ਆਜਗਾਮਾऽऽਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਫਲਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ।
ਮृਗਯਾਮਾਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਗਹ੍ਵਰੇषੁ ਵਨੇष੍ਵਪਿ
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਘਣੇ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਾਰੁਣਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਵਸੁਭਿਰ੍ਹृਤਾਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨੁषੇषੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਦੁਃਖਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯਂਤਸ੍ਤਮृषਿਂ ਵਸਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।
ਅਨੁਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਾਨੁषੇ ਦੇਹੇ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਵਸਿष੍ਯਤਿ 2.3.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਯੁ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇਗਾ।
ਊਚੁਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਪ੍ਤਾਂ ਚਿਂਤਾਤੁਰਾਂ ਨਦੀਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਨਿਵੀਂਦਿਆਂ ਹੋਏ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਚਿੰਤਤ, ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਜਠਰਂ ਚਿਂਤੇਯਂ ਮਹਤੀ ਹਿ ਨਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਤਨੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਾਨਘੇ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਗਂਗਾऽਪਿ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਦੇਵੀ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਤਰੇ ਆਈ।
ਸ਼ਂਤਨੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਡਿੱਠਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਚ ਸਲਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਃਸृਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬੇਹੱਦ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਉਭਰੀ।
ਅਂਕੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਚਾਹ ਮਾਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ, ਕਿਹਾ, 'ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ।'
ਸਾ ਤਮਾਹ ਵਰਾਰੋਹਾ ਯਦਰ੍ਥਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ?'
ਤਾਮਵੋਚਦਥੋ ਰਾਜਾ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ 2.3.
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਥਿਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੂਰੁਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
'ਹੇ ਮਨਮੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਜੀ ਰਾਨ ਨੂੰ ਲਗ ਕੇ ਬੈਠੀ ਹੋ।'
ਸ੍ਨੁषਾ ਮੇ ਭਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇऽਤਿਵਾਞ੍ਛਿਤੇ
'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਚਾਹੀਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪੁੱਤਰੀ ਵਧੂ ਬਣੀਂ।'
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਗਤਾ ਸਾ ਵੈ ਕਾਮਿਨੀ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
ਉਹ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਵਯਸ੍ਵਿਨਿ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨੀਏ, ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਨਰੂਚੇ ਨਿਜਂ ਸੁਤਮ੍
ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਾਮਯਾਨਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਤਾ ਭਜੇਥਾ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
'ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲੈ।'
ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਚ ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖੀ ਕਿਲ ਏਵਂ ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਬਣਾਕੇ, ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਸਾਰੀ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਾਨ-ਸ਼ੌਕਤ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਰਾਜਾऽਸੌ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਂ ਵੈ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਦਂਡੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ।। 2.3.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤੋਤ੍ਪਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲੋ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍ਨृਪਃ
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਹਿਰਣ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਨੇ ਘੋਰੇ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਚਰਨ੍ਨृਪਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।