ଦେବୀ ଜ୍ଵଳମାନ, ଅପରାଜିତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଧିପତି ଭାବେ ଅଙ୍ଗପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୃଦୁ ଏବଂ କୃପାମୟ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ। ସେ ମନୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁଛ, କହ; ତୁମର ତପସ୍ୟାରେ ଆମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ମୁଁ ଏହା ଦେବି।” ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାଙ୍କର ଅଧିପତି, ଆପଣ ମନରେ ଯେଉଁ ଇଛା ଥାଏ, ଏବଂ ଯାହା ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେସବୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପୂଜିତ ଆପଣ, ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ଭାବେ ସବୁ ଜାଣିଥାନ୍ତି। ତଥାପି, ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ମିଳିଛି; ତେଣୁ ମୁଁ କହୁଛି—ମୋତେ ଏକ ମନ୍ୱନ୍ତର ଯାଏଁ ରାଜ୍ୟ ଦିଅ।” ଦେବୀ କହିଲେ, “ଏହି ମନ୍ୱନ୍ତରର ରାଜ୍ୟ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି, ହେ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହେବେ। ତୁମ ରାଜ୍ୟରେ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ ହେବ ଏବଂ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ନିଶ୍ଚିତ; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଦେବୀ...” ସେ ତୁରନ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଭକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତିତା ହେଇ; ଏବଂ ଏହି ଛଅଟିଏ ମନୁ, ଦେବୀଙ୍କ ଦୟା ଏବଂ ଶରଣ ଦ୍ୱାରା... ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁଷ ମନୁ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ଉପଭୋଗ ରେ ଆବୃତ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଏବଂ ଦାୟିତ୍ୱ ନିବାହ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଦେବୀଭକ୍ତ, ଶୂର, ମହାଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତାପ ରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ; ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ବଡ଼ ରାଜ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ଦାତା ହେଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଏକ ବିଶେଷ ମନୁ ହେଲେ; ଶେଷରେ ସେ ଶୁଭ ମୋକ୍ଷ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏହା ପରେ, ରାଜା ସୁରଥଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ବିବରଣା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସପ୍ତମ ମନୁ ହେଲେ ଭୂତିର ମନୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ବୈବସ୍ୱତ ମନୁ, ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ବୈବସ୍ୱତ ମନୁ, ଦେବୀଙ୍କ ଦୟା ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏକ ମନ୍ୱନ୍ତରର ଅଧିପତି ହେଲେ। ଅଷ୍ଟମ ମନୁ ହେଲେ ସାବର୍ଣି, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଲାଗିଥିଲେ। ସେ ମନ୍ୱନ୍ତର ଅଧିପତି ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ମହାପ୍ରତାପ ଏବଂ ସାହସ ରେ ଯୁକ୍ତ, ଦେବୀପୂଜାରେ ନିରତ। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ସେ କିପରି ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମନୁ ହେବା ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ? ଏହା କିପରି ଘଟିଲା, ମୋତେ କହ। ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଚୈତ୍ର ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଏକ ରାଜା—ସୁରଥ, ମହାଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତାପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ଗୁଣମୂଳ୍ୟ ମାନିଥିଲେ, ଧନୁର୍ଧର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବି, ନିପୁଣ, ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଚାହିଁଥିବାକୁ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳନ କରିଥିଲେ, ଅଭିମାନୀ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; କିନ୍ତୁ ଏକ ଦିନ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଉଠିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ତାଙ୍କ ସହରକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାପରେ ସୁରଥ ରାଜା, ସେନା ସହିତ, ନିଜ ସହର ଛାଡି ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାହାରିଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜା ସୁରଥ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ପରାମର୍ଶଦାତାମାନେ ତାଙ୍କ ଧନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନେଇ ନିଅଁ। ସମସ୍ତ ଧନ ଅପହୃତ ହେଲା, ରାଜା ଜ୍ଵଳମାନ ଭାବେ ନିଜ ସହରରୁ ନିଷ୍କାଷିତ ହେଲେ। ଘୋଡା ଚଢି ସେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ ଶିକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ଏକା ଏବଂ ନିର୍ଜନ ବନରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମନ ଅସ୍ଥିର ହେଲା। ସେ ଏକ ଶାନ୍ତ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଁଚିଲେ, ଯେଉଁଠି ଶାନ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ଋଷିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦଳ ରହିଥିଲେ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାନ ଋଷି ସୁମେଧାସଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ କିଛି ଦିନ ରହିଲେ। ଏକ ଦିନ, ରାଜା ଋଷିଙ୍କ ଉପାସନା ଶେଷରେ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରି ସମ୍ମାନରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। “ହେ ଋଷି, ମୋ ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ ସଦା ମୋତେ ଭୟ ଦେଉଛି, ମୁଁ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ମୋର କୌଣସି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନାହିଁ, ହେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି। ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲି ଏବଂ ମୋର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ନିଅଁ ଗଲା, ତଥାପି ଏହାପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ମନରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଦ୍ଭବ ହେଉଛି। ମୁଁ କଣ କରିବି? କେଉଁଠି ଯିବି? କିପରି ଶାନ୍ତି ମିଳିବ, ହେ ଋଷି? ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଚାହୁଁଛି—ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ବେଦଜ୍ଞର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।” ଋଷି କହିଲେ: “ହେ ରାଜା, ଦେବୀଙ୍କ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣ; ସେ ଦେବୀ ଅପରିମିତ ମହିମା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପି ଥିବା ମହାଦେବୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ଶିବରୁ ଉଦ୍ଭୂତ; ସେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ମନକୁ ଅପନୟନ କରନ୍ତି। ହେ ରାଜା, ଜାଣ, ସେ ମନକୁ ଅବଦ୍ଧ କରି ବିମୂଡ଼ତା ଦେଇଥିଲେ; ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଜନ କରନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ସେ ଶିବ ରୂପେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆତ୍ମସାତ କରନ୍ତି; ମହାଦେବୀ, ଇଛାଦାତ୍ରୀ, ସମୟର କଳି ରାତି, ଅତି ଦୁର୍ଗମ। ସେ କାଳୀ, ବିଶ୍ୱର ନାଶକ; କମଳା, ପଦ୍ମର ଆଶ୍ରୟ; ସେ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟରେ ଜଗତ ଅବସ୍ଥିତ। ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଆତ୍ମସାତ କରିବେ; ତେଣୁ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହେ ରାଜା, ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଦୟା ଯାହାକୁ ମିଳିଥାଏ, ସେ ଅନ୍ୟଥା କଦାପି ବିମୂଡ଼ତାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ ନାହିଁ, ହେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି।” ଏହିପରି ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ଏବଂ ମଧୁ-କୈଟଭ ବଧ ବିବରଣା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ଆପଣ ଯେଉଁ ଦେବୀ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, ସେ କିଏ? କୃପାକରି କହନ୍ତୁ, ହେ କାଳଜ୍ଞର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ କିପରି ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୂଡ଼ କରନ୍ତି, ଏବଂ କାହା ଦ୍ୱାରା ଏହା ହୁଏ?” “ଦେବୀ କେଉଁଠୁ ଉଦ୍ଭୂତ? ତାଙ୍କର ରୂପ କଣ? ତାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ କଣ? ସବୁ କଥା କୃପାକରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହନ୍ତୁ, ହେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି।