ಗರುಡಪುರಾಣಮ್

ಉದಕೇನಾಪ್ಯಭಾವೇನ ದ್ರವ್ಯಾಣಾಮರ್ಚಿತಃ ಪ್ರಭುಃ । ಯೋ ದದಾತಿ ಸ್ವಕಂ ಲೋಕಂ ಸ ತ್ವಯಾ ಕಿಂ ನ ಚಾರ್ಚಿತಃ ॥ ೧,೨೨೯.

ಹೂವುಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬಹುದು; ತನ್ನ ಲೋಕವನ್ನೇ ಕೊಡುವವನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಆರಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ?

ನ ತತ್ಕರೋತಿ ಸಾ ಮಾತಾ ನ ಪಿತಾ ನಾಪಿ ಬಾನ್ಧವಃ । ಯತ್ಕರೋತಿ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಸನ್ತುಷ್ಟಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾರ್ಚಿತಃ ॥ ೧,೨೨೯.

ತಾಯಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ತಂದೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಹೃಷೀಕೇಶನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾಗದು.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರವತಾ ಪುರುಷೇಣ ಪರಃ ಪುಮಾನ್ । ವಿಷ್ಣುರಾರಾಧ್ಯತೇ ಪನ್ಥಾ ನಾನ್ಯಸ್ತತ್ತೋಷಕಾರಕಃ ॥ ೧,೨೨೯.

ಯಾರು ತನ್ನ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇತರ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವು ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡದು.

ನ ದಾನೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ದತ್ತೈರ್ನ ಪುಷ್ಪೈರ್ನಾನುಲೇಪನೈಃ । ತೋಷಮೇತಿ ಮಹಾತ್ಮಾಸೌ ಯಥಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜನಾರ್ದನಃ ॥ ೧,೨೨೯.

ಜನಾರ್ದನನು ಮಹಾತ್ಮನು, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳು, ಹೂವಿನ ಅರ್ಪಣೆಗಳು, ಅಥವಾ ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಮ್ಪದೈಶ್ವರ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೈಃ ಸನ್ತತ್ಯಾ ನ ಚ ಕರ್ಮಣಾ । ವಿಮುಕ್ತೈಶ್ಚೈಕತಾ ಲಭ್ಯಾ ಮೂಲಮಾರಾಧನಂ ಹರೇಃ ॥ ೧,೨೨೯.

ಸಂಪತ್ತು, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಮಹಿಮೆ, ಸಂತಾನ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೂ, ಇಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಕೂಡ, ಹರಿಯ ಆರಾಧನೆಯೇ ಮೂಲವಾದ ಏಕತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಗರುಡಮಹಾಪುರಾಣಮ್ ೨೩೦ ಸೂತ ಉವಾಚ । ಆಲೋಕ್ಯ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ವಿಚಾರ್ಯ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಇದಮೇಕಂ ಸುನಿಷ್ಪನ್ನಂ ಧ್ಯೇಯೋ ನಾರಾಯಣಃ ಸದಾ ॥ ೧,೨೩೦.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಓದಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತೀರ್ಮಾನ ಬರುತ್ತದೆ—ಯಾವಾಗಲೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕಿಂ ತಸ್ಯ ದಾನೈಃ ಕಿನ್ತೀರ್ಥೈಃ ಕಿಂ ತಪೋಭಿಃ ಕಿಮಧ್ವರೈಃ । ಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಧ್ಯಾಯತೇ ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಮನನ್ಯಧೀಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ದಾನ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ತಪಸ್ಸು, ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಅಗತ್ಯವೇನು?

ಷಷ್ಟಿಸ್ತೀರ್ಥಸಹಸ್ರಾಣಿ ಷಷ್ಟಿಸ್ತೀರ್ಥಶತಾನಿ ಚ । ನಾರಾಯಣಪ್ರಣಾಮಸ್ಯ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಅರವತ್ತಾಯಿರ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತು ನೂರು ತೀರ್ಥಗಳ ಪುಣ್ಯವೂ ಕೂಡ, ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯದ ಹದಿನಾರು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ.

ಪ್ರಯಶ್ಚಿತ್ತಾನ್ಯಶೇಷಾಣಿ ತಪಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಯಾನಿ ವೈ । ವಿದ್ಧಿ ತೇಷಾಮಶೇಷಾಣಾಂ ಕೃಷ್ಣಾನುಸ್ಮರಣಂ ಪರಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳು, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಕೃತಪಾಪೇಽನುರಕ್ತಿಶ್ಚ ಯಸ್ಯ ಪುಂಸಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ । ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತನ್ತು ತಸ್ಯೈಕಂ ಹರೇಃ ಸಂಸ್ಮರಣಂ ಪರಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರಿಗೊಂದು ಪರಮ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದರೆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದೇ.

