नानासिद्धैः परिवृतं योगींद्रगणसेवितम्
गंधर्वाणां च संगीतं श्रुतवंतं कुतूहलात्
जपंतं पञ्चवक्त्रेण हरेर्नामैकमङ्गलम्
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा तस्थावग्रे स धूर्जटेः
उत्तस्थौ शंकरः शीघ्रं भक्त्या दृष्ट्वा जगद्गुरुम्
प्रणेमुर्देवताः सर्वे शंकरं चंद्रशेखरम्
वृत्तांतं कथयामास पार्वतीशं प्रजापतिः
भक्तापायं समाकर्ण्य पार्वतीपरमेश्वरौ
ततो ब्रह्मा महेशश्च सुरसंघान्वसुंधराम्
ततो देवेश्वरैस्तूर्णमागत्य धर्ममंदिरम्
वैकुंठं परमं धाम जरामृत्युहरं परम् कोटियोजनमूर्ध्वं च ब्रह्मलोकात्सनातनम्
वर्णनीयं न कविभिर्विचित्रं रत्ननिर्मितम्
ते मनोयायिनः सर्वे संप्रापुस्तं मनोहरम्
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नालंकारभूषितम्
रत्नकुण्डलयुग्मेन गंडस्थलविराजितम्
शांतं सरस्वतीकांतं लक्ष्मीधृतपदांबुजम्
सुनंदनंदकुमुदैः पार्षदैरुपसेवितम् परमानंदरूपं च भक्तानुग्रहकारकम्
तं प्रणेमुः सुरेंद्राश्च भक्त्या ब्रह्मादयो मुने परमानंदभारार्ताः पुलकांचितविग्रहाः
ब्रह्मोवाच नमामि कमलाकांतं शांतं सर्वेष्टमच्युतम्
मनवश्च मुनींद्राश्च मानुषाश्च चराचराः
शंकर उवाच अनादिमादिमानंदरूपिणं सर्वरूपिणम्
अणिमादिकसिद्धीनां कारणं सर्वकारणम्
वेदे निर्वचनीयं यत्तन्निर्वक्तुं च कः क्षमः
तदतिरिक्तं स्तवनं किमहं स्तौमि निर्गुणम्
पठित्वा मुच्यते दुर्गाद्वाञ्छितं च लभेन्नरः
गोलोकं यात यूयं च यामि पश्चाच्छ्रिया सह
एते यास्यंति गोलोके तथा देवी सरस्वती सावित्री वेदमाता च पश्चाद्यास्यंति निश्चितम्
नारायणश्च कृष्णोऽहं श्वेतद्वीपनिवासकृत्
कलाकलांशकलया सुरासुरनरादयः
वयं पश्चाद्गमिष्यामः सर्वेषामिष्टसिद्धये