ଦେଵକାର୍ଯଂ ତଦା ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ । ସ ଵମ୍ରୀଂ ସଂଦିଦେଶାଥ ଦେଵଦେଵଃ ସନାତନଃ
ତାହାପରେ ଦେବମାନେର ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏବଂ ସନାତନ ଦେବଦେବ ଭୂଇଁପୋକାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ତମୁଵାଚ ତଦା ଵମ୍ରୀ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ମାପତେଃ । ନିଦ୍ରାଭଙ୍ଗଃ କଥଂ କାର୍ଯୋ ଦେଵସ୍ଯ ଜଗତାଂ ଗୁରୋଃ
ତେବେ ଭୂଇଁପୋକା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପଚାରିଲା, 'ଜଗତର ଗୁରୁ ଦେବଙ୍କର ନିଦ୍ରା କିପରି ଭଙ୍ଗ କରିବି?'
ନିଦ୍ରାଭଙ୍ଗଃ କଥାଚ୍ଛେଦୋ ଦମ୍ପତ୍ଯୋଃ ପ୍ରୀତିଭେଦନମ୍ । ଶିଶୁମାତୃଵିଭେଦଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମଂ ସ୍ମୃତମ୍
ନିଦ୍ରା ଭଙ୍ଗ, କଥା ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦ, ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଙ୍ଗା, ଏବଂ ଶିଶୁ-ମାଆ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦ—ଏସବୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ ପାପ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତତ୍କଥଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କରୋମି ସୁଖନାଶନମ୍ । କିଂ ଫଲଂ ଭକ୍ଷଣାଦ୍ଦେଵ ଯେନ ପାପଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
ତେବେ ମୁଁ କିପରି ଦେବଦେବଙ୍କର ସୁଖ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବି? ମୁଁ ଏହି ପାପ କରି ଖାଇଲେ କଣ ଫଳ ମିଳିବ?
ସର୍ଵଃ ସ୍ଵାର୍ଥଵଶୋ ଲୋକଃ କୁରୁତେ ପାତକଂ କିଲ । ତସ୍ମାଦହଂ କରିଷ୍ଯାମି ସ୍ଵାର୍ଥମେଵ ପ୍ରଭକ୍ଷଣମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଅନେକ ପାପ କରନ୍ତି; ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନିଜ କାମ ପାଇଁ ଏହା କରିବି ଏବଂ ଖାଇବି।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତଵ ଭାଗଂ କରିଷ୍ଯାମୋ ମଖମଧ୍ଯେ ଯଥା ଶୃଣୁ । ତେନ ତ୍ଵଂ କୁରୁ କାର୍ଯଂ ନୋ ଵିଷ୍ଣୁଂ ବୋଧଯ ମାଚିରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, 'ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ତୋର ଭାଗ ଦେବୁ—ଶୁଣ, ମୁଁ କହୁଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମ କାମ କର ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜଗା।'
ହୋମକର୍ମଣି ପାର୍ଶ୍ଵେ ଚ ହଵିର୍ଦାନାତ୍ପତିଷ୍ଯତି । ତତ୍ତେ ଭାଗଂ ଵିଜାନୀହି କୁରୁ କାର୍ଯଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତା
ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ପାଖରେ ହବିର ଦାନ ହେବାରୁ ତୋର ଭାଗ ପଡ଼ିବ; ଏହାକୁ ତୋର ଅଂଶ ବୋଲି ଜାଣି, ତୁରନ୍ତ କାମ କର।
ସୂତ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵମ୍ରୀ ଧନୁଷୋଽଗ୍ରଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତା । ଚଖାଦ ସଂସ୍ଥିତଂ ଭୂମୌ ଵିମୁକ୍ତା ଜ୍ଯା ତଦାଭଵତ୍
ସୂତ କହିଲେ, 'ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭୂଇଁପୋକା ତୁରନ୍ତ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଧନୁଷର ଆଗ ଭାଗ ଖାଇଦେଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ଧନୁଷର ତାର ଛୁଟିଗଲା।'
ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଜାଯାଂ ଵିମୁକ୍ତାଯାଂ ମୁକ୍ତା କୋଟିସ୍ତଥୋତ୍ତରା । ଶବ୍ଦଃ ସମଭଵଦ୍ଘୋରସ୍ତେନ ତ୍ରସ୍ତାଃ ସୁରାସ୍ତଦା
ତାର ଛୁଟିଯିବା ଓ ଆଗ ଭାଗ ଉପରକୁ ଉଠିଯିବା ସମୟରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଏହାକୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ କ୍ଷୁଭିତଂ ସର୍ଵଂ ଵସୁଧା କମ୍ପିତା ତଦା । ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ସମୁଦ୍ଵିଗ୍ନାସ୍ତ୍ରେସୁଶ୍ଚ ଜଲଜନ୍ତଵଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କମ୍ପିତ ହେଲା, ପୃଥିବୀ ଥର୍ଥରାଇଲା, ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଜଳଜନ୍ତୁମାନେ ଭୟରେ କପିଗଲେ।