ಮುಹೂರ್ತಮಪಿ ಯೋ ಧ್ಯಾಯೇನ್ನಾರಾಯಣಮತನ್ದ್ರಿತಃ । ಸೋಽಪಿ ಸ್ವರ್ಗತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ಕಿಂ ಪುನಸ್ತತ್ಪರಾಯಣಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾದವರು ಹೇಗೆಂದು?

ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತೇಷು ಯೋಗಸ್ಥಸ್ಯ ಚ ಯೋಗಿನಃ । ಯಾ ಕಾಚಿನ್ಮನಸೋ ವೃತ್ತಿಃ ಸಾ ಭವತ್ಯಚ್ಯುತಾಶ್ರಯಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದ ಯೋಗಿಗೆ, ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾವ ಚಲನೆಯಾದರೂ, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠನ್ನಿಪತನ್ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರಲಪನ್ವಿವಿಶಂಸ್ತಥಾ । ಭುಞ್ಜಞ್ಜಾಗ್ರಚ್ಚ ಗೋವಿನ್ದಂ ಮಾಧವಂ ಯಶ್ಚ ಸಂಸ್ಮರೇತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಏನು ಮಾಡುವಾಗಲೂ—ಎದ್ದು, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ—ಯಾರು ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಅಥವಾ ಮಾಧವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಸ್ವೇಸ್ವೇ ಕರ್ಮಣ್ಯಭಿರತಃ ಕುರ್ಯಾಚ್ಚಿತ್ತಂ ಜನಾರ್ದನೇ । ಏಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರೋಕ್ತಿಃ ಕಿಮನ್ಯೈರ್ಬಹುಭಾಷಿತೈಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ತಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜನಾರ್ದನನಲ್ಲಿ ನೆಡಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಉಪದೇಶ; ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾತುಗಳ ಅಗತ್ಯವೇನು?

ಧ್ಯಾನಮೇವ ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ಧ್ಯಾನಮೇವ ಪರಂ ತಪಃ । ಧ್ಯಾನಮೇವ ಪರಂ ಶೌಚಂ ತಸ್ಮಾದ್ಧ್ಯಾನಪರೋ ಭವೇತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ, ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು, ಧ್ಯಾನವೇ ಪರಮ ಶುದ್ಧಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಬೇಕು.

ನಾಸ್ತಿ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಂ ಧ್ಥೇಯಂ ತಪೋ ನಾನಶನಾತ್ಪರಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಧಾನಮತ್ರೋಕ್ತಂ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಚಿನ್ತನಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಗುರಿಯಿಲ್ಲ, ಉಪವಾಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದೇ.

ಯದ್ದುರ್ಲಭಂ ಪರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯಂ ಮನಸೋ ಯನ್ನ ಗೋಚರಮ್ । ತದಪ್ಯಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಧ್ಯಾತೋ ದದಾತಿ ಮಧುಸೂದನಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವುದು ಅಪರೂಪ, ಪರಮ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವೋ, ಅದನ್ನೂ ಸಹ, ಯಾರು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ, ಮಧುಸೂದನನು ಕೇಳದೆ ಕೊಡುವನು.

ಪ್ರಮಾದಾತ್ಕುರ್ವತಾಂ ಕರ್ಮ ಪ್ರಚ್ಯವೇತಾಧ್ವರೇಷು ಯತ್ । ಸ್ಮರಣಾದೇವ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ಸ್ಯಾದಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರಾದರೂ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾನೇನ ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಶೋಧನಂ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಆಗಾಮಿದೇಹಹೇತೂನಾಂ ದಾಹಕೋ ಯೋಗಪಾವಕಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಧ್ಯಾನಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾನವಾದ ಶುದ್ಧಿಕಾರಕವಿಲ್ಲ. ಯೋಗದ ಅಗ್ನಿ ಭವಿಷ್ಯದ ದೇಹದ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ.

ವಿನಿಷ್ಪನ್ನಸಮಾಧಿಸ್ತು ಮುಕ್ತಿಮತ್ರೈವ ಜನ್ಮನಿ । ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಯೋಗೀ ಯೋಗಾಗ್ನಿದಗ್ಧಕರ್ಮಾ ಚ ಯೋಽಚಿರಾತ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಯೋಗದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಶೀಘ್ರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಥಾಗ್ನಿರುದ್ಯತಶಿಖಃ ಕಕ್ಷಂ ದಹತಿ ವಾನಿಲಃ । ತಥಾ ಚಿತ್ತಸ್ಥಿತೇ ವಿಷ್ಣೌ ಯೋಗಿನಾ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷಮ್ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ, ಬೆಂಕಿಯು ತನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ಯೋಗಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾನೆ.

