सृष्टीच्या अधिपतीमध्ये गुणांचा समूह जणू मण्यांच्या माळेसारखा गुंफलेला आहे—हे गुण सूक्ष्मात सूक्ष्म, महानात महान आहेत. शब्द, जप, आणि उपनिषदे ज्याची महती सांगतात, पुराणांमध्ये ज्याला आदिपुरुष म्हणतात, द्विजांमध्ये ज्याला ब्रह्मा म्हणतात—तोच परमेश्वर आहे. या परमेश्वरामध्ये हे सर्व जग जणू पाण्यावर तरंगणाऱ्या पक्ष्यांसारखे चमकत असतात. देव, यक्ष, राक्षस, आणि नाग सर्वजण त्याची पूजा करतात. चंद्र आणि सूर्य हे त्याचे नेत्र आहेत; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. त्याचा श्वास म्हणजे वायू; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. त्याच्या पोटात चार महासागर आहेत; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. तोच या विश्वाचा अनादी मूळ आहे; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. त्याच्या तोंडातून अग्नी उत्पन्न झाला; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. त्याच्या डोक्यातून स्वर्ग निर्माण झाला; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. त्याच्यापासून वंश आणि परंपरा पुढे जाते; मी त्या देवाचा ध्यान करतो. पूर्वी, रुद्राने श्वेतद्वीपातील रहिवाशाला संबोधित केले. आमच्यात, रुद्राने परमेश्वराशी संवाद साधला. जसा व्यासाने मला प्रश्न विचारला, तसा भगवंत भवानेही विचारला: "हे हरि, मला सांग, देवांचा देव कोण आहे, शासक कोण आहे? कोणत्या गुणांनी, कोणत्या साधनांनी, आणि कोणत्या धर्मयुक्त पूजेनं? कोणत्या देवापासून जग उत्पन्न झाले, आणि कोण जगाचा पालनकर्ता आहे? सृष्टी आणि प्रलय, वंश, आणि मनूंनी चालणारे चक्र—हे हरि, मला हे सर्व सांग, आणि जे काही बाकी आहे तेही सांग." मग, अठरा विद्याशाखांचा उपदेश हरिने रुद्राला केला. हरि म्हणाला: "मीच देवांचा देव आहे, सर्व जगांचा आणि त्यांच्या शासकांचा अधिपती आहे. हे रुद्रा, जेव्हा माझी पूजा केली जाते, तेव्हा मी सर्वोच्च स्थिती प्रदान करतो. मीच विश्वाच्या अस्तित्वाचा बीज आहे; हे शिवा, मीच या विश्वाचा निर्माता आहे. माझ्या मत्स्य आणि इतर अवतारांमुळे मी संपूर्ण जगाचे रक्षण करतो. मीच स्वर्ग आणि इतरांचे निर्माता आहे; मीच स्वर्ग आणि इतर आहे. मीच जाणणारा, ऐकणारा, विचार करणारा, बोलणारा, आणि बोलण्याजोगा विषय आहे. मीच ध्यान, पूजा अर्पण, आणि मीच पवित्र यंत्र आहे. हे शंभो, मीच सर्व विद्या आहे; हे शिवा, मीच ब्रह्माचा सार आहे. मीच थेट धर्माचरण आहे; मीच धर्म आहे, आणि मीच वैष्णव मार्ग आहे. हे रुद्रा, मीच संयम, तप, आणि विविध व्रत आहे. पूर्वी, गरुड पक्षाने पृथ्वीवर तप करून माझी पूजा केली. आणि माझी माता विनता, हे हरि, नागांनी गुलाम बनवली होती. मी तिला गुलामगिरीतून मुक्त करीन, जसा मी तुझा वाहन झालो आहे. जसा मी पुराण संग्रहांचा संकलनकर्ता आहे, तसाच तूही वाग—असे विष्णूने सांगितले. तू तुझ्या मातेला नागांच्या गुलामगिरीतून मुक्त करशील. तू शक्तिशाली, वाहन, आणि विषाचा संहार करणारा होशील. माझ्या ज्या ज्या रूपांचा उल्लेख झाला आहे, ते रूपे तुझ्यासाठीही प्रकट होतील. जसा मी देवांचा भाग्य म्हणून प्रसिद्ध आहे, हे विनतेचा पुत्र, तसाच तूही गरुडरूपात स्तुत्य आहेस. या प्रकारे, परमेश्वराच्या गुण, रूप, आणि कार्यांची महती सांगण्यात आली, आणि गरुडाच्या तप, भक्ती, आणि त्याच्या आईच्या मुक्तीसाठी त्याला दिलेल्या आशीर्वादाची कथा उलगडली.