देवकार्यं तदा सर्वं भविष्यति न संशयः । स वम्रीं संदिदेशाथ देवदेवः सनातनः
मग देवांचं सगळं काम पूर्ण होईल, यात शंका नाही. आणि सनातन देवाधिदेवाने त्या वाळवीला सूचना दिल्या.
तमुवाच तदा वम्री देवदेवस्य मापतेः । निद्राभङ्गः कथं कार्यो देवस्य जगतां गुरोः
तेव्हा वाळवीने देवाधिदेवाला विचारलं, 'जगाचा गुरु असलेल्या देवाची झोप कशी मोडायची?'
निद्राभङ्गः कथाच्छेदो दम्पत्योः प्रीतिभेदनम् । शिशुमातृविभेदश्च ब्रह्महत्यासमं स्मृतम्
झोप मोडणं, गोष्टीमध्ये व्यत्यय आणणं, पती-पत्नीमध्ये वाद निर्माण करणं आणि आई-मुलामध्ये फूट पाडणं हे सगळं ब्रह्महत्येसारखं पाप मानलं जातं.
तत्कथं देवदेवस्य करोमि सुखनाशनम् । किं फलं भक्षणाद्देव येन पापं करोम्यहम्
मग मी देवाधिदेवाचं सुख कसं हिरावून घेऊ? आणि खाऊन मला काय मिळेल, ज्यासाठी मी पाप करावं?
सर्वः स्वार्थवशो लोकः कुरुते पातकं किल । तस्मादहं करिष्यामि स्वार्थमेव प्रभक्षणम्
सगळ्या जगात प्रत्येकजण स्वतःच्या फायद्यासाठी पाप करतोच. म्हणून मीही स्वतःच्या गरजेसाठी हे करीन आणि ते खाईन.
ब्रह्मोवाच तव भागं करिष्यामो मखमध्ये यथा शृणु । तेन त्वं कुरु कार्यं नो विष्णुं बोधय माचिरम्
ब्रह्मदेव म्हणाले, 'यज्ञात तुझा वाटा आम्ही देऊ, ऐक. त्यासाठी आमचं काम कर आणि लवकर विष्णूंना जागं कर.'
होमकर्मणि पार्श्वे च हविर्दानात्पतिष्यति । तत्ते भागं विजानीहि कुरु कार्यं त्वरान्विता
होमाच्या वेळी बाजूला जी आहुती पडेल, तीच तुझा हिस्सा आहे, हे जाण आणि आमचं काम लवकर कर.
सूत उवाच इत्युक्ता ब्रह्मणा वम्री धनुषोऽग्रं त्वरान्विता । चखाद संस्थितं भूमौ विमुक्ता ज्या तदाभवत्
सूतेने सांगितलं, 'ब्रह्मदेवांनी असं सांगितल्यावर वाळवीने पटकन जमिनीवर असलेलं धनुष्याचं टोक खाल्लं आणि मग धनुष्याची दोरी सुटली.'
प्रत्यञ्जायां विमुक्तायां मुक्ता कोटिस्तथोत्तरा । शब्दः समभवद्‌घोरस्तेन त्रस्ताः सुरास्तदा
ज्या क्षणी धनुष्याची दोरी सुटली आणि टोक वर उडालं, तेव्हा एक भयंकर आवाज झाला आणि त्या आवाजाने सर्व देव घाबरले.
ब्रह्माण्डं क्षुभितं सर्वं वसुधा कम्पिता तदा । समुद्राश्च समुद्विग्नास्त्रेसुश्च जलजन्तवः
संपूर्ण ब्रह्मांड हललं, पृथ्वी थरथरली, समुद्र अस्वस्थ झाले आणि जलचर घाबरून गेले.