ପ୍ରାକୃତିକ ଓ ଅପ୍ରାକୃତିକ ମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁ କେତେ?
ଵିଶ୍ଵାନାମୂର୍ଧ୍ଵଭାଗେ ଚ କସ୍ସ୍ଯାଦ୍ଵା ଲୋକ ଏଵ ସଃ
ବିଶ୍ୱର ଉପର ଭାଗରେ, ସେ ଲୋକ କାହାର?