ગરુડ મહાપુરાણના આ અતિશય મહાન અચાર વિભાગના પ્રથમ ભાગમાં, ‘નવ ખજાનાંનું વર્ણન’ નામે ત્રીપુ (પૌ), ક્રોધ, અને ખજાનાં, સાથે જ કેરીનાં વણ અને અન્ય અનેક વસ્તુઓ સ્થાપિત કરવાની વાત છે. તેની સેવા કરતા સહાયક coarse (અપાક) ભોજન કરે છે અને સુંદર વસ્ત્રો પહેરતા નથી. મિશ્ર દૃષ્ટિ અને મિશ્ર સ્વભાવમાંથી ફળ મળે છે; હરિ જગતના ખજાનાં વિષે કહે છે, તેથી હું પણ એ જ કહું છું. પછી, પ્રિયવ્રતના પુત્રોના વર્ણન આવે છે—અગ્નીધ્ર, અગ્નિબાહુ, વપુષ્માન, અને દ્યુતિમાન, તથા દસમા પુત્ર જ્યોતિષ્માન. તેઓ જ પ્રિયવ્રતના પુત્રો હતા. જાતિસ્મર, જે ખૂબ ભાગ્યશાળી હતા, એમણે પોતાનું મન નૈરાજ્યના રાજ્યમાં લગાવ્યું. પચાસ કરોડ યોજન જેટલી વિશાળતામાં તેઓ ફેલાયેલા હતા. દ્વીપો—જંબૂ અને પ્લક્ષ, અને ત્રીજો શાલમલા—એના નામ છે. આ દ્વીપો સાત-સાત મહાસાગરો દ્વારા ઘેરાયેલા છે. દરેક દ્વીપ અને મહાસાગર પૂર્વવર્તી કરતાં બે ગણી વિશાળ છે. એનું ઊંચાઈ ચોર્યાસી હજાર યોજન છે, અને નીચેના ભાગમાં સોળ હજાર યોજન, જે કમળના ગર્ભરૂપે ગોઠવાયેલું છે. ઉત્તર તરફ નીલા, શ્વેત અને શ્રૃંગી નામના પર્વત શ્રેણીઓ છે. એ પ્રદેશોમાં કાળની કોઈ વિભાજના નથી. નાભિ, કિમ્પુરુષ, અને હરિવર્ષ દ્વીપો ઇલા દ્વારા ઘેરાયેલા છે. રાજા કેતુમાલે એ નામો આપ્યા અને પ્રદેશોને વહેંચ્યા. તેના પુત્રનું નામ ભરત હતું, જે શ્રદ્ધાપૂર્વક વ્રત પાળતા અને શાલગ્રામમાં વસતા. ભરતના પુત્ર ઇન્દ્રદ્યુમ્ન, જે પરમेष्ठી તરીકે પ્રસિદ્ધ હતા. ઇન્દ્રદ્યુમ્નના પુત્ર પ્રસ્તર અને પ્રસ્તરના પુત્ર વિભુ. પછી ગયા ના પુત્ર નર, અને તેના પુત્ર વિરાદગતા. ત્વષ્ટા, ત્વષ્ટુના પુત્ર, અને રાજસના પુત્ર વિરાજા. આ રીતે પ્રિયવ્રતના વંશનું વર્ણન પૂર્ણ થાય છે. આ પછી, ઇલાવૃત ભૂમિ મધ્યમાં છે; પૂર્વમાં ભદ્રાસ્વ નામનું અદ્ભુત પ્રદેશ છે. મેરુના દક્ષિણમાં કિમ્પુરુષ ભૂમિ છે. પશ્ચિમમાં કેતુમાલા, અને ઉત્તર-પશ્ચિમમાં રામ્યક પ્રદેશ છે. સફળતા સૌપ્રાકૃત છે, હે રુદ્ર, પણ ભરત ભૂમિમાં એ સ્વાભાવિક નથી. નાગદ્વીપ, કટાહ, સિંહલ, અને વરુણ પણ છે. પૂર્વમાં કિરાતો વસે છે, પશ્ચિમમાં યવનો. આંતરિક ભાગમાં બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને શૂદ્ર રહે છે. સાત મુખ્ય પર્વતો—વિંધ્ય, પરિયાત્ર અને અન્ય—અહીં છે. નદીઓ—તપ્તિ, પયોશ્ની, સરયૂ, કાવેરી, ગોમતી, કેતુમાલા, તામ્રપર્ણી, ચંદ્રભાગા, અને સરસ્વતી—પવિત્રતા આપે છે. વિદર્ભા, શતદ્રુ અને અન્ય શુભ નદીઓ પાપ દૂર કરે છે. પંચાલ, કુરુ, માત્સ્ય, યૌધેય, પટચારા, પદ્મ, સૂત, મગધ, ચેદી, કાલિંગ, વંગ, પુન્દ્ર, અંગ, વૈદર્ભ, મુલક, પુલિંદ, અશ્મક, જીમૂત, નય, રાષ્ટ્ર, અંબષ્ઠ, દ્રવિડ, લાટ, કંબોજ, સ્ત્રીમુખ, શાક, સ્ત્રીરાજ્ય, સૈંધવ, મ્લેચ્છ, નાસ્તિક, અને યવન—આ બધા જાતિ-પ્રદેશોનું વર્ણન થાય છે. આ રીતે ગરુડ મહાપુરાણમાં, દ્વીપો, વંશ, પર્વતો, નદીઓ, અને વિવિધ પ્રજાઓનું પવિત્ર અને વિશાળ વર્ણન પૂર્ણ થાય છે, જે વિશ્વના ગોળનું અદભુત વિધાન પ્રગટ કરે છે.