க்ரு'தாசீ காருமுக்த்வா ச ஸாऽகச்சத்காமமந்திரம் 1.10.
கிருதாசி அந்த கலைஞனைப் பேசிவிட்டு, காமனின் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
ஸா பாரதே ச காமோக்த்யா கோபஸ்ய மதநஸ்ய ச
அங்கே பாரத தேசத்தில், காமனும், அந்த கோபரனும் விரும்பியபடி,
ஜாதிஸ்மரா தத்ப்ரஸூதா பபூவ ச தபஸ்விநீ
அவள் பிறவி நினைவுடன் பிறந்து, தவம் மேற்கொண்டாள்.
தபஶ்சகார தபஸா தப்தகாஞ்சநஸந்நிபா
அவள் தீயில் வெந்த தங்கம் போல ஒளிவீசும் உடலுடன் தவம் செய்தாள்.
வீர்யேண ஸுரகாரோஶ்ச நவ புத்ராந்ப்ரஸூய ஸா
தேவர்களின் கலைஞனின் வலிமையால், அவள் ஒன்பது மகன்களை பெற்றாள்.
ஶௌநக உவாச புத்ராந்நவ ப்ரஸூதா ச குத்ர வா கதி வாஸராந்
சௌனகர் கேட்டான்: அவள் அந்த ஒன்பது மகன்களை எங்கே பெற்றாள், எத்தனை நாட்களில் பெற்றாள்?
ஸௌதிருவாச ஜகாம ப்ரஹ்மணஃ ஸ்தாநம் ஶோகேந ஹ்ரு'தசேதநஃ
சூதர் சொன்னான்: துக்கத்தில் மூழ்கி, அவன் பிரம்மாவின் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.
நத்வா ஸ்துத்வா ச ப்ரஹ்மாணம் கதயாமாஸ தாம் கதாம்
பிரம்மாவை வணங்கி புகழ்ந்து, அந்த கதையை அவனிடம் கூறினான்.
ஸ ஏவ ப்ராஹ்மணோ பூத்வா புவி காருர்பபூவ ஹ
அந்த பிராமணன், பூமியில் பிறந்து, ஒரு கலைஞனாக ஆனான்.
ஶில்பம் ச காரயாமாஸ ஸர்வேப்யஃ ஸர்வதஃ ஸதா । விசித்ரம் விவிதம் ஶில்பமாஶ்சர்ய்யம் ஸுமநோஹரம்
அவன் அனைவருக்கும் எப்போதும், எல்லா இடங்களிலும், வித்தியாசமான, ஆச்சரியமான, அழகான கலைப்பணிகளை உருவாக்கினான்.
ஏகதா து ப்ரயாகே ச ஶில்பம் க்ரு'த்வா ந்ரு'பஸ்ய ச 1.10.
ஒரு நாள், பிரயாகத்தில் அரசருக்காக ஒரு கலைப்பணி செய்து முடித்தபோது,
க்ரு'தாசீம் நவரூபாம் ச யுவதிம் தாம் தபஸ்விநீம்
அவன் கிருதாசியை, புதுமையான உருவில், இளம் தவம்கொண்டவளாகக் கண்டான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஸகாமஃ ஸஹஸா பபூவ ஹ்ரு'தசேதநஃ
அவளைப் பார்த்தவுடன், ஆசைமிகுந்த அவன் திடீரென மனதை இழந்து குழம்பினான்.
ப்ராஹ்மண உவாச மா மாம் ஸ்மரஸி ரம்போரு விஶ்வகர்மாऽஹமேவ ச
பிராமணன் சொன்னான்: மெல்லிய இடுப்பாளியே, என்னை இப்படிச் சிந்திக்க வேண்டாம்; நானே விஸ்வகர்மா.
ஶாபமோக்ஷம் கரிஷ்யாமி பஜ மாம் தவ ஸுந்தரி
நான் உனக்கு சாபம் நீங்க அருளுவேன்; அழகியே, என்னை நாடு.
