नमस्ते पार्श्वयोः पृष्ठे नमस्ते पुरतोऽम्बिके । नम ऊर्ध्वं नमश्चाधः सर्वत्रैव नमो नमः
अंबिके, तुझ्या दोन्ही बाजूंना, पाठीमागे आणि समोर तुला नमस्कार. वर, खाली आणि सर्वत्र तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
कृपां कुरु महादेवि मणिद्वीपाधिवासिनि । अनन्तकोटिब्रह्माण्डनायिके जगदम्बिके
महालक्ष्मी, मणिद्वीपावर वास करणारी, अनंत कोटी ब्रह्मांडांची स्वामिनी, जगदंबे, कृपा कर.
जय देवि जगन्मातर्जय देवि परात्परे । जय श्रीभुवनेशानि जय सर्वोत्तमोत्तमे
जगाची माता देवी, तुला विजय असो! परात्पर देवी, तुला विजय असो! श्रीभुवनेश्वरी, तुला विजय असो! सर्वश्रेष्ठ देवी, तुला विजय असो!
कल्याणगुणरत्नानामाकरे भुवनेश्वरि । प्रसीद परमेशानि प्रसीद जगतोरणे
कल्याणकारी गुणांचे खजिना असणाऱ्या भुवनेश्वरी, प्रसन्न हो. परमेेश्वरी, जगाच्या दाराशी कृपा कर.
श्रीनारायण उवाच इति देववचः श्रुत्वा प्रगल्भं मधुरं वचः । उवाच जगदम्बा सा मत्तकोकिलभाषिणी
श्रीनारायण म्हणाले: देवतांचे निर्भय आणि मधुर बोल ऐकून, जगदंबा, मदमस्त कोकीळेसारख्या आवाजात बोलू लागली.
देव्युवाच प्रसन्नाहं सदा देवा वरदेशशिखामणिः । ब्रुवन्तु विबुधाः सर्वे यदेव स्याच्चिकीर्षितम्
देवी म्हणाली: मी नेहमीच प्रसन्न आहे, हे देवांनो, वर देणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ. सर्व ज्ञानी लोकांनी आपली इच्छा सांगावी.
देवीवाक्यं सुराः श्रुत्वा प्रोचुर्दुःखस्य कारणम् । दुष्टदैत्यस्य चरितं जगद्बाधाकरं परम्
देवीचे बोल ऐकून, देवांनी आपल्या दुःखाचे कारण सांगितले—दुष्ट दैत्याचे वाईट कृत्य, ज्यामुळे जगाला मोठा त्रास झाला.
देवब्राह्मणवेदानां हेलनं नाशनं तथा । स्थानभ्रंशं सुराणां च कथयामासुरादृताः
देवतांचा, ब्राह्मणांचा आणि वेदांचा अपमान व नाश, आणि देवतांचे स्थान गमावणे, हे सर्व त्यांनी आदराने सांगितले.
ब्रह्मणो वरदानं च यथावत्ते समूचिरे । श्रुत्वा देवमुखाद्वाणीं महाभगवती तदा
ब्रह्मदेवाने दिलेला वर कसा होता, हे त्यांनी तिला पूर्णपणे सांगितले. देवांच्या तोंडून हे ऐकून, त्या वेळी महाभगवती—
प्रेरयामास हस्तस्थान्भ्रमरान्भ्रामरी तदा । पार्श्वस्थानग्नभागस्थान्नानारूपधरांस्तथा
तेव्हा भ्रमरीने हातात असलेले, बाजूला आणि अग्नीपाशी असलेले, वेगवेगळ्या रूपातील भुंगे सोडले.
जनयामास बहुशो यैर्व्याप्तं भुवनत्रयम् । मटचीयूथवत्तेषां समुदायस्तु निर्गतः
तिने अनेक भुंगे निर्माण केले, ज्यांनी तिन्ही लोक व्यापले; त्यांचे थवे एकत्र बाहेर पडले, जणू काही मोठा भुंग्यांचा गटच.
तदान्तरिक्षं तैर्व्याप्तमन्धकारः क्षितावभूत् । दिवि पर्वतशृङ्गेषु द्रुमेषु विपिनेष्वपि
तेव्हा आकाश त्या भुंग्यांनी भरून गेले, पृथ्वीवर अंधार पसरला; स्वर्गात, पर्वतशिखरांवर, झाडांमध्ये आणि जंगलातही.
भ्रमरा एव सञ्जातास्तदद्भुतमिवाभवत् । ते सर्वे दैत्यवक्षांसि दारयामासुरुद्गताः
तेव्हा तेथे मधमाशा प्रकट झाल्या आणि तो देखावा फारच अद्भुत वाटला. त्या सर्व मधमाशांनी दैत्यांच्या छातीवर तुटून पडून त्यांना फाडू लागले.
नरं मधुहरं यद्वन्मक्षिकाः कोपसंयुताः । उपायो न च शस्त्राणां तथास्त्राणां तदाभवत्
जसा मध चोरणाऱ्यावर रागावलेल्या मधमाशा तुटून पडतात, तसाच त्या वेळी कोणतेही शस्त्र किंवा अस्त्र उपयोगाचे पडले नाही.
न युद्धं न च सम्भाषा केवलं मरणं खलु । यस्मिन्यस्मिन्स्थले ये ये स्थिता दैत्या यथा यथा
तेथे ना लढाई होती, ना बोलणे—फक्त मृत्यूच होता; जिथे जिथे, जसे जसे दैत्य उभे होते, तिथे तिथे त्यांना मृत्यूच पदरी पडत होता.
तत्रैव च तथा सर्वे मरणं प्रापुरुत्स्मयाः । परस्परं समाचारो न कस्याप्यभवत्तदा
त्या सर्व गर्विष्ठ दैत्यांना तिथेच मृत्यू आला; त्या वेळी एकमेकांशी कोणतीही बोलणी किंवा संपर्क झाला नाही.
क्षणमात्रेण ते सर्वे विनष्टा दैत्यपुङ्गवाः । कृत्वेत्थं भ्रमराः कार्यं देवीनिकटमाययुः
क्षणातच ते सर्व दैत्यांचे पुढारी नष्ट झाले; मधमाशांनी आपले काम पूर्ण करून देवीच्या जवळ परत आल्या.
आश्चर्यमेतदाश्चर्यमिति लोकाः समूचिरे । किं चित्रं जगदम्बाया यस्या मायेयमीदृशी
लोक म्हणू लागले, 'हे खरंच आश्चर्यकारक आहे! जगदंबेची माया अशी असताना यात काय नवल!'
ततो देवगणाः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । निमग्ना हर्षजलधौ पूजयामासुरम्बिकाम्
मग सर्व देवगण, ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने, आनंदाच्या सागरात बुडून, अंबिकेची पूजा करू लागले.
नानोपचारैर्विविधैर्नानोपायनपाणयः । जयशब्दं प्रकुर्वाणा मुमुचुः सुमनांसि च
विविध प्रकारच्या उपचाऱ्यांनी आणि वेगवेगळ्या भेटवस्तू हातात घेऊन, 'जय'च्या घोषणा देत, त्यांनी फुलांचा वर्षाव केला.
दिवि दुन्दुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः । पेठुर्वेदान्मुनिश्रेष्ठा गन्धर्वाद्या जगुस्तथा
आकाशात दुंदुभी वाजू लागल्या, अप्सरा नृत्य करू लागल्या, श्रेष्ठ ऋषींनी वेदांचे पठण केले आणि गंधर्व व इतरांनी गाणी गायली.
मृदङ्गमुरजावीणाढक्काडमरुनिःस्वनैः । घण्टाशङ्खनिनादैश्च व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम्
मृदंग, मुरज, वीणा, ढोलकी, डमरू, घंटा आणि शंख यांच्या आवाजाने तीनही लोक व्यापून गेले.
नानास्तोत्रैस्तदा स्तुत्वा मूर्ध्न्याधायाज्जलींस्तथा । जय मातर्जयेशानीत्येवं सर्वे समूचिरे
मग सर्वांनी विविध स्तोत्रांनी देवीचे गुणगान केले, हात जोडून डोक्यावर ठेवले आणि 'जय माता! जय ईश्वरी!' असे उद्गार काढले.
ततस्तुष्टा महादेवी वरान्दत्त्वा पृथक्पृथक् । स्वस्मिंश्च विपुलां भक्तिं प्रार्थिता तैर्ददौ च ताम्
तेव्हा प्रसन्न झालेल्या महादेवीने प्रत्येकाला वेगवेगळे वर दिले; आणि त्यांच्या विनंतीनुसार, स्वतःवरील अपार भक्तीही दिली.
पश्यतामेव देवानामन्तर्धानं गता ततः । इति ते सर्वमाख्यातं भ्रामर्याश्चरितं महत्
सर्व देव पाहत असतानाच ती अदृश्य झाली; अशा प्रकारे, भ्रामरीचे हे महान चरित्र तुला सांगितले.
पठतां शृण्वतां चैव सर्वपापप्रणाशनम् । श्रुतमाश्चर्यजनकं संसारार्णवतारकम्
हे जो वाचतो किंवा ऐकतो, त्याचे सर्व पाप नष्ट होते; हे ऐकायला अद्भुत आहे आणि संसारसागरातून तारून नेते.
एवं मनूनां सर्वेषां चरितं पापनाशनम् । देवीमाहात्म्यसंयुक्तं पठञ्शृण्वञ्शुभप्रदम्
अशा प्रकारे, सर्व मनूंची चरित्रे आणि देवीचे माहात्म्य यांचा संगम असलेले हे वाचल्याने किंवा ऐकल्याने शुभ फल मिळते आणि पाप नष्ट होते.
यश्चैतत्पठते नित्यं शृणुयाद्योऽनिशं नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो देवीसायुज्यमाप्नुयात्
जो हे रोज वाचतो किंवा नेहमी ऐकतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि देवीच्या सायुज्यात पोहोचतो.
मस्त्यगन्धोत्पत्तिवर्णनम् ऋषय ऊचुः आश्चर्यकरमेतत्ते वचनं गर्भहेतुकम् । सन्देहोऽत्र समुत्पन्नः सर्वेषां नस्तपस्विनाम्
मत्यगंधेच्या उत्पत्तीचे वर्णन ऋषी म्हणाले: 'तुमचे हे गर्भधारणेचे कारण सांगणारे कथन फारच आश्चर्यकारक आहे; आम्हा सर्व तपस्वींना याबद्दल शंका निर्माण झाली आहे.'
माता व्यासस्य मेधाविन्नाम्ना सत्यवतीति च । विवाहिता पुरा ज्ञाता राज्ञा शन्तनुना यथा
म्हणूनच, मेधावी, व्यासांची आई सत्यवती या नावाने प्रसिद्ध आहे; ती पूर्वी राजा शांतनूशी विवाहबद्ध झाली होती, हे सर्वांना माहीत आहे.