ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ ਵਮ੍ਰੀਂ ਸਂਦਿਦੇਸ਼ਾਥ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਸਨਾਤਨ ਦੇਵਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀਮਕ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਦਾ ਵਮ੍ਰੀ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਪਤੇਃ । ਨਿਦ੍ਰਾਭਙ੍ਗਃ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਜਗਤਾਂ ਗੁਰੋਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀਮਕ ਨੇ ਦੇਵਦੇਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਨੀਂਦ ਕਿਵੇਂ ਤੋੜੀ ਜਾਵੇ?'
ਨਿਦ੍ਰਾਭਙ੍ਗਃ ਕਥਾਚ੍ਛੇਦੋ ਦਮ੍ਪਤ੍ਯੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਭੇਦਨਮ੍ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਤृਵਿਭੇਦਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਨੀਂਦ ਤੋੜਣਾ, ਕਹਾਣੀ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਵਿੱਛੋੜੀ, ਤੇ ਮਾਂ-ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਿੱਛੋੜੀ — ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕਥਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਕਰੋਮਿ ਸੁਖਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦੇਵ ਯੇਨ ਪਾਪਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੇਵਦੇਵ ਦਾ ਸੁਖ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂ? ਖਾਣ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਾਪ ਕਰਾਂ?
ਸਰ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਵਸ਼ੋ ਲੋਕਃ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਤਕਂ ਕਿਲ । ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮੇਵ ਪ੍ਰਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਖਾਵਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਤਵ ਭਾਗਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਮਖਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾ ਸ਼ृਣੁ । ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਬੋਧਯ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਾਂਗੇ — ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਗਾ।'
ਹੋਮਕਰ੍ਮਣਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਚ ਹਵਿਰ੍ਦਾਨਾਤ੍ਪਤਿष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਤੇ ਭਾਗਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਆਵੇਗਾ; ਇਹ ਹੀ ਤੇਰਾ ਭਾਗ ਸਮਝ ਤੇ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਮ੍ਰੀ ਧਨੁषੋऽਗ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਚਖਾਦ ਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਭੂਮੌ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਜ੍ਯਾ ਤਦਾਭਵਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਦੀਮਕ ਨੇ ਜਲਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਅੱਗਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਖਾ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਖੁਲ ਗਈ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਜਾਯਾਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਕੋਟਿਸ੍ਤਥੋਤ੍ਤਰਾ । ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਮਭਵਦ੍ਘੋਰਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਸੁਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਜਦ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਖੁਲ ਗਈ ਤੇ ਅੱਗਾ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ਬਦ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਸੁਧਾ ਕਮ੍ਪਿਤਾ ਤਦਾ । ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰੇਸੁਸ਼੍ਚ ਜਲਜਨ੍ਤਵਃ
ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਘਬਰਾਏ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਡਰ ਗਏ।