సర్వైః సార్ద్ధం భక్తియుక్తః శిరసా ప్రణనామ సః
అందరితో కలిసి, భక్తితో తలవంచి నమస్కరించాడు.
ఆశిషం చ దదౌ తస్మై కాలీ స్కన్దశ్చ శఙ్కరః 2.18.
కాళీ, స్కందుడు, శంకరుడు అతనికి ఆశీర్వాదం ఇచ్చారు.
పరస్పరం చ సమ్భాషాం తే చకుస్తత్ర సామ్ప్రతమ్
అక్కడ వారు పరస్పరం మాట్లాడుకుంటూ సంభాషణ జరిపారు.
ప్రసన్నాత్మా మహాదేవో భగవాంస్తమువాచ హ
ప్రసన్నమైన మనస్సుతో మహాదేవుడు, భగవంతుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
శ్రీమహాదేవ ఉవాచ మరీచిస్తస్య పుత్రశ్చ వైష్ణవశ్చాపి ధార్మికః
శ్రీమహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు: మరీచి అతని కుమారుడు, విష్ణుభక్తుడు, ధర్మవంతుడు.
కశ్యపశ్చాపి తత్పుత్రో ధర్మిష్ఠశ్చ ప్రజాపతిః
కశ్యపుడు కూడా అతని కుమారుడే, అత్యంత ధర్మశీలి, ప్రజాపతి.
తాస్వేకా చ దనుః సాధ్వీ తత్సౌభాగ్యేన వర్ద్ధితా
వారిలో ఒకరు దను, సద్గుణవంతురాలు, ఆ శుభఫలితంతో అభివృద్ధి చెందినది.
తేష్వేకో విప్రచిత్తిశ్చ మహాబలపరాక్రమః
వారిలో ఒకరు విప్రచిత్తి, మహా బలవంతుడు, పరాక్రమశాలి.
జజాప పరమం మన్త్రం పుష్కరే లక్షవత్సరమ్
పుష్కరంలో లక్ష సంవత్సరాలు పరమ మంత్రాన్ని జపించాడు.
తదా త్వాం తనయం ప్రాప పరం కృష్ణపరాయణమ్
అప్పుడు నిన్ను తన కుమారునిగా పొందాడు, నీవు పూర్తిగా కృష్ణునికి అంకితుడవైనవాడవు.
అధునా రాధికాశాపాద్భారతే దానవేశ్వరః
ఇప్పుడు రాధికా శాపం వల్ల దానవాధిపతి భారతదేశంలో ఉన్నాడు.
సాలోక్యసార్ష్టిసారూప్యసామీప్యైక్యం హరేరపి 2.18.
హరిలో సలోక్యం, సారూప్యం, సామీప్యం, సాయుజ్యం వంటి స్థితులు కూడా—
బ్రహ్మత్వమమరత్వం వా తుచ్ఛం మేనే చ వైష్ణవః
బ్రహ్మ పదవి గాని, అమరత్వం గాని విష్ణుభక్తునికి తక్కువగానే అనిపించాయి.
కృష్ణభక్తస్య తే కిం వా దేవానాం విషయే భ్రమే
కృష్ణభక్తుడైన నీకు దేవతల లోకాల్లో తిరుగడంలో ఏమి ప్రయోజనం?
సుఖం స్వరాజ్యే త్వం తిష్ఠ దేవాస్సన్తు స్వకే పదే
నీవు నీ స్వంత రాజ్యంలో సుఖంగా ఉండు; దేవతలు తమ స్థానాల్లోనే ఉండాలి.
యాని కాని చ పాపాని బ్రహ్మహత్యాదికాని చ
బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలు ఏవైనా ఉన్నా—
స్వసమ్పదాం చ హానిం చ యది రాజేన్ద్ర మన్యసే
ఓ రాజేంద్రా! నీవు నీ సంపద నష్టాన్ని కూడా పరిగణిస్తే—
బ్రహ్మణశ్చ తిరోభావో లయే ప్రాకృతికే సతి
ప్రకృతిలో లయం సంభవించినప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు కూడా అంతర్ధానమవుతాడు.
జ్ఞానం బుద్ధిశ్చ తపసా స్మృతిర్లోకస్య నిశ్చితమ్
జ్ఞానం, బుద్ధి, తపస్సు, స్మృతి— ఇవన్నీ లోకంలో నిశ్చితంగా స్థిరంగా ఉంటాయి.
పరిపూర్ణతమో ధర్మః సత్యే సత్యాశ్రయః సదా
పూర్తిగా నిండిన ధర్మం ఎప్పుడూ సత్యంపై ఆధారపడి, సత్యమే ఆధారం.
ఏకభాగః కలేః పూర్వే తద్ధ్రాసశ్చ క్రమేణ చ
మునుపటి యుగంలో కలియుగానికి ఒక భాగం మాత్రమే ఉండేది, అది కూడా క్రమంగా తగ్గిపోయింది.
యాదృక్తేజో రవేర్గ్రీష్మే న తాదృక్శిశిరే పునః 2.18.
వేసవిలో సూర్యుని తేజస్సు ఎంత ఉంటుందో, శీతాకాలంలో అంత ఉండదు.
ఉదయం యాతి కాలేన బాల్యతాం చ క్రమేణ చ
కాలక్రమంలో అది పెరుగుతుంది, అలాగే బాల్యం కూడా క్రమంగా వస్తుంది.
దినే ప్రచ్ఛన్నతాం యాతి కాలే వై దుర్దినే ఘనే
పగటిపూట, మేఘాలు గాఢంగా ఉన్నప్పుడు అది మరుగున పడుతుంది.
పరిపూర్ణతమశ్చన్ద్రః పూర్ణిమాయాం చ యాదృశః।। । తాదృశో న భవేన్నిత్యం క్షయం యాతి దినేదినే
పూర్ణిమ రాత్రి చంద్రుడు పూర్తిగా వెలిగిపోతాడు, కానీ ప్రతి రోజూ కొద్దిగా తగ్గిపోతూ నిత్యం అలాగే ఉండడు.
పునః స పుష్టతాం యాతి పరకుహ్వా దినేదినే
మళ్లీ అమావాస్య తర్వాత ప్రతి రోజూ కొంచెం కొంచెం పెరిగి చంద్రుడు మళ్లీ పరిపూర్ణత్వాన్ని పొందుతాడు.
రాహుగ్రస్తే దినే మ్లానో దుర్దినే నిబిడే ఘనే
రాహువు గ్రసించిన రోజు, ఆకాశం మబ్బులతో నిండినప్పుడు, చంద్రుడు మసకబారినట్లు కనిపిస్తాడు.
భవిష్యతి బలిశ్చేన్ద్రో భ్రష్టశ్రీః సుతలేఽధునా
భవిష్యత్తులో చంద్రుడు మళ్లీ బలాన్ని పొందతాడు; ఇప్పుడు అతని కాంతి పాతాళంలో పడిపోయింది.
కాలే జలే నిమగ్నా సా తిరోభూతా విపద్గతా
కాలక్రమంలో ఆమె నీటిలో మునిగిపోయి, కనబడకుండా పోయి, దురదృష్టంలో పడింది.
చరాచరాశ్చ కాలేన నశ్యన్తి ప్రభవన్తి చ
కాలం వచ్చినప్పుడు జంతువులు, అజంతువులు అంతా నశించి, మళ్లీ పుట్టుకొస్తాయి.