ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਲੈ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸਨ, ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਯਾਤਰੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦਯੂ ਸੀ, ਨੇ ਨੰਦਿਨੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਦਯੂ ਨੇ ਨੰਦਿਨੀ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਤੱਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਸੁੰਦਰ ਗਾਂ, ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ।” ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨੰਦਿਨੀ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਰਹੇਗੀ, ਪਰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹੇਗੀ। ਰਾਜਾ ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੀ ਧੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਦਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਨੰਦਿਨੀ, ਜੋ ਮਨੋ-ਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਲਿਆਉ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਨੰਦਿਨੀ ਹੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਅਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇਗੀ। ਪਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਯਮੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ ਤੇ ਫਲ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਝਾੜੀਆਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਵਰਨ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਾਣ ਗਿਆ ਕਿ ਵਾਸੂਆਂ ਨੇ ਨੰਦਿਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਰਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਮੁਆਫੀ ਲੈਣ ਲਈ, ਵਾਸੂ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਪਰ ਦਯੂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਸੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਸਨ, ਨਦੀ ਕੋਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਤ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੋਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਈ। ਇਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀ ਉਭਰੀ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ, ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, “ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ!” ਉਸ ਰੂਪਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਸ ਕਾਰਜ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ?” ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਜੀ ਜੰਗ੍ਹ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮੋਹਕਾ। ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਚਾਹਿਆ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਧੂ ਬਣੀਂ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ।” ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ’ ਆਖ ਕੇ, ਉੱਥੋਂ ਰੁਖਸਤ ਲੈ ਲਈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, “ਜਿਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾ ਲੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗਾ।” ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਾਨ-ਓ-ਸ਼ੌਕਤ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਲਾਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਸੁਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਹਿਰਣ ਮਾਰਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।