ਕਾਮਦੇਵ ਤੋਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਲੱਭਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਤਾਂ ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕੁਰਾਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਇਕ ਗੱਲ ਆਖਾਂਗੀ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਮੀ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਵੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ।" "ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗੁਰੂ, ਪਿਤਾ ਨਾਲੋਂ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਭਾਰੀ ਨਿੰਦਾ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਯੁ ਕੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁੱਗ ਜਿੰਨਾ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਰਕ ਚੱਕੀ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀ, ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਬਰਛੀ ਵਾਂਗ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਨਾ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ।" ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਗੋਪਾਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਤਪਸਵਿਨੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰੇ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਿਗਰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿੱਥੇ ਜਣੇ, ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ?" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।" ਉਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਕਲਾ-ਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਲਈ ਅਨੋਖੀਆਂ, ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਲਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਲਈ ਕਲਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਪਸਵਿਨੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਗਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਸੋਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ। ਮੈਂ ਆਪ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ।" ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘ੍ਰਤਾਚੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਗੋਪਾਲਣੀ ਸੀ, ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਮੋਖਸ਼ ਲਈ।" "ਉਹ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ...