राजा, सर्व देवता महिषासुराच्या अत्याचाराने त्रस्त झाले होते. त्यावेळी, विविध देवांच्या तेजातून एक अद्भुत देवी प्रकट झाली. कुबेराच्या तेजातून तिचा नाक निर्माण झाला, प्रजापतींच्या परम प्रकाशातून तिचे दात साकारले गेले. तिच्या तीन सुंदर डोळ्यांना अग्नीने रूप दिले, आणि संध्याकाळच्या तेजातून तिच्या भुवया घडल्या. वायूच्या शक्तीतून तिचे कान निर्माण झाले. या प्रकारे, सर्व देवांच्या तेजाचा मिलाफ होऊन, महिषमर्दिनी देवी प्रकट झाली. शिवाने तिला त्रिशूल दिला, विष्णूने चक्र आणि शंख, बंधनांच्या अधिपतीने पाश, अग्नीने शक्ती, आणि मरुतांनी धनुष्य व बाण दिले. इंद्राने वज्र आणि ऐरावत हत्तीच्या घंटा दिल्या; यमाने काळदंड, ब्रह्मदेवाने जपमाळ आणि कमंडलू दिले. सूर्याने तिच्या त्वचेच्या छिद्रात रश्मींची माळ दिली; काळाने तलवार आणि निर्मळ ढाल दिली. समुद्राने शुद्ध हार, कधीही जीर्ण न होणारे वस्त्र, मुकुट, कुंडले, कंगण आणि बाजूबंद दिले. आनंदाने त्याने तिला सुंदर चंद्रकोर, पैंजण, गळ्यातील अलंकार आणि इतर दागिने दिले. विश्वकर्म्याने तिला बाजूबंद दिले; हिमालयाने सिंह वाहन आणि विविध रत्न दिली. धनाचा अधिपती कुबेराने दिव्य मद्याने भरलेली पेला दिली; शेषाने नागमणीचा हार दिला. सर्व देवांनी आदरपूर्वक तिची पूजा केली आणि महिषासुराने त्रस्त झालेल्या देवांनी तिला स्तुती केली. तेव्हा देवांनी विविध स्तोत्रांनी त्या जगदंबेची स्तुती केली. त्यांच्या स्तुती ऐकून, देवतांनी पूजिलेल्या देवीने ती स्तुती ऐकली. मग महिषासुराचा वध करण्यासाठी तिने प्रचंड गर्जना केली. त्या गर्जनेचा आवाज ऐकून महिषासुर दचकला. संपूर्ण सैन्यासह, ही विश्वमाता महिषासुरासमोर उभी ठाकली. मग तो महान दैत्य, महिषासुर, देवीशी युद्ध करू लागला. आकाश शस्त्रास्त्रांनी भरून टाकत, चिक्षुर, दुर्धर, दुर्मुख इत्यादी सेनापती सैन्य घेऊन आले. बाष्कल, ताम्रक, आणि मांजरासारखा चेहरा असलेला दुसरा योद्धा, तसेच असंख्य इतर मृत्यूसारखे भयंकर योद्धे युद्धात सामील झाले. या सर्व वीरांनी वेढलेला, महिषासुर रणांगणात उभा राहिला. देवी, तिच्या रागाने डोळे लाल करून, जगाला मोहित करणारी, युद्धात महिषासुराच्या सहायकांना मारू लागली. आपल्या अनुयायांना मारलेले पाहून महिषासुराला प्रचंड राग आला. तो मायावी शक्तीने विविध रूपे घेत देवीवर चाल करून गेला. देवीने त्याची प्रत्येक रूपे नष्ट केली; शेवटी तो आपल्या मूळ महिष (म्हैस) रूपात आला, अमरांच्या भयाचा कारण. मग देवीने त्याला पाशाने घट्ट बांधले आणि तलवारीने त्याचे डोके छाटले. महिषासुर, जो देवसेनेचा संहारक होता, तो देवीने ठार मारला. त्याचे सैन्य शोकाने ओरडत सर्व दिशांना पळाले. सर्व देवता आनंदित होऊन, देवाधिदेवीचे स्तवन करू लागले. अशा रीतीने लक्ष्मीने महिषासुराचा वध केला. राजा, आता मी सांगतो की सरस्वती कशी प्रकट झाली. कधीतरी शुंभ नावाचा एक दैत्य आणि त्याचा बलाढ्य भाऊ निशुंभ हे दोघे जन्मले. त्यांच्या अत्याचाराने सर्व देवता तेजहीन झाले. तेव्हा सर्व देवता हिमालय पर्वतावर जाऊन देवीची भक्तीपूर्वक स्तुती करू लागले. ते म्हणाले, "देवाधिदेवी, भक्तांचे दुःख दूर करणारी, तुझ्या विजय असो! राक्षसांचा संहार करणाऱ्या रूपात, तू अविनाशी, अमर आणि निष्पाप आहेस. भक्तांना सहज उपलब्ध, महान सामर्थ्य आणि पराक्रम असलेली, तू विष्णू, शंकर, ब्रह्मा आणि इतरांच्या रूपात, अनंत शक्तीची आहेस. तू सृष्टी, स्थिती आणि संहाराची कारण आहेस, तेज देणारी, आणि परमानंदात नृत्य करून आनंद देणारी, हे माधवी! करुणेचा सागर असलेली, आमच्यावर कृपा कर, शुंभ-निशुंभाच्या भयाचे निवारण करणारी महासागर आहेस. आम्ही तुझ्या शरण आलो आहोत, आमचे दुःख दूर कर." देवतांचे हे स्तवन ऐकून, गिरीजाने समाधानाने विचारले, "तुम्ही माझी अशी स्तुती का करता?" त्याच वेळी, तिच्या अंगावरील कौशिकी देवी बाहेर आली. जगभर पूजित कौशिकीने प्रेमाने देवांना सांगितले, "हे उत्तम देवहो, तुमच्या सुंदर स्तोत्राने मी प्रसन्न झाले आहे." "वर मागा," असे म्हणताच, देवांनी वर मागितला, "शुंभ नावाचा एक दैत्य आणि त्याचा प्रसिद्ध भाऊ निशुंभ, यांनी तीनही लोकांवर बलपूर्वक ताबा मिळवला आहे. हे देवी, त्या दुष्ट दैत्यांचा वध कर." "तो आम्हाला नेहमी त्रास देतो, स्वतःच्या शक्तीने आम्हाला पराभूत करतो," असे देवांनी सांगितले. देवी म्हणाली, "मी देवांचा शत्रू, निशुंभ आणि शुंभ यांचा नाश करीन. तुम्ही निश्चिंत राहा, मी तुमचा काटा दूर करीन." असे म्हणून, करुणामयी देवीने देवता आणि इंद्राला संबोधित केले. मग ती देवी तिथे उपस्थित असलेल्या देवांच्या नजरेआड झाली. आनंदित देवता एकत्र येऊन सुवर्ण पर्वताच्या शुभ्र गुहेकडे गेले. देवतेच्या सौंदर्याने चकित करणारी ती देवी, चंड आणि मुंड या शुंभ-निशुंभाच्या सेवकांना दिसली. चंड आणि मुंड यांनी आपल्या राजाला जाऊन सांगितले, "राजा, असुरांमध्ये श्रेष्ठ, रत्न आणि सुखांना पात्र, सन्मान देणारा, आम्ही एक अद्भुत, मनोहारी स्त्री पाहिली आहे, जी तुझ्या उपभोग्यास योग्य आहे.