ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କ ମାତା ବିନତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ମା, ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖର କାରଣ କହନ୍ତୁ; ମୁଁ ଏମିତି କିଛି କରିବି, ଯାହାରେ ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର ହେବ।" ବିନତା ବିଡ଼ିତ ହୃଦୟରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋ ସହପତ୍ନୀଙ୍କର ଦାସୀ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଇଛି, ପୁଅ; ଏଠାରେ ଆଉ କଣ କହିବି?" ସେ ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, "ଆଜି ସେ 'ମୁଁକୁ ଉଠା' ବୋଲି କହିଛି; ଏହି କାରଣରେ ମୁଁ ଅତି ଦୁଃଖିତ।" ଗରୁଡ଼ ନିଶ୍ଚୟ କହିଲେ, "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଚାହିଁବେ, ସେଉଁଠାରେ ଉଠାଇ ନେବି।" "ମା, ଦୁଃଖ କରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ କରିବି," ବୋଲି ଗରୁଡ଼ ଆଶ୍ୱସନ ଦେଲେ। ଏପରେ ବିନତା ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ସହ କଦ୍ରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କର ମାତାଙ୍କର ଦାସ୍ୟତ୍ୱ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ବିନତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଉଠାଇ ଶାଗର ପାର ଦିଗକୁ ନେଲେ। ଗରୁଡ଼ କଦ୍ରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, "ମା, କିପରି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ ମାତାକୁ ଦାସ୍ୟତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରିବି?" କଦ୍ରୁ କହିଲେ, "ଦେବତାମଣ୍ଡଳରୁ ଅମୃତ ଶକ୍ତିପୂର୍ବକ ଆଣି, ମୋ ପୁଅମାନେକୁ ଦେ; ତାହାପରେ ତୁମ ଅଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାତାକୁ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତ କର।" ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗରୁଡ଼ ଶୀଘ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ଗଲେ; ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଅମୃତ ଘଡ଼ିକୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ଗରୁଡ଼ ଅମୃତ ଆଣି ମାତାକୁ ଦେଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ବିନତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦାସ୍ୟତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଅମୃତକୁ ନେଇ ଯିବାବେଳେ, ସାପମାନେ ସ୍ନାନକୁ ଗଲେ; ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିନତା ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ସେଠାରେ କୁଶ ଘାସ ଛାଡ଼ି ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସାପମାନେ ଚୁଷିଲେ; ସେମାନେ ଦୁଇ ଜିଭା ହେଲେ କିବା ଏହି କୁଶ ଘାସର ଟିପ୍ସ ଛୁଇଁଥିବାରୁ। ଏବଂ ବସୁକିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସାପମାନେ, ମାତାଙ୍କର ଶାପରେ ଦୁଃଖିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଶାପର ଭୟ କଥା କହିଲେ। ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ତୁମ ଭଉଣୀକୁ ଏକ ନାମ ଦେଇ ମହା ଋଷି ଜରତ୍କାରୁଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଅ।" ଏଠାରୁ ଜନ୍ମ ହେବା ପୁଅ ତୁମ ଜାତିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ; ତାହାର ନାମ ଆସ୍ତିକ ହେବ ନିଶ୍ଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ବସୁକି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ ଭଉଣୀକୁ ସମ୍ମାନରେ ଜରତ୍କାରୁଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ନାମ ଜାଣି ଋଷି କହିଲେ, "ଯଦି କେବେ ମୋତେ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରିବ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବି।" ଏଭଳି ଚୁକ୍ତି କରି, ଋଷି ଭଉଣୀକୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ ବସୁକି ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ। ଏକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୁଭ ପତ୍ର ଘର ତିଆରି କରି, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିବା ଜରତ୍କାରୁ ଭଉଣୀକୁ ସହ ଖୁସିରେ ବସିଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ଭୋଜନ ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଘୁମ ଦେଇଥିଲେ; ବସୁକିଙ୍କ ଭଉଣୀ ସେଠି ଥିଲେ। ଋଷି କହିଦେଲେ, "ପ୍ରିୟେ, କେବେ ମୋତେ ଉଠାଇବେ ନାହିଁ," ଏହିପରି