ഏവം തേ വര്ണിതം സാധോ സാവര്ണേര്ജന്മ കര്മ ച । ഏതത്പഠംസ്തഥാ ശൃണ്വന്ദേവ്യനുഗ്രഹമാപ്നുയാത്
പുണ്യവാനേ, ഇങ്ങനെ സാവർണിയുടെ ജനനവും കർമ്മവും ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു; ഇതു വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും.
ഭ്രാമരീചരിത്രവര്ണനമ് ശ്രീനാരായണ ഉവാച അഥാതഃ ശ്രൂയതാം ശേഷമനൂനാം ചിത്രമുദ്ഭവമ് । യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ ദേവീഭക്തിഃ പ്രജായതേ
ഭ്രമരിദേവിയുടെ കഥയുടെ വിവരണം. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഇനി ശേഷിക്കുന്ന മനുക്കളുടെ അത്ഭുതജനകമായ ഉത്ഭവം കേൾക്കൂ; അതു ഓർക്കുന്നവർക്കു ദേവിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉണരുന്നു.
ആസന്വൈവസ്വതമനോഃ പുത്രാഃ ഷഡ് വിമലോദയാഃ । കരൂഷശ്ച പൃഷധ്രശ്ച നാഭാഗോ ദിഷ്ട ഏവ ച
വൈവസ്വത മനുവിന് ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ നിർമലരും പ്രശസ്തരുമായിരുന്നു: കരൂഷൻ, പൃഷധ്രൻ, നാഭാഗൻ, ദിഷ്ടൻ—
ശര്യാതിശ്ച ത്രിശങ്കുശ്ച സര്വ ഏവ മഹാബലാഃ । തതഃ ഷഡേവ തേ ഗത്വാ കാലിന്ദ്യാസ്തീരമുത്തമമ്
ശര്യാതിയും ത്രിശങ്കുവും കൂടെ—അവരൊക്കെയും മഹാശക്തിയുള്ളവർ ആയിരുന്നു; പിന്നെ ആ ആറുപേരും കാലിന്ദി നദിയുടെ മനോഹരമായ തീരത്തേക്ക് പോയി.
നിരാഹാരാ ജിതശ്വാസാഃ പൂജാം ചക്രുസ്തതഃ സ്ഥിതാഃ । ദേവ്യാ മഹീമയീം മൂര്തിം വിനിര്മായ പൃഥക്പൃഥക്
അവരൊക്കെയും ഉപവാസം പാലിച്ച് ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച് നില്ക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും മണ്ണുകൊണ്ട് ദേവിയുടെ രൂപം വേർവേറെ ഉണ്ടാക്കി ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.
വിവിധൈരുപചാരൈസ്താം പൂജയാമാസുരാദൃതാഃ । തതശ്ച സര്വ ഏവൈതേ തപഃസാരാ മഹാബലാഃ
വിവിധ വിധത്തിലുള്ള സമർപ്പണങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ ദേവിയെ ആദരപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. ഈ മഹാബലശാലികൾക്കൊക്കെയും തപസ്സിന്റെ സാരമായ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
ജീര്ണപര്ണാശനാ വായുഭക്ഷണാസ്തോയജീവനാഃ । ധൂമ്രപാനാ രശ്മിപാനാഃ ക്രമശശ്ച ബഹുശ്രമാഃ
അവർ ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു, വായുവിൽ ജീവിച്ചു, വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചു, പുക കുടിച്ചു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു, ഇങ്ങനെ അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ സഹിച്ചു.
തതസ്തേഷാമാദരേണാരാധനം കുര്വതാം സദാ । വിമലാ മതിരുത്പന്നാ സര്വമോഹവിനാശിനീ
അവർ സദാ ഭക്തിയോടെ ആരാധന നടത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സിൽ എല്ലാ മായയും നീക്കുന്ന ശുദ്ധമായ വിവേകം ഉദിച്ചു.
ബഭൂവുര്മനുപുത്രാസ്തേ ദേവീപാദൈകചിന്തനാഃ । മത്യാ വിമലയാ തേഷാമാത്മന്യേവാഖിലം ജഗത്
ആ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ ദേവിയുടെ പാദങ്ങളിൽ ഏകചിന്തയിൽ ലീനരായി. അവരുടെ ശുദ്ധമായ മനസ്സിൽ, മുഴുവൻ ലോകവും തങ്ങളിലാണെന്ന് അവർ അനുഭവിച്ചു.
ദര്ശനം സഞ്ജഗാമാശു തദദ്ഭുതമിവാഭവത് । ഏവം ദ്വാദശവര്ഷാന്തേ തപസാ ജഗദീശ്വരീ
അവർക്കു അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദർശനം ഉടനെ ലഭിച്ചു. ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു വർഷം തപസ്സു ചെയ്തതിന്റെ അവസാനം, ലോകത്തിന്റെ അമ്മ ദേവി അവർക്കു പ്രത്യക്ഷമായി.
പ്രാദുര്ബഭൂവ ദേവേശീ സഹസ്രാര്കസമദ്യുതിഃ । താം ദൃഷ്ട്വാ വിമലാത്മാനോ രാജപുത്രാഃ ഷഡേവ തേ
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞി ആയ ദേവി, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ആ ആറു രാജപുത്രന്മാർക്കും മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായ ശുദ്ധി ഉണ്ടായി.
തുഷ്ടുവുര്ഭക്തിനമ്രാന്തഃകരണാ ഭാവസംയുതാഃ । രാജപുത്രാ ഊചുഃ മഹേശ്വരി ജയേശാനി പരമേ കരുണാലയേ
അവർ ഭക്തിയോടെ, മനസ്സിൽ വിനയത്തോടെ, ഹൃദയത്തിൽ ഭാവം നിറച്ച് ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു. രാജപുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു: 'മഹേശ്വരി, ജയവാനായവളേ, പരമകാരുണ്യത്തിന്റെ സങ്കേതമേ!'
വാഗ്ഭവാരാധനപ്രീതേ വാഗ്ഭവപ്രതിപാദിതേ । ക്ലീംകാരവിഗ്രഹേ ദേവി ക്ലീംകാരപ്രീതിദായിനി
വാഗ്ഭവാരാധനയിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടു, വാഗ്ഭവത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടവളേ, 'ക്ലീം' എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ രൂപമായ ദേവിയേ, 'ക്ലീം' എന്ന syllable-നു ഭക്തരായവർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്നവളേ!
കാമരാജമനോമോദദായിനീശ്വരതോഷിണി । മഹാമായേ മോദപരേ മഹാസാമ്രാജ്യദായിനി
കാമരാജാവിന്റെ മനസ്സിന് ആനന്ദം നൽകുന്നവളേ, ഈശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവളേ, മഹാമായയായവളേ, ആനന്ദത്തിൽ പരമമായവളേ, മഹാസാമ്രാജ്യം നൽകുന്നവളേ!
വിഷ്ണ്വര്കഹരശക്രാദിസ്വരൂപേ ഭോഗവര്ധിനി । ഏവം സ്തുതാ ഭഗവതീ രാജപുത്രൈര്മഹാത്മഭിഃ
വിഷ്ണു, സൂര്യൻ, ശിവൻ, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവരുടെ രൂപങ്ങളിൽ ഭോഗം വർധിപ്പിക്കുന്നവളേ, ഇങ്ങനെ മഹാത്മാക്കളായ രാജപുത്രന്മാർ ഭഗവതിയെ സ്തുതിച്ചു.
പ്രസാദസുമുഖീ ദേവീ പ്രോവാച വചനം ശുഭമ് । ദേവ്യുവാച രാജപുത്രാ മഹാത്മാനോ ഭവന്തസ്തപസാ യുതാഃ
ദേവി, കൃപാപൂർണ്ണമായ മുഖം കൊണ്ട്, ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'രാജപുത്രന്മാരേ, നിങ്ങൾ മഹാത്മാക്കളാണ്, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരാണ്.'
നിഷ്കല്മഷാഃ ശുദ്ധധിയോ ജാതാ വൈ മദുപാസനാത് । വരം മനോഗതം സര്വം യാചധ്വമവിലമ്ബിതമ്
എന്റെ ആരാധനകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് പാപമില്ലാത്ത ശുദ്ധമായ മനസ്സു ലഭിച്ചു. മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് വരവും വൈകാതെ ചോദിക്കൂ.'
പ്രസന്നാഹം പ്രദാസ്യാമി യുഷ്മാകം മനസി സ്ഥിതമ് । രാജപുത്രാ ഊചുഃ ദേവി നിഷ്കണ്ടകം രാജ്യം സന്തതിശ്ചിരജീവിനീ
'ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാണു, നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും ഞാൻ നൽകും.' രാജപുത്രന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ദേവിയേ, ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം ശത്രുക്കളില്ലാതെ ഇരിക്കട്ടെ, വംശം ദീർഘായുസ്സോടെ നിലനില്ക്കട്ടെ.'
ഭോഗാ അവ്യാഹതാ കാമം യശസ്തേജോ മതിശ്ച ഹ । അകുണ്ഠിതത്വം സര്വേഷാമേഷ ഏവ വരോ ഹിതഃ
'ഞങ്ങളുടെ ആനന്ദങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ freely ലഭിക്കട്ടെ, പ്രശസ്തിയും തേജസും ബുദ്ധിയും ഉണ്ടാകട്ടെ, എല്ലാവർക്കും പരിപൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കട്ടെ — ഇതാണ് ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന വരം.'
ദേവ്യുവാച ഏവമസ്തു ച സര്വേഷാം ഭവതാം യന്മനോഗതമ് । അഥാന്യദപി മേ വാക്യം ഭൂയതാമാദരാദിദമ്
ദേവി പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉള്ളതൊക്കെയും എല്ലാവർക്കും സംഭവിക്കട്ടെ. ഇനി ഞാൻ മറ്റൊരു വാക്ക് ആദരപൂർവ്വം പറയുന്നു.'
ഭവന്തഃ സര്വ ഏവൈതേ മന്വന്തരപതീശ്വരാഃ । സന്തത്യാ ദീര്ഘയാ ഭോഗൈരനേകൈരപി സങ്ഗമഃ
നിങ്ങളൊക്കെയും ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും ഭരണാധികാരികളാകും. ദീർഘമായ സന്തതിയും അനേകം ആനന്ദങ്ങളും നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും.
അഖണ്ഡിതബലൈശ്വര്യം യശസ്തേജോവിഭൂതയഃ । ഭവിതാരോ മത്പ്രസാദാദ്രാജപുത്രാഃ ക്രമേണ തു
അഭേദ്യമായ ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും, പ്രശസ്തിയും തേജസ്സും മഹത്വവും, എന്റെ കൃപയാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും അനുക്രമമായി ലഭിക്കും, രാജപുത്രന്മാരേ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഏവം തേഭ്യോ വരാന്ദത്ത്വാ ഭ്രാമരീ ജഗദമ്ബികാ । അന്തര്ധാനം ജഗാമാശു ഭക്ത്യാ തൈഃ സംസ്തുതാ സതീ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, ഭ്രമരിയായ ലോകമാതാവ് അവർക്കു വരങ്ങൾ നൽകിയ ശേഷം, അവരുടെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്തുതികൾക്കിടയിൽ അതിവേഗം അവിടെ നിന്ന് അദൃശ്യയായി.
തേ രാജപുത്രാഃ സര്വേഽപി തസ്മിഞ്ജന്മന്യനുത്തമമ് । രാജ്യം മഹീഗതാന്ഭോഗാന്ബുഭുജുശ്ച മഹൌജസഃ
അവിടെ ജനിച്ച രാജകുമാരന്മാർ എല്ലാവരും അത്യുത്തമമായ ശക്തിയോടെ ഭൂമിയിൽ രാജ്യം ഭരിക്കുകയും എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.
സന്തതിം ചാഖണ്ഡിതാം തേ സമുത്പാദ്യ മഹീതലേ । വംശം സംസ്ഥാപ്യ സര്വേഽപി മനൂനാം പതയോഽഭവന്
അവർ ഭൂമിയിൽ അക്ഷയമായ സന്തതിയെ ഉണ്ടാക്കി, തങ്ങളുടെ വംശം സ്ഥാപിച്ചു, എല്ലാവരും മനുക്കളുടെ ഇടയിൽ പ്രധാനികളായി.
ഭവാന്തരേ ക്രമേണൈവ സാവര്ണിപദഭാഗിനഃ । പ്രഥമോ ദക്ഷസാവര്ണിര്നവമോ മനുരീരിതഃ
പിറവികൾ മാറുമ്പോൾ അവർ സാവർണി സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർന്നു; ആദ്യനായത് ദക്ഷസാവർണി, ഒൻപതാമത്തെ മനു എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
അവ്യാഹതബലോ ദേവ്യാഃ പ്രസാദാദഭവദ്വിഭുഃ । ദ്വിതീയോ മേരുസാവര്ണിര്ദശമോ മനുരേവ ച
ദേവിയുടെ കൃപയാൽ അവൻ അതിവിശാലമായ ശക്തിയോടെ മഹത്വം നേടി; രണ്ടാമൻ മെരു സാവർണി, പത്താമത്തെ മനു.
ബഭൂവ മന്വന്തരപോ മഹാദേവീപ്രസാദതഃ । തൃതീയോ മനുരാഖ്യാതഃ സൂര്യസാവര്ണിനാമകഃ
മഹാദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൻ ഒരു മന്വന്തരാധിപതിയായി; മൂന്നാമത്തെ മനു സൂര്യസാവർണി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഏകാദശോ മഹോത്സാഹസ്തപസാ സ്വേന ഭാവിതഃ । ചതുര്ഥശ്ചന്ദ്രസാവര്ണിര്ദ്വാദശോ മനുരാഡ് വിഭുഃ
പതിനൊന്നാമൻ വലിയ ഉത്സാഹവും തപസ്സിന്റെ ഫലവും കൊണ്ട് പ്രശസ്തനായി; നാലാമൻ ചന്ദ്രസാവർണി, പന്ത്രണ്ടാമത്തെ മനു മഹാശക്തിയുള്ള രാജാവാണ്.
ദേവീസമാരാധനേന ജാതോ മന്വന്തരേശ്വരഃ । പഞ്ചമോ രുദ്രസാവര്ണിസ്ത്രയോദശമനുഃ സ്മൃതഃ
ദേവിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചതിനാൽ അവൻ മന്വന്തരാധിപതിയായി; അഞ്ചാമൻ രുദ്രസാവർണി, പതിമൂന്നാമത്തെ മനു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.