यथा सुवर्णकारः सुवर्णात् कुṇ्डलं निर्माति, तथैव घटकारः मृद्भाण्डं निर्माति, किन्तु मृद् नित्यं शाश्वतम् अस्ति। एवं परमं ब्रह्म नित्यं, प्रकृतिश्चापि नित्यत्वेनोक्तम्। यथा सुवर्णं वा मृद् वा प्राप्तुम् सुवर्णकारः घटकारश्च आवश्यकौ, एवं हे नारद, ब्रह्म प्रकृतेः परम् उच्यते। केचन ब्रह्मैव प्रकृतिपुरुषात्मना स्थितमिति वदन्ति। तत् ब्रह्म परमं पदं सर्वकारणकारणम्। ब्रह्म च सर्वात्मा च असङ्गः साक्षिरूपेण स्थितः। तस्य ब्रह्मणः शक्तिः प्रकृतिः सर्वबीजारूपिणी। योगिनः सदा तद्ब्रह्म प्रकाशरूपेण ध्यायन्ति। यत्र तस्य तेजः पुरुषरहितं चिन्त्यमानं, तत्र कोऽपि विस्मयः नास्ति। अतः वैष्णवाः तत्र मनोहररूपेण तं ध्यायन्ति, यः प्रकाशमण्डलरूपः दशकोटिसूर्यसमानप्रभः। सः सुन्दरः चतुरश्रो यो जनपदः शतकोटियोजनविस्तृतः, स्पष्टदृश्यः, वर्तुलाकृतिः, पूर्णचन्द्रमण्डलोपमः। सः नित्यवैकुण्ठात् पञ्चाशत्कोटियोजनं उर्ध्वे स्थितः। स कामधेनुभिः पूर्णः, रासमण्डलमण्डितः। तत्र शतशिखरयुक्ताः सुवर्णकलशसमुज्ज्वलाः परमशोभनाः काम्याः शतकोटियोजनमुनिवासैः माप्यन्ते। तत्र परमसुन्दरं मुनिवासं शतमन्दिरसंयुक्तम्। कौस्तुभमणिना भूषितं परमप्रभासम्पन्नम्। तत्र रत्नसारनिर्मितद्वाराणि दर्पणयुक्तानि दृश्यन्ते। षोडशद्वारयुक्तं रत्नदीपैः प्रज्वलितम्। तत्र परमेश्वरः नानाविचित्राभरणविभूषितः निवसति। तस्य नेत्रे मध्याह्नशरदर्कसमप्रभे। तस्य लावण्यविलासौ कोटिकन्दर्पानपि लज्जयतः। सः स्मितमुखः वेणुं वहन् परमस्तुत्यः परममङ्गलः। तस्य सर्वाङ्गं चन्दनविलेपनसुगन्धि कौस्तुभमणिना भूषितम्। स त्रिभङ्गललितः रत्नमाणिक्यालङ्कृतः। मणिकङ्कणवलयनोपुरमण्डितः। तस्य दन्तपङ्क्तयः मुक्ताराजिसदृशाः। स गोपीभिः सर्वतः पश्यमानः परिवृतः। ताभिः उत्तमरत्नमयैः भूषणैः भूषितः। स ब्रह्मविष्णुशिवानन्तधर्मादिभिः प्रमुदितैः पूज्यते। रासेश्वरः सुरानन्ददः राधिकास्तननिलयः। स एव परात्मा भगवान् सदा अस्माभिः ध्याननीयः। स स्वेच्छामयः निर्गुणः निराशः प्रकृतेः परः। स सर्वेश्वरः सर्वैः पूजितः सर्वसिद्धिवरदश्च। स गोपालवेषधारी गोपगणैः परिवृतः। स सर्वात्मा सर्वत्रस्थितः व्याप्य प्रकटः सर्वस्यात्मा परब्रह्म च—स एव कृष्ण इति कथ्यते। ‘कृ’ इति विश्वध्वनिः, ‘ष्ण’ इति आदिस्वरः। एवं भगवतः स्वरूपं, तस्य धाम च, प्रकृतेः परत्वं च, योगिनां ध्यानविषयं च, नारदाय साक्षात् प्रतिपादितम्।