କହି ଘୁମି ପଡ଼ିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲା ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆସିଲା; ଭଉଣୀ ଭାବିଲେ, "ମୁଁ କଣ କରିବି? ଆତ୍ମଶାନ୍ତି ନାହିଁ; ଉଠାଇଲେ, ସେ ମୋତେ ପୁଣି ତ୍ୟାଗ କରିଦେବେ।" ଧର୍ମ ହାରାଇବାର ଭୟରେ ଜରତ୍କାରୁ ଭାବିଲେ, "ଉଠାଇ ନଦେଲେ, ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜାର ସମୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହେବ।" ଧର୍ମ ନଶ୍ଟ କରିବାଠୁ ତ୍ୟାଗ ଭଲ; ଏହିପରି ଭାବି, ଯୁବତୀ ଋଷିଙ୍କୁ ଉଠାଇ କହିଲେ, "ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଆସିଛି, ଉଠନ୍ତୁ, ଉଠନ୍ତୁ, ଧର୍ମଜନ!" ଉଠି, ଋଷି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ଚାଲିଯାଉଛି; ତୁମେ ମୋ ଘୁମ ଭଙ୍ଗ କଲା, ଏବେ ତୁମେ ଭାଇଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଅ।" ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଭଉଣୀ କହିଲେ, "ଅପାର ତେଜସ୍ବୀ, ମୋ ଭାଇ ଯେପାଇଁ ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କିପରି ପୂରଣ ହେବ?" ଋଷି ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ।" ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇ, ଭଉଣୀ ବସୁକିଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ଭାଇ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ, ସେ ପତିଙ୍କ କଥା କହିଲେ, "ସେ 'ଏହିପରି ହେଉ' କହି, ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରି ଚାଲିଗଲେ।" ବସୁକି ଏହା ଶୁଣି ଭାବିଲେ, "ଋଷି ସତ୍ୟବାଦୀ," ଏବଂ ଭଉଣୀକୁ ଦୟାରେ ରଖିଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ଓ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଋଷି ଓ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ହେଲା, ଯିଏ ଆସ୍ତିକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଓ ରାଜା, ତୁମ ବଳି ରକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା, ମାତାଙ୍କ ଜାତିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଓ ରାଜା; ତୁମେ ଏହି ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁମାନ୍ୟ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଛ। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି ଭାରତ କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିଛ, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଛ, ଋଷିମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କରିଛ। ଏହି ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପିତା ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଓ ରାଜା। ଏହିପାଇଁ, ଓ ଜନମେଜୟ, ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବିଶାଳ ମନ୍ଦିର ନିମାଣ କର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତ ସଫଳତା ଆର୍ଜନ କରିପାରିବ। ଯେତେବେଳେ ଦେବୀ ଶିବାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ସଦା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ବଂଶର ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥିର ରଖିଥାନ୍ତି। ଓ ରାଜା, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେବୀ-ଯଜ୍ଞ କରିଛ; ଏବେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ନାମକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରାଣ ଶୁଣିବାକୁ ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର କଥା ଶୁଣାଇବି, ଯାହା ବିଶ୍ୱ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ବହୁ ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରାଣ ଏ ପୃଥିବୀରେ ନାହିଁ, ଓ ରାଜା; ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣାର୍ବିନ୍ଦ ପୂଜା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉତ୍ତମ ପୂଜା ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦେବୀ ସଦା ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ। ଓ ଭାରତ, ଏହି ଦେଖାଯାଉଛି ଯେ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ସଦା ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ମାୟାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନାହିଁ, ସେମାନେ ଏହି ସଂସାରରେ ବହୁ ଦୁଃଖରେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।