ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਫਲ ਲਿਆਇਆ। ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਵਾਸੂਆਂ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਾਸੂਆਂ ਨੇ ਰਾਖੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਪਰ ਦਯੂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਤ ਸੀ। ਉਹ ਬੋਲੇ, "ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਠਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹਾਂ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੋ। ਇੰਝ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਬਾਰ–ਬਾਰ ਧਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ, ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ!" ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, "ਕਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ?" ਰਾਜਾ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਾਹਿਣੇ ਜੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਵਧੂ ਬਣੀਂ।" ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਤਾਂਤ ਸੁਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਉਸ ਮੋਹਕ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇਸਤਰੀ ਬਣਾਉਂ।" "ਉਸਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹੇਂਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੀ ਮਹਿਮਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ। ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ, ਉਹ ਬਾਘ ਤੇ ਹਿਰਣ ਮਾਰਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ। ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਭੀਸ਼ਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਕਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। "ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਜੰਘਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ?" "ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ!" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭੀਸ਼ਾ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਕਿਹੜੀ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਹਨੂੰ ਯੋਗ ਪਤੀ ਮਿਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਹੈ?" "ਵਚਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ।