ஸர்வைஃ ஸார்த்தம் பக்தியுக்தஃ ஶிரஸா ப்ரணநாம ஸஃ
அனைவருடன் பக்தியுடன், அவன் தலையை வணங்கி பணிந்தான்.
ஆஶிஷம் ச ததௌ தஸ்மை காலீ ஸ்கந்தஶ்ச ஶங்கரஃ 2.18.
காளி, ஸ்கந்தன், சங்கரன் ஆகியோர் அவருக்கு ஆசீர்வாதம் அளித்தனர்.
பரஸ்பரம் ச ஸம்பாஷாம் தே சகுஸ்தத்ர ஸாம்ப்ரதம்
அங்கே அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் உரையாடினர்.
ப்ரஸந்நாத்மா மஹாதேவோ பகவாம்ஸ்தமுவாச ஹ
அமைதியான மனதுடன் மகாதேவன், அந்த பரமான் அவனை நோக்கி பேசினார்.
ஶ்ரீமஹாதேவ உவாச மரீசிஸ்தஸ்ய புத்ரஶ்ச வைஷ்ணவஶ்சாபி தார்மிகஃ
ஸ்ரீமகாதேவன் சொன்னார்: மரீசி அவனுடைய மகன், விஷ்ணுவை பக்தியுடன் விரும்பும், தர்மத்தில் நிலைபெற்றவன்.
கஶ்யபஶ்சாபி தத்புத்ரோ தர்மிஷ்டஶ்ச ப்ரஜாபதிஃ
கஷ்யபனும் அவனுடைய மகனே, மிகுந்த தர்மம் கொண்ட பிரஜாபதி.
தாஸ்வேகா ச தநுஃ ஸாத்வீ தத்ஸௌபாக்யேந வர்த்திதா
அவர்களில் ஒருவர் தான் தனு, நல்லொழுக்கம் உடையவள், அந்த அதிர்ஷ்டத்தால் வளம் பெற்றாள்.
தேஷ்வேகோ விப்ரசித்திஶ்ச மஹாபலபராக்ரமஃ
அவர்களில் ஒருவர் விப்ரசித்தி, மிகுந்த பலமும் வீரவுமுடையவன்.
ஜஜாப பரமம் மந்த்ரம் புஷ்கரே லக்ஷவத்ஸரம்
புஷ்கரத்தில் நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள், உயர்ந்த மந்திரத்தை அவர் ஜபித்தார்.
ததா த்வாம் தநயம் ப்ராப பரம் க்ரு'ஷ்ணபராயணம்
பின்னர், முழுமையாக கிருஷ்ணனைச் சார்ந்த உன்னை அவர் மகனாகப் பெற்றார்.
அதுநா ராதிகாஶாபாத்பாரதே தாநவேஶ்வரஃ
இப்போது, ராதிகாவின் சாபத்தால், தானவர்கள் தலைவன் பாரதத்தில் இருக்கிறான்.
ஸாலோக்யஸார்ஷ்டிஸாரூப்யஸாமீப்யைக்யம் ஹரேரபி 2.18.
ஹரியுடன் ஒரே உலகில் வாழ்வது, செல்வம், வடிவம், அருகாமை, ஒன்றாக இருப்பது ஆகிய நிலைகள் கூட—
ப்ரஹ்மத்வமமரத்வம் வா துச்சம் மேநே ச வைஷ்ணவஃ
பிரம்மா ஆகுவது அல்லது அமரராக இருப்பது, விஷ்ணுவைச் சார்ந்த பக்தனுக்கு சிறியதாகவே தோன்றியது.
க்ரு'ஷ்ணபக்தஸ்ய தே கிம் வா தேவாநாம் விஷயே ப்ரமே
கிருஷ்ண பக்தனான உனக்கு, தேவலோகங்களில் சுற்றிப்பார்ப்பதில் என்ன பயன்?
ஸுகம் ஸ்வராஜ்யே த்வம் திஷ்ட தேவாஸ்ஸந்து ஸ்வகே பதே
நீ உன் சுய ஆட்சியில் மகிழ்ச்சியுடன் இரு; தேவர்கள் தங்கள் இடத்தில் இருக்கட்டும்.
யாநி காநி ச பாபாநி ப்ரஹ்மஹத்யாதிகாநி ச
எவ்விதமான பாவங்கள் இருந்தாலும், பிரம்மஹத்தி போன்றவை கூட—
ஸ்வஸம்பதாம் ச ஹாநிம் ச யதி ராஜேந்த்ர மந்யஸே
மன்னர்களுக்குத் தலைவனே, உன் சொத்துகளை இழப்பதாக நீ எண்ணினால்—
ப்ரஹ்மணஶ்ச திரோபாவோ லயே ப்ராக்ரு'திகே ஸதி
பிரம்மாவின் மறைவு, பிரபஞ்சம் அழியும் போது நிகழ்கிறது.
ஜ்ஞாநம் புத்திஶ்ச தபஸா ஸ்ம்ரு'திர்லோகஸ்ய நிஶ்சிதம்
அறிவு, புத்தி, தவம், நினைவு ஆகியவை உலகில் உறுதியாக நிலைத்துள்ளன.
பரிபூர்ணதமோ தர்மஃ ஸத்யே ஸத்யாஶ்ரயஃ ஸதா
மிகவும் பரிபூரணமான தருமம் எப்போதும் சத்தியத்தில் நிலைத்திருக்கிறது, சத்தியமே அதற்கு ஆதாரம்.
ஏகபாகஃ கலேஃ பூர்வே தத்த்ராஸஶ்ச க்ரமேண ச
முந்தைய யுகத்தில், கலியின் ஒரு பகுதி மட்டும் இருந்தது; அது படிப்படியாக குறைந்தது.
யாத்ரு'க்தேஜோ ரவேர்க்ரீஷ்மே ந தாத்ரு'க்ஶிஶிரே புநஃ 2.18.
வெயிலில் சூரியனின் ஒளி எப்படி இருக்கிறதோ, அது குளிர்காலத்தில் அப்படியில்லை.
உதயம் யாதி காலேந பால்யதாம் ச க்ரமேண ச
காலத்தால் அது எழுகிறது; அதுபோல, சிறுவயது மெதுவாக வருகிறது.
திநே ப்ரச்சந்நதாம் யாதி காலே வை துர்திநே கநே
பகலில் அது மறைந்து போகிறது; காலம் வந்தால், அடர்ந்த மேகமுள்ள நாளில் அப்படியே நடக்கிறது.
பரிபூர்ணதமஶ்சந்த்ரஃ பூர்ணிமாயாம் ச யாத்ரு'ஶஃ।। । தாத்ரு'ஶோ ந பவேந்நித்யம் க்ஷயம் யாதி திநேதிநே
நிறைமதியில் சந்திரன் முழுமையாக இருக்கிறான்; ஆனால், அவன் எப்போதும் அப்படியில்லை, தினம் தினம் குறைந்து போகிறான்.
புநஃ ஸ புஷ்டதாம் யாதி பரகுஹ்வா திநேதிநே
மறுபடியும், அமாவாசைக்கு பிறகு, சந்திரன் தினம் தினம் வளர்ந்து, முழுமையை அடைகிறான்.
ராஹுக்ரஸ்தே திநே ம்லாநோ துர்திநே நிபிடே கநே
ராகு விழுங்கும் நாளில், மேகம் கண்ணைக் கட்டும் இருண்ட காலத்தில், நிலா மங்கலாகத் தெரிகிறது.
பவிஷ்யதி பலிஶ்சேந்த்ரோ ப்ரஷ்டஶ்ரீஃ ஸுதலேऽதுநா
எதிர்காலத்தில் நிலா மீண்டும் வலிமை பெறும்; இப்போது அதன் ஒளி கீழுலகில் மறைந்துள்ளது.
காலே ஜலே நிமக்நா ஸா திரோபூதா விபத்கதா
காலப்போக்கில், அவள் நீரில் மூழ்கி, மறைந்து, துயருக்குள் விழுந்தாள்.
சராசராஶ்ச காலேந நஶ்யந்தி ப்ரபவந்தி ச
நடக்கும் உயிர்களும், நிலையான பொருள்களும் எல்லாம் காலத்தின் ஓட்டத்தில் அழிந்து, மீண்டும் தோன்றுகின்றன.