ಯಥಾಗ್ನಿಯೋಗಾತ್ಕನಕಮಮಲಂ ಸಂಪ್ರಜಾಯತೇ । ಸಂಪ್ಲುಷ್ಟೋ ವಾಸುದೇವೇನ ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಸದಾ ಮಲಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಹಾಗೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಶುದ್ಧವಾಗಿಸುವಂತೆ, ವಾಸುದೇವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಮಾನವರಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪಗಳು ಸದಾ ಕರಗುತ್ತವೆ.

ಗಙ್ಗಾಸ್ನಾನಸಹಸ್ರೇಷು ಪುಷ್ಕರಸ್ನಾನಕೋಟಿಷು । ಯತ್ಪಾಪಂ ನಿಲಯಯಾತಿ ಸ್ಮೃತೇ ನಶ್ಯತಿ ತದ್ಧರೌ ॥ ೧,೨೩೦.

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಹೋಗದ ಪಾಪವೂ, ಹರಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿದರೆ ಅದೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಸಹಸ್ನೈಸ್ತು ಯತ್ಪಾಪಂ ನಶ್ಯತಿ ಧ್ರುವಮ್ । ಕ್ಷಣಮಾತ್ರೇಣ ತತ್ಪಾಪಂ ಹರೇರ್ಧ್ಯಾನಾತ್ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ॥ ೧,೨೩೦.

ಸಾವಿರ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾಶವಾಗುವ ಪಾಪವೂ, ಹರಿಯ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಾಡಿದರೆ ಕೂಡಲೇ ಕರಗುತ್ತದೆ.

ಕಲಿಪ್ರಭಾವಾದ್ದುಷ್ಟೋಕ್ತಿಃ ಪಾಷಣ್ಡಾನಾಂ ತಥೋಕ್ತಯಃ । ನ ಕ್ರಾಮೇನ್ಮಾನಸಂ ತಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ಚೇತಸಿ ಕೇಶವಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಕಲಿಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪಾಶಂಡಿಗಳ ದುಷ್ಪ್ರಭಾಷಣಗಳು ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೇಶವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾ ತಿಥಿಸ್ತದಹೋರಾತ್ರಂ ಸ ಯೋಗಃ ಸ ಚ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ಲಗ್ನಂ ತದೇವ ವಿಖ್ಯಾತಂ ಯತ್ರ ಸಂಸ್ಮರ್ಯತೇ ಹರಿಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾವ ದಿನ ಹರಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ದಿನವೇ ಪವಿತ್ರ; ಆ ರಾತ್ರಿ ಶುಭ; ಆ ಸಮಯ ಶುಭ ಲಗ್ನ; ಆ ಚಂದ್ರನಂತಿದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಾ ಹಾನಿಸ್ತನ್ಮಹಚ್ಛಿದ್ರಂ ಸಾ ಚಾರ್ಥಜಡಮೂಕತಾ । ಚನ್ಮುಹೂರ್ತಂ ಕ್ಷಣೋ ವಾಪಿ ವಾಸುದೇವೋ ನ ಚಿನ್ತ್ಯತೇ ॥ ೧,೨೩೦.

ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನೆನೆಸದೆ ಹೋದರೆ, ಅದು ನಷ್ಟ, ಅದು ದೊಡ್ಡ ದೋಷ, ಅದು ಸಂಪತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಕತೆ ಮತ್ತು ಜಡತೆ.

ಕಲೌ ಕೃತ ಯುಗಂ ತಸ್ಯ ಕಲಿಸ್ತಸ್ಯ ಕೃತೇ ಯುಗೇ । ಹೃದಿ ನೋ ಯಸ್ಯ ಗೋವಿನ್ದೋ ಯಸ್ಯ ಚೇತಸಿ ನಾಚ್ಯುತಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಯಾರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನೂ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಕೃತಯುಗವೂ ಕಲಿಯುಗವಾಗುತ್ತದೆ, ಕಲಿಯುಗವೂ ಕೃತಯುಗವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ಯಾಗ್ರತಸ್ತಥಾ ಪೃಷ್ಠೇ ಗಚ್ಛತಸ್ತಿಷ್ಠತೋಽಪಿ ವಾ । ಗೋವಿನ್ದೇ ನಿಯತಂ ಚೇತಃ ಕೃತಕೃತ್ಯಃ ಸದೈವ ಸಃ ॥ ೧,೨೩೦.

ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಿಂತಿದ್ದರೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲಸಿದವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯವೂ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.