ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੁਝ ਐਸੇ ਲੋਕ ਜਨਮੇ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕੰਨ ਛਿਦਵਾਏ, ਨਿਰਦਈ, ਨਿਰਭੈ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮਲੇਛ ਤੋਂ, ਕੁਵਿੰਦਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਗਰਭੋਂ ਜੋਲਾ ਜਾਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਜੋਲਾ ਤੋਂ, ਫਿਰ ਕੁਵਿੰਦਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਸ਼ਰਾਂਕਾ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਈ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਸੁਣੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੈਦ ਦਾ ਜਨਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵੈਦ ਪਿੰਡ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਥੇ, ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹਾਏ! ਇਹ ਬੀਜ ਕਿਵੇਂ ਅਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ?" ਤਾਂ ਸੂਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇੱਕ ਵਾਸਨਾ-ਪੂਰਨ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇਕਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਔਰਤ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲਈ।" ਉਹ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਆਈ। ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੈਦਕ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਸਿਖਾਈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੱਖਣਾ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਦੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਹੋਰ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਯਜ੍ਨ ਦੌਰਾਨ, ਯਜ੍ਨ-ਕੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਯਾਲੂ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਾ ਔਰਤ ਤੋਂ, ਸੂਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਨਿਰਣੈ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਾਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ, ਜੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਉਂ ਜਾਣੋ—ਪਿਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਤਾਤਾ' ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੀਜਦਾਤਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪਰਦਾਦਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਨਾਨਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪਰਨਾਨਾ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਦਾਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਸੁ ਪਰਦਾਦੀ। ਮਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਨਾਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਨਾਨੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਣੋ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਲਿੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ, ਧੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਵਾਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੋਟਾ ਸਾਲਾ ਪਤੀ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਨਦ ਪਤੀ ਦੀ ਭੈਣ। ਪਤਨੀ, ਵਰ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਪਿਆਰੀ, ਅਤੇ ਨਾਰੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਦ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਤਨੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਸ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਸੁਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੈਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਜਾਣੋ। ਭਾਬੀ ਦਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਭਰਾ—ਇਹ ਵੀ ਸੱਸੁਰ ਦੇ ਏਕਤਾ ਕਾਰਨ ਐਸੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭੈਣ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ, ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਮਾਣ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਤੇ ਸੱਸ-ਸੁਰ ਦੀ ਭੈਣ ਵੀ ਇਉਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੋਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪਰਪੋਤਾ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧੀ ਦੀ ਧੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ—all are relatives. ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਧੀ, ਭੈਣ, ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।