த்விஜஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா க்ரு'தாசீ நவரூபிணீ
அந்த இருமுறை பிறந்தவரின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, புதிய வடிவம் கொண்ட க்ருதாசி,
கோபிகோவாச கதம் த்வயா ஸம்கதா ஸ்யாம் கம்காதீரே ச பாரதே
கோபிகை சொன்னாள்: பாரதத்தில் கங்கை கரையில் நான் உன்னுடன் எப்படிச் சேர முடியும்?
விஶ்வகர்மந்நிதம் புண்யம் கர்மக்ஷேத்ரம் ச பாரதம்
விஸ்வகர்மா, இந்த பாரதம் புண்ணியமான கர்ம பூமி.
தர்மீ மோக்ஷக்ரு'தே ஜந்ம ப்ரலப்ய தபஸஃ பலாத்
இங்கு பிறப்பது, தர்மமுள்ளவர்களுக்கு தவத்தின் பலனாகவும், விடுதலைக்காகவும் கிடைக்கும்.
மாயா நாராயணீஶாநா பரிதுஷ்டா ச யம் பவேத்
மாயையின் அதிபதி நாராயணி தேவியை மகிழ்விக்க முடிந்தவளே,
யோ மூடோ விஷயாஸக்தோ லப்தஜந்மா ச பாரதே 1.10.
பாரதத்தில் பிறந்து, அறிவு மங்கியவனாகவும், உலக இன்பங்களில் ஆசைப்பட்டவனாகவும் இருப்பவன்,
ஸர்வம் ஸ்மராமி தேவாஹமஹோ ஜாதிஸ்மரா புரா
தேவர்களே, நான் எல்லாவற்றையும் நினைவுகூர்கிறேன்; பழைய பிறப்புகளையும் நினைவுபடுத்தும் ஒருவன் நான்.
தபஃ கரோமி மோக்ஷார்தம் கங்காதீரே ஸுபுண்யதே
விடுதலைக்காக, மிகவும் புனிதமான கங்கை கரையில் நான் தவம் செய்கிறேன்.
அந்யத்ர யத்க்ரு'தம் பாபம் கம்காயாம் தத்விநஶ்யதி
வேறு எங்கும் செய்த பாவம், கங்கையில் அழிகிறது.
தத்து நாராயணக்ஷேத்ரே தபஸா ச விநஶ்யதி
ஆனால் அது, நாராயணனின் திருத்தலத்தில் தவம் செய்வதனால் அழிகிறது.
க்ரு'தாசீவசநம் ஶ்ருத்வா விஶ்வகர்மாऽநிலாக்ரு'திஃ
க்ருதாசியின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஸ்வகர்மா, காற்றைப் போல் உருவமுடையவன்,
ரம்யாயாம் மலயத்ரோண்யாம் புஷ்பதல்பே மநோரமே ।। । புஷ்பசந்தநவாதேந ஸம்ததம் ஸுரபீக்ரு'தே
அழகான மலய மலையின் பள்ளத்தாக்கில், மலர்மேல் விரிப்பில், மலரும் சந்தனமும் வீசும் வாசனையால் எப்போதும் மனம் கவரும் இடத்தில்,
சகார ஸுகஸம்போகம் தயா ஸ விஜநே வநே
அந்த வெறிச்சோடிய காடில் அவளுடன் இனிமையான சங்கமத்தில் ஈடுபட்டான்.
பபூவ கர்பஃ காமிந்யாஃ பரிபூர்ணஃ ஸுதுர்வஹஃ
ஆசைமிகுந்த அந்த பெண்ணுக்குள், முழுமையாகவும் மிக கனமாகவும் ஒரு கர்ப்பம் உருவானது.
க்ரு'தஶிக்ஷிதஶில்பாம்ஶ்வ ஜ்ஞாநயுக்தாம்ஶ்ச ஶௌநக
ஓ சௌனகா, எல்லா கலைகளிலும் நிபுணத்துவம் பெற்றதும், ஞானம் கொண்டவளும் ஆனாள்.