ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰੇਕ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤਿ-ਅਵਸ਼੍ਯਕ ਹੈ; ਇਥੋਂ ਹੀ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ੁਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਧਨੇਸ਼ਾ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਪਰ ਹੁਣ, ਧਨੇਸ਼ਾ — ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ — ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੇਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ। ਉਤਥਿਆ ਨੇ ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਧਨੇਸ਼ਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਬੇਰ — ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ — ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇ। ਪੁਲਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਤਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੁਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ ਸੀ। ਕਸ਼ਿਆਪ ਤੋਂ ਕਸ਼ਿਆਪਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਭਰਦਵਾਜ। ਰੁਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਮਹਾਨ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਚੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਨਿਆਂ ਤੋਂ, ਜੰਗਾ ਤੋਂ ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵੰਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਗਵਾਲ, ਨਾਈ, ਭਿਲ, ਮੋਦਕਾ ਅਤੇ ਕੁਬਰਾ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਦਿ-ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਖ-ਕਾਰ, ਕਲਾ-ਕਾਰ ਅਤੇ ਕੁੰਭ-ਕਾਰ (ਘੜਾ-ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ) ਜਨਮ ਲਏ। ਧਾਗਾ-ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ-ਕਾਰ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਈ? ਸੂਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਈ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਵੇਲਰੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਮਰਾਂ, ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਮਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੁਨੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਸਕਾਨਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਸਿੰਧੂਰ ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੇ, ਨਰਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਸਾਹ ਲੁੰਘਾ ਦਿੱਤੀ, ਇਕ ਪਲ ਰੁਕ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਦਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ। ਰੰਭਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਆਹ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਮਨੋਹਰ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ—ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਤੂੰ ਯੁਵਾਵਸਥਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਮੌਤ ਦੇ ਜੇਤੂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।" ਰਤਨਮਾਲਾ, ਜੋ ਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਆਈ।