తాం చ దృష్ట్వా సముత్తస్థౌ కృష్ణః సాదరమచ్యుతః
ఆమెను చూసి, అచ్యుతుడు అయిన కృష్ణుడు గౌరవంగా లేచాడు.
ప్రణేమురభి సంత్రస్తా గోపా నమ్రాత్మకన్ధరాః
భయంతో ఉన్న గోపులు, తలవంచి వినయంగా నమస్కరించారు.
ఉత్థాయ గంగా సహసా సమ్భాషాం చ చకార సా
గంగా వెంటనే లేచి మాట్లాడడం ప్రారంభించింది.
నమ్రభావస్థితా త్రస్తా శుష్కకణ్ఠౌష్ఠతాలుకా 2.11.
ఆమె భయంతో, వినయంగా నిలబడి, గొంతు, పెదవులు, నోరు ఎండిపోయినవిగా కనిపించింది.
తద్ధృత్పద్మే స్థితః కృష్ణో భీతాయై చాభయం దదౌ
కృష్ణుడు పద్మంపై కూర్చుని, భయపడుతున్న ఆమెకు అభయం ఇచ్చాడు.
ఊర్ధ్వం సింహాసనస్థాం చ రాధాం గఙ్గా దదర్శ సా
తర్వాత గంగా, సింహాసనంపై పైభాగంలో కూర్చున్న రాధను చూసింది.
అసంఖ్యబ్రహ్మణామాద్యాం చాదిసృష్టిం సనాతనీమ్
అనేక బ్రహ్మలకు ఆదిగా, సృష్టికి శాశ్వతమైన మూలంగా ఆమెను గంగా చూశింది.
విశ్వవృన్దే నిరుపమాం రూపేణ చ గుణేన చ
విశ్వంలోని సమస్త జనులలో, రూపంలోను, గుణంలోను ఆమెకు సమానం లేనే లేదు.
శుభాం సుభద్రాం సుభగాం స్వామిసౌభాగ్యసంయుతామ్
శుభదాయకురాలు, సుభద్ర, అదృష్టవంతురాలు, తన భర్త కలిగిన సౌభాగ్యంతో నిండినవారు.
కృష్ణార్ద్ధాఙ్గీ కృష్ణసమాం తేజసా వయసా త్విషా
కృష్ణుని శరీరంలో అర్ధంగా ఉండి, కాంతిలో, యవ్వనంలో, ప్రకాశంలో కృష్ణునితో సమానంగా వెలిగింది.
ప్రచ్ఛాద్యమానాం ప్రభయా సభామీశస్య సుప్రభామ్
ఆమె ప్రభతో ప్రభావంతమైన ఆ సభను మరింత ప్రకాశవంతంగా చేసి, ప్రభతో ఆ సభను కప్పేసింది.
అజన్యాం సర్వజననీం ధన్యాం మాన్యాం చ మానినీమ్
ఆమె జన్మించని, సమస్త లోకానికి తల్లి, ధన్యురాలు, గౌరవనీయురాలు, ఆత్మగౌరవంతో నిండినవారు.
ఏతస్మిన్నన్తరే రాధా జగదీశమువాచ సా 2.11.
అప్పటి క్షణంలో రాధా జగదీశ్వరునితో మాట్లాడింది.
రాధికోవాచ పశ్యన్తీ సతతం పార్శ్వే సకామా రక్తలోచనా
రాధా ఇలా చెప్పింది: నేను ఎప్పుడూ నీ పక్కనే ఉండి, కోరికతో, ప్రేమతో ఎర్రబడిన కళ్లతో నిన్ను చూస్తూ ఉంటాను.
మూర్చ్ఛాం ప్రాప్నోతి రూపేణ పులకాఙ్కితవిగ్రహా
ఆమె అందాన్ని చూసి మూర్చిపోయి, ఆనందంతో ఒంటిపై రోమాంచాలు వచ్చాయి.
త్వం చాపి మాం సన్నిరీక్ష్య సకామః సస్మితః సదా
నీవు కూడా ఎప్పుడూ నన్ను కోరికతో, చిరునవ్వుతో చూస్తుంటావు.
త్వమేవ చైవం దుర్వృత్తం వారంవారం కరోషి చ
ఇలాంటి అనుచితమైన పనులు నీవే మళ్లీ మళ్లీ చేస్తుంటావు.
సంగృహ్యేమాం ప్రియామిష్టాం గోలోకాద్గచ్ఛ లమ్పట
ఈ ప్రియమైనవారిని తీసుకుని, ఓ లంపటా, గోలొకంనుంచి వెళ్ళిపో.
దృష్టస్త్వం విరజాయుక్తో మయా చన్దనకాననే
నేను నిన్ను విరజతో కలిసి చందనవనంలో చూశాను.
త్వయా మచ్ఛబ్దమాత్రేణ తిరోధానం కృతం పురా
నువ్వు నా పేరు పలికిన వెంటనే, ఆమె ఒకసారి కనుమరుగైపోయింది.
కోటియోజనవిస్తీర్ణా తతో దైర్ఘ్యే చతుర్గుణా
అది వంద యోజనాల వెడల్పుగా, దాని పొడవు నాలుగు రెట్లు ఎక్కువగా ఉంది.
గృహం మయి గతాయాం చ పునర్గత్వా తదన్తికమ్
నేను ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత, నువ్వు మళ్లీ ఆమె దగ్గరకు వెళ్లావు.
తదా తోయాత్సముత్థాయ సా యోగాత్సిద్ధయోగినీ 2.11.
ఆమె ఆ సమయంలో నీటిలోంచి యోగబలంతో పైకి వచ్చి, సిద్ధయోగినిగా మారింది.
తతస్తాం చ సమాశ్లిష్య వీర్య్యాధానం కృతం త్వయా
ఆ తర్వాత నువ్వు ఆమెను ఆలింగనం చేసి, నీ వంశాన్ని ఆమెలో నింపావు.
దృష్టస్త్వం శోభయా గోప్యా యుక్తశ్చమ్పకకాననే
నేను నిన్ను ఒక అందమైన గోపికతో చంపకవనంలో చూశాను.
శోభా దేహం పరిత్యజ్య ప్రావిశచ్చన్ద్రమణ్డలమ్
ఆమె అందం శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, చంద్ర మండలంలోకి ప్రవేశించింది.
సంవిభజ్య త్వయా దత్తం హృదయేన విదూయతా
నీవు హృదయపూర్వకంగా పంచి ఇచ్చిన దానం,
కిఞ్చిత్స్త్రీణాం ముఖాబ్జేభ్యః కిఞ్చిద్రాజ్ఞే చ కిఞ్చన
దానిలో కొంత భాగం కమలవదనులైన స్త్రీలకు, మరికొంత రాజుకూ ఇచ్చావు,
కిఞ్చిచ్చన్దనపఙ్కేభ్యస్తోయేభ్యశ్చాపి కిఞ్చన
కొంత భాగం గంధపు పేస్టులకు, ఇంకొంత నీళ్లకూ ఇచ్చావు,
కిఞ్చిత్ఫలేభ్యః సస్యేభ్యః సుపక్వేభ్యశ్చ కిఞ్చన
కొంత పండ్లకూ ధాన్యాలకూ, బాగా పండిన వాటికీ ఇచ్చావు,