ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕੱਪੜਾ ਸਾੜ ਕੇ, ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਦਾ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਸਰ੍ਜਾਪਃ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਵਾਧਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੌਘਂ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਮੁਖਬਿਂਦੁਜਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤੋਯਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਣਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੁਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਜ੍ਜਲਾਦੇਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸ ਵਰੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਉੱਠਿਆ—ਉਸ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਕਨ੍ਯੈਕਾ ਤਦ੍ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਜਲੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਕਾ ਬਭੂਵ ਸਾ 1.4.
ਜਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ।
ਬਭੂਵ ਪਵਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿਭੋਰ੍ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਵਾਯੁਤਃ
ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਸੋਹਣਾ ਪਵਨ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਕਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸ ਹਵਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਾਮਬਾਣੇਨ ਰੇਤਃਪਾਤੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਬੀਜ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਹੋਇਆ।