വേദങ്ങളും വേദാന്തങ്ങളും പഠിച്ചു, ഗുരുവിന് യഥോചിതം ദക്ഷിണ നൽകിയ ശേഷം, ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം. അവൻ നിഷ്കളങ്കമായി, ധർമ്മപരമായി, സന്തോഷത്തോടെ, ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാതെ, ദോഷങ്ങൾ വിട്ട്, അഗ്നിഹോത്രം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ നിർവഹിച്ച്, സത്യം പറയുകയും, ശുദ്ധത പാലിക്കുകയും വേണം. അവനു ഒരു മകനും ഒരു മരുമകനും ലഭിച്ചാൽ, അശ്രമത്തിലെ മൂന്നാം ഘട്ടമായ വാനപ്രസ്ഥം സ്വീകരിക്കണം. അപ്പോൾ, ആറ് ശത്രുക്കളായ കാമം, ക്രോധം, ലോഭം, മോഹം, മദം, മാത്സര്യം austerity-യിലൂടെ ജയിച്ച്, ഭാര്യയെ മകന്റെ ശുശ്രൂഷയിൽ ഏൽപ്പിക്കണം. താൻ എല്ലാ യാഗങ്ങൾ ശരിയായി സ്വയം ഉൾക്കൊണ്ടു, ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ശേഷം, ക്ഷീണമായി, ശുദ്ധതയും നിരാസവും പാലിച്ച്, ചതുര്ഥാശ്രമമായ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കണം. സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാൻ അർഹതയുള്ളത് നിരാസമുള്ളവരാണ്; ആഗ്രഹമുള്ളവർക്കല്ല. ഇതാണ് വേദങ്ങളുടെ സത്യം, അതാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. ശുകാ, വേദങ്ങൾ നാല്പത്തിയെട്ട് സംസ്കാരങ്ങൾ പറയുന്നു; അതിൽ നാല്പത് ഗൃഹസ്ഥനു മഹർഷികൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു ശമം, ദമം മുതലായ എട്ട് ഗുണങ്ങൾ നിർബന്ധിതമാണ്. ജ്ഞാനികൾ ഓരോ അശ്രമം തരണം ചെയ്ത് മുന്നേറണം. ശുകൻ ചോദിച്ചു: ഹൃദയത്തിൽ നിരാസം ഉണരുമ്പോൾ, ജ്ഞാനവും അനുഭവവും ലഭിച്ചാൽ, അശ്രമങ്ങളിൽ അല്ലെങ്കിൽ കാടുകളിൽ താമസിക്കണം. ജനകൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ശക്തമാണ്, ശുകാ; അവ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടാതെ പോവുകയാണെങ്കിൽ, അശ്രമത്തിൽ പ്രായം കുറഞ്ഞവനിൽ പലവിധ കലഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. സന്ന്യാസി ആകുമ്പോൾ, ഭക്ഷണവും, ഭോഗവും, ശയനവും, സന്തതിയും എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണരുമ്പോൾ, അവൻ എങ്ങനെ അലക്ഷ്യം ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയും? ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വല വളരെ കടുപ്പമുള്ളതാണ്, അതിൽ സമാധാനം കിട്ടാൻ കഴിയില്ല; അതിനാൽ, അതിനെ ക്രമമായി ഉപേക്ഷിക്കണം. കിടന്നിരിക്കുന്നവൻ താഴേക്ക് വീഴില്ല, പക്ഷേ മേൽ കിടക്കുന്നവൻ വീഴും; അതുപോലെ, സന്ന്യാസി വഴിയിൽ നിന്ന് തെറ്റിയാൽ, വീണ്ടും വഴിയിൽ വരാൻ എളുപ്പമല്ല. ഒരു പുഴു വേരിൽ നിന്ന് ശാഖയിലേക്ക് ക്രമമായി കയറി, ഒടുവിൽ ഫലത്തിൽ എത്തുന്നു. പക്ഷേ, പക്ഷി വേഗത്തിൽ പറന്ന് തടസ്സങ്ങൾ അവഗണിച്ചാൽ, ക്ഷീണപ്പെടും; പുഴു ആവശ്യത്തിന് വിശ്രമിച്ച്, ലക്ഷ്യത്തിലെത്തും. മനസ്സ് ആഗ്രഹത്തിൽ ശക്തമാണ്; സ്വയം നിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്തവർ അതിനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, അശ്രമങ്ങളുടെ ക്രമം പാലിച്ച്, മനസ്സ് ക്രമമായി subdued ചെയ്യണം. ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ തന്നെ, സമാധാനവും, ജ്ഞാനവും, സ്വയം നിയന്ത്രണവും ഉള്ളവൻ, ലാഭ-നഷ്ടത്തിൽ അക്ഷതനായി, neither rejoicing nor grieving, സമത്വം പാലിക്കണം. ധർമ്മം നിർവഹിച്ച്, ആശയും ഭീതിയും ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വയം പ്രാപ്തിയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, മോക്ഷം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഞാൻ രാജാവായിട്ടും ജീവന്മുക്തനാണ്, പാപരഹിതനായോ; ഞാൻ സ്വേച്ഛയാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഒന്നും എന്നിൽ ഉണരുന്നില്ല. വിവിധ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, പല കടമകൾ നിർവഹിച്ചിട്ടും, ഞാൻ unchanged ആണ്; അതുപോലെ, നീയും മോചിതനാകും. കാണുന്നതും കാണാത്തതും ബന്ധിതമാണ്; എങ്ങനെ വേറേയാകുമെന്നു? കാണുന്നവയൊക്കെ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളാണ്, അവയുടെ ഗുണങ്ങളും. ആത്മാവ് inference-ൽ മാത്രമേ അറിയാൻ കഴിയൂ, നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയില്ല; അങ്ങനെ, ആ changeless, stainless one എങ്ങനെ ബന്ധിതമാകും? മനസ്സ് തന്നെ സുഖ-ദുഃഖങ്ങളുടെ പ്രധാന കാരണമാണ്; മനസ്സ് ശുദ്ധമായാൽ, എല്ലാം ശുദ്ധമാകും. എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, പലതവണ സ്നാനം ചെയ്താലും, മനസ്സ് ശുദ്ധമല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊന്നും പ്രയോജനമില്ല. ശരീരം, ജീവാത്മാവ്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ—ഇവയൊന്നുമല്ല, മനസ്സ് മാത്രം മനുഷ്യന്റെ bondage-നും liberation-നും കാരണമാണ്. ആത്മാവ് എപ്പോഴും ശുദ്ധവും സ്വതന്ത്രവുമാണ്; bondage-യും liberation-യും മനസ്സിൽ മാത്രമാണ്; മനസ്സ് ശാന്തമായാൽ, bondage-ലും liberation-ലും അറവുണ്ടാകും. ശത്രു, സുഹൃത്, ഉദാസീനൻ—ഇതൊക്കെ മനസ്സിന്റെ വ്യത്യാസങ്ങൾ; ഒരുമയിൽ വ്യത്യാസം വരാൻ duality-യുടെ ഭാവം മാത്രമാണ് കാരണമായത്. ജീവാത്മാവ് എപ്പോഴും ബ്രഹ്മമാണ്; കൂടുതൽ അന്വേഷനം ആവശ്യമില്ല. ഭേദം worldly existence-ലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഈ അജ്ഞാനം ജ്ഞാനത്തിലൂടെ ഇല്ലാതാക്കാം; ജ്ഞാനവും അജ്ഞാനവും എപ്പോഴും viveka-യോടെ വേർതിരിഞ്ഞ് കാണണം. നിഴൽ സൂര്യപ്രകാശം ഇല്ലാതെ അറിയാൻ കഴിയില്ല; അജ്ഞാനമില്ലാതെ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിയും? ഗുണങ്ങൾ ഗുണങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ജീവികൾ അങ്ങനെ തന്നെ; ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അവയുടെ വിഷയങ്ങളിൽ engage ചെയ്യുന്നു—ഇതിൽ ആത്മാവിന് എന്ത് ദോഷമുണ്ട്? വേദങ്ങൾ എല്ലാ ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പരിധികൾ നിർവഹിച്ചു; ഇല്ലെങ്കിൽ, ബുദ്ധമതസ്ഥരിൽ സംഭവിച്ചപോലെ, ധർമ്മം നശിക്കും. ധർമ്മം നശിച്ചാൽ, വർണ്ണങ്ങളുടെ ആചാരം നഷ്ടപ്പെടും, അതിൽ അതിക്രമം ഉണ്ടാകും; അതിനാൽ, വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ച പഥം പാലിക്കുന്നവർക്ക് മംഗലമുണ്ടാകും. ശുകൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എനിക്ക് സംശയം ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് കേൾക്കുമ്പോൾ, അത് നീങ്ങുന്നില്ല. വേദധർമ്മത്തിൽ ഹിംസയും, അധർമ്മവും കാണുന്നു; വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന ധർമ്മം എങ്ങനെ liberation നൽകും? നേരിട്ട്, തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ കാണാം: സോമപാനം, മൃഗഹത്യ, മാംസഭക്ഷണം. സൗത്രാമണി യാഗത്തിൽ മദ്യപാനം നിർബന്ധിതമാണ്; ചതം, പല വ്രതങ്ങൾ എന്നിവയും പറയുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് ശശബിന്ദു എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം യാഗങ്ങളിൽ ഭക്തനും, ധർമ്മപരനും, ദാനശീലനും, സത്യം നിറഞ്ഞവനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ധർമ്മത്തിന്റെ പാലങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചു, പഥം തെറ്റിയവരെ നിയന്ത്രിച്ചു, പല യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി. കുരിശുകൾ കൊണ്ട്, ഒരു പർവതം വിന്ദ്യപർവതത്തിന് തുല്യമായി രൂപപ്പെട്ടു; മേഘങ്ങൾക്കും വെള്ളത്തിനും മായ്ച്ചിൽ, കർമൺവതി എന്ന auspicious river ജനിച്ചു. അവൻ സ്വർഗത്തിൽ പോയി; ഭൂമിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീർത്തി അചലമാണ്. അതിനാൽ, വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന ധർമ്മത്തിൽ എന്റെ മനസ്സ